Tedaviden dolayı 20 kilo aldım ama spor da yapıyorum, vücudum şekilli kaldı diyebilirim. Boyum uzun olduğu için çevrem genelde bunu belli bile etmiyorsun diyor ama ben içten içe rahatsızım. Normalde 38 bedenken 42'ye çıkmak psikolojik olarak etkiliyor. Sizce kendimi bu şekilde kabul etmeliyim, yoksa daha fazla uğraşmaya mı başlamalıyım?
bence çevrendeki insanların 'hiç belli olmuyor' demesi önemli bir detay. Tedaviden dolayı alınan kilolar zaten metabolizmadan farklı bir süreçle geliyor. Spor yapmaya devam ediyorsan bu şekilli durumu korursun gibi, ben de bir ara hormon tedavisinden dolayı 15 kilo almıştım ama aynı şekilde boyum uzun diye kimse anlamadı. Kendine çok yüklenme.
Kızım, senin durumuna çok benzer bir şey yaşayan teyzemin kızı vardı, aynı yaştasınız. O da zor bir tedavi sürecinden geçmişti. İlk başta rahatsız olmuştu ama kendine zaman tanıdı. Sporla birlikte moral de önemli. Bence sağlığına dikkat ederek bu kiloyla barışmayı bir düşün, illa büyük radikallere gerek yok.
Bence biraz kendi iç hesabına bakman lazım. Spor yapıyorum diyorsun ama '42 bedene çıkmak' seni bu kadar rahatsız ediyorsa, belki tam odaklanmamışsındır. Çevrenin 'hiç belli değil' demesi de kafanı karıştırmasın, sonuçta aynaya bakan sensin. Doğru düzgün sonuç istiyorsan ya işini sıkı tut ya da değişim istemekten vazgeç.
Spor yapmanı çok doğru buldum ama bi de tedaviden kaynaklanan kilo durumlarına biraz daha profesyonel bakılmalı. Hormon ya da metabolizma değişimine bağlıysa, sadece sporla değil bi diyetisyenle denge yaratmak gerekebilir. Hem kiloyu kontrol altında tutarsın, hem de ruhsal olarak yük azalır.
şunu da yazayım, aslında 38'den 42'ye çıkmak görünüş olarak o kadar da kötü değil, ama eski kıyafetlerimi giyememek beni daha çok etkiliyor. Biraz da galiba çevremde 'ne olmuş ya o kıza' tarzı konuşmalar olur gibi gelince kaygılanıyorum. Şu sıralar almamak için uğraşıyorum ama yeterli mi bilmiyorum.
Bak şu kıyafet meselesi işte. Mahallede, çevrede kimse fark etmese de sen farkında olduğun için kafaya takıyorsun. Bizde 'kız dediğin incecik olmalı' gibi baskılar vardı hep, ama işte bunlar hep insanı yaralıyor. Artık sen mutluluğunu mu daha çok önemsiyorsun, yoksa başkalarının ağzını mı? Karar buradan çıkacak.
