Kendi ayaklarım üstünde durmaya çalışıyorum ama ailem sürekli bana karışıyor. Çalıştığım yerde maaş iyi ama gece mesaim var diye kabul etmiyorlar. Babam resmen ya işi bırak ya da bu evde barınamazsın dedi. Ben ne yapacağımı şaşırdım. Sizce aileyle ters düşmek pahasına işte kalmalı mı, yoksa onların sözünü dinlemek mi doğru?
Bende de benzer bi durum oldu, ama benimkinde gece mesaisi değil, uzak bir yerde çalışmam sorun olmuştu. Babam 'yol masrafı çıkıyor evden gitmeye değmez' diyordu. Ama sevdiğim için ısrar ettim, zamanla kabullendiler. Bence sen de net tavır koy, yoksa hep devam eder bu durum.
Ben de ailen mecbur kalınca yumuşar diye düşünüyorum. Bi süre onlarla tartışmadan idare et, işte kal. Gece mesaisini biraz daha hafif göstermeye çalış bi konuşma fırsatında. Belki zamanla kanıksarlar.
Ama açıkçası ailenin söylediği bence tamamen yanlış değil ya. Gece mesaisinde sıkıntılı ortamlar olabiliyor. Hele genç bi kadınsan seni düşünüyor olabilirler. Tamamen özgürlük diyorsun da bazen büyüklerin dediğini de biraz dinlemek lazım
Aile baskısı gerçekten zor olabilir ama resmen 'ya bu iş ya ev' durumu tehdit sayılabilir. Özellikle ekonomik özgürlük temel bir ihtiyaç. Gece mesaisinin iş sözleşmesinde nasıl belirtildiğini kontrol et; belki de bu sana biraz güvence sağlar. Aileyle bu konuşmayı yasal bir zemin üzerinden gerekçelendirerek yapabilirsin.
Güncelleme: Annem biraz daha yumuşak konuştu ama babam hâlâ ısrarcı. Gece mesaisi olduğunu öğrenen birkaç komşu da anneme laf çarpmış, sanırım biraz mahalle baskısı da var. İşte kalmaya çalışıyorum ama bu ortamda zor.
komşular annene laf çarptı diyorsun ya, bana buradaki mesele tamamen mahalle baskısı. Yoksa gerçekten gece çalışmanın ailen için büyük bir tehlike olduğunu falan düşünmüyorum. Birinin dedikodusu yüzünden belki de seni evden soğutmaya çalışıyorlar.
Başkasının lafı yüzünden sana 'ya ev ya iş' denmesi resmen sınırlarının ihlal edilmesi. Sen kimsenin mahallesine ya da 'ne diyeceklerine' göre yaşamıyorsun. Özgürlüğünü savunmazsan bu baskılar hep devam eder. Açık açık konuş ve tavrını belli et.
Bence annen zaten biraz daha yumuşak olduğu için önce onunla konuşup, 'birkaç hafta daha devam edeyim, bi sey olursa ben de bakacağım' diyerek süre iste. Belki gece mesaisinde yaşanabilecek sorunları bi bahane ederken ailenin endişesini hafifletebilirsin.
Benim de babam resmen 'sen gidemezsin bu saatte' diye direttiği için bir yaz dönemi stajımı yarıda bırakmıştım. Sonra işler karıştı, bir daha o güveni kazanmam zor oldu. Şimdi olsa sesimi daha çok çıkardım, çünkü sonuçta ileride o maaşa sen ihtiyacını karşılayacaksın.
