Co się dzieje, gdy tylko jedna osoba zawsze dba o podtrzymywanie przyjaźni?

Jeśli w grupie przyjaciół plany spotkań i wiadomości w stylu „co u ciebie?” zwykle zaczyna ta sama osoba, a pozostali biorą udział w zaproszeniach i rozmawiają, czy taka przyjaźń nadal uznaje się za wzajemną? Różnią się natężeniem i nawykami komunikacyjnymi, ale obawiam się, że z czasem może to przerodzić się w jednostronny wysiłek. Jak Wy oceniacie tę równowagę?