Pewna rodzina gości krewnych, którzy przyjechali spoza miasta na weekend. Para gospodarzy chce spędzać czas z gośćmi, ale oczekiwanie, że wszyscy przez cały dzień będą trzymać się tego samego planu, też bywa męczące. Czy uważa się za niegrzeczne, gdy ktoś na krótko zajmie się własnymi sprawami albo wycofa się, żeby odpocząć, czy też jak wyznaczyć granice wspólnego czasu podczas wizyty?
Nie trzeba spędzać razem każdej minuty. Można wypić herbatę, a potem każdy zajmuje się swoimi sprawami.
Ale jeśli gospodarz od początku zaprosił: „Przyjedźcie, zostańcie u nas cały weekend”, a potem znika, to już co innego. Trzeba też wziąć pod uwagę, kto stworzył takie oczekiwania podczas wizyty; sama potrzeba odpoczynku nie wyjaśnia każdej sytuacji.
@tamamda Zgadzam się, sposób zaproszenia ma znaczenie. Mimo to „zostańcie u nas na weekend” nie oznacza gwarancji wspólnego planu o każdej porze. Na przykład, jeśli gospodarz z wyprzedzeniem powie, że rano ma kilka spraw do załatwienia, nikt później nie poczuje się wykluczony. Moim zdaniem problemem nie jest stawianie granic, tylko przedstawianie tego jako niespodzianki.
Bunu düşünmemin nedeni, bazen akraba ziyaretlerinde ev sahibinin de sürekli sofra, çay, sohbet peşinde koşmasının beklenmesi. Dinlenmek için odasına geçerse ayıp gibi algılanabiliyor. Önceden “öğleden sonra biraz işim var, sonra beraber otururuz” demek makul mü sizce?
Makul. Hele kalabalık evde herkesin aynı tempoda olmasını beklemek gerçekçi değil. Önceden haber verilince ziyaretin değerini düşürmez; ev sahibinin de misafirin de günü daha rahat geçer.
