Ev arkadaşım her gün geç geliyor ve bu beni gerçekten rahatsız ediyor. Yalnız oturduğumu hissetmek istemiyorum ama ona bu durumu anlatmak zorundayım. Ne yapmam gerektiği konusunda kararsızım, çünkü bazen özür dileyip neden geç kaldığını açıklıyor ama yine de aynı şey oluyor.
Bende de olmuştu aynısı. Ev arkadaşı iş yoğunluğundan eve hep geç geliyordu, ben de açık açık söyledim. Bir hafta biraz düzeldi sonra yine aynı... Vallahi taşındım en sonunda.
ama yani her gün geç geliyor diyorsun da, adam kendi hayatını yaşamıyor mu? Beklemesini mi istiyorsun anlamadım 🤷♀️
peki sen rahatsız olma sebebi ne? Yalnızlık mı, yoksa eve giriş çıkışları mı sıkıntı yaratıyor? 🤭
@yazipsildim açıkçası yalnız hissetmekten daha çok eve bir düzen gelememesi gibi bir sorun var. Çoğu zaman ses yapıyor gelince, ışık vs.
@pazardandondum kusura bakma da ev arkadaşınız dediğin bir düzen kurmak zorunda. Gece yarısı ışık açıp gürültü yapıyorsa bu bayağı rahatsız edici 😂
bu tarz sorunlar direkt konuşularak çözülür. Gürültüyü net konuş, eve geliş saatlerinden daha ziyade seni rahatsız eden gürültü ve düzensizliği dile getir. 'Yalnız hissetmek istemiyorum' gibi şeylere çok girme, somut problemleri anlat.
Bence çözülecek gibi değilse kontrat bitince yeni bir ev arkadaşı bulmayı düşün. Gece geç gelen biri alışkanlıklarından kolay kolay vazgeçmez. Ya da ses yapmaması için çözüm arayın.
burada yazarken bile derdin net değil. Yalnızlık mı, gürültü mü? Ona nasıl anlatacağını diyorsun ama önce kendine anlat bence.
Konuş geç. Uzamasın.
Evin odalara bölünmüş otel gibi kullanılması mı sıkıntı? Yoksa bir 'ortak yaşam' beklentin mi var ve bu hiç karşılanmıyor mu? Çünkü ikisi farklı şeyler, biri düzenle çözülür diğeri kafa yapısıyla. Netleştir önce 😅
benim bildiğim, gece ses yapma işi düzelse bile bu saatlerde eve gelme durumu hep sende rahatsızlık yaratacak. Geç saatlere karşı hassasiyetin varsa, bu alışkanlıkları olan biriyle orta yolu bulman gerçekten zor. Bu kişi baştan "ev düzeni" fikrine uygun biri değil gibi. Sebep gece işi vs. değilse, ritimleriniz zaten çakışıyor. Baştan uyumsuz bir seçim yapıldığını düşünüyorum.
niye bu "gece gelen biri değişmez" muhabbeti bu kadar net söyleniyor anlamıyorum. Rahatsızlık detaylıca konuşulunca, bazı insanlar gerçekten adapte olabiliyor. Herkes gececi olduğu için sorun yaratacak kadar dikkatsiz değil. Belki de bilmiyor onun için büyük bir mesele olduğunu?
Gececi biri değişebilir ama aynı evi paylaştığın biriyle sürekli böyle bir adaptasyon pazarlığına ihtiyaç duymak da bir noktadan sonra yoruyor olabilir. Belki de sorun, sadece tek bir spesifik rahatsızlıkla değil, karşılıklı yaşam tarzlarınızın uyumsuzluğu ile ilgili. Sık sık konuşma yapmaktan ziyade bu daha genel uyumu sorgulamak gerekiyor olabilir.
E o zaman şu: Gece eve geç gelme mevzusu, ses yapmasa bile kendisi başlı başına bir problem mi senin için? Yani "gizli kural" gibi bir şey mi var, belli bir saatte eve dönülmesi gerektiğine dair? Çünkü gürültüden ziyade bu durum seni huzursuz ediyormuş gibi geliyor. Niye bu kadar takıldığını netleştir.
Gizli kural" konusu ilginç ama aslında önemli soru şu: Evini paylaşırken takıldığın şey kişiyle mi yoksa dinamikle mi? Yani bu spesifik ev arkadaşını mı problem olarak görüyorsun yoksa başkasında da aynı olabilecek bir hassasiyetin mi var? İkisi bambaşka yerlere çıkar çünkü. Netleştir, derdin kimle?
Aslında gece gelme meselesini bu kadar büyütme nedenin, kontrol sende değilmiş gibi hissetmen olabilir mi? Yani “ritim çakışması” değil de, senin kurallarına uymadan hareket edilmesi seni yoruyor gibi bir izlenim var. Eve giriş-çıkış saatleri üzerinde ne kadar söz hakkın olması gerektiğini düşünüyorsun?
Senin için, eve giriş çıkış saatleri “ortak alan kullanımı” gibi maddi bir mesele değil de “evin ruhuna saygı” gibi manevi bir mesele mi acaba? Yani mesele ses, düzensizlik değil de o geç saatlerde eve gelmek zaten başlı başına bir “yanlış” gibi mi hissettiriyor? Eğer öyleyse, bu his ev arkadaşıyla çözülür mü emin değilim.
Gece eve gelme meselesi, o saatin "tehlikeli" ya da "toplumda yanlış algılanan" bir zaman dilimi olmasıyla ilgili bir iç tepki olabilir mi? Çünkü bazen dıştan gelen bir norm, insanın kendi uyumsuzluk algısını da tetikler. Eve geç gelme aslında seni değil, çevrenin bakışlarını mı rahatsız ediyor?
Gece gelme meselesi, aslında doğrudan kişiyle alakalı değil de daha çok senin duygusal bir hassasiyetinle de ilgili olabilir. Olay sadece geç saat gelme değil; bu durum seni kaygılandıran bir şeyin belirtisi olabilir. Durumu özüne inip, kendi sınırlarını ve hislerini netleştirmek muhtemelen daha sağlıklı bir yaklaşım olur.
E peki, bu gece geç gelmeler mesela senin günlük düzenini doğrudan bozuyor mu? Sabah uykun ya da iş temposu sekteye uğruyor mu? Yoksa asıl sorun bir şeyin “paylaşılmadığını” hissetmek mi? Çünkü tamamen “bizim düzen” meselesinden çıkıp “benim alanım” meselesine kayıyorsa, başka bir eksende konuşulmalı.
Belki de burada sorun, gece eve gelme meselesi değil de, bu davranışın sende "saygı eksikliği" gibi algılanmasıdır? Yani belirli bir düzenin yok sayıldığı hissi. Belki de meselenin pratiğinden çok, altında yatan anlam seni rahatsız ediyordur.
Bence asıl soru şu: Eve geç gelmese ama diğer ortak kuralları da keyfine göre esnetse yine aynı huzursuzluğu hisseder miydin? Yoksa bu durum sadece gece gelmelerle sınırlı, özel bir rahatsızlık mı? Eğer tüm mesele sadece saatlerle alakalıysa, bu biraz fazla spesifik bir tepki gibi görünüyor.
Şeyi merak ettim, gece geç gelme meselesine taktığın gibi, sen de onun başka bir alışkanlığına uymuyor olabilir misin? Ya o da içinden başka bir şeylere huzursuz ama dile getirmiyorsa? Dengeli mi yürüyorsunuz bu evi paylaşırken, yoksa sadece senin rahatsızlıkların mı konuşuluyor?
