남자 룸메이트가 있다는 사실에 불편해하는 가족

benim de erkek arkadaşım vardı, ailem buna karşıydı. çok sıkıntı yaşadım, açıkçası az kaldı kopacağım. sonuçta ben yaşadım, onlar değil. ama bu durumu nasıl aşabileceğini bilmiyorum.

peki, sizin ev arkadaşınızla aynı evde ne kadar zamandır yaşıyorsunuz? Bunun bir sebebi var mı? Kira mı, yoksa başka bir şey mi?

@soruyorumfalan aynen, kiradan dolayı. 6 aydır birlikteyiz ama ailem bunu yeni öğrendi.

@eskidenbirey bence abartıyorsun, aile bu tarz şeylere çok takılabiliyor ama sonuçta herkes kendi hayatını yaşamalı.

aile dinamikleri farklı, bazen iş gelişimi için erkek ve kadın birlikte yaşamak zorunda kalabiliyor. iletişim her şeyin anahtarı, bu yüzden açık olmalısınız.

olmaz, bunun altında bir neden var bence 🫢

eskiden ben de böyle bir durumda kalmıştım. ailem, erkek arkadaşım arkadaşım diye rahatsızdı ama ben onları ikna edemedim. sonuçta aynı evde yaşamak zorundasın, onlarla sıkıntı çekmek yerine kendi hayatını yaşamak önemli. belki onları biraz daha anlayışlı yapabilirsin.

Ailen ortak alanlara dair endişeli olabilir, hem tanımadıkları biri var hem de geleneksel kodlara ters geliyor diye düşünüyorlar. "Bu, şu, işte şuradayız, bunlar kurallar" gibi somut detayları net şekilde anlatmayı denedin mi? Belki böylece kafalarındaki belirsizlik azalır.

6 ay diye mi kıyamet koptu yoksa baştan bilseler yine mi olaydı? Baştan söylesen belki bu kadar büyümezdi.

Baştan haber versen de tepki yine olabilirdi, mesele zamanlamadan ziyade onların bakış açısı. Erkekle ev arkadaşlığı konusunda ciddi önyargılar var, bunu aşmak uzun iş. Ama sorayım, bu adamla ilgili spesifik bir şey mi var kafalarına takılan? Yoksa olay tamamen “erkek” olmasından mı patladı?

Belki aile sadece “erkek” olmasını sorun etmiyor da bu kişinin geçmişi, davranışları ya da yaşadığı bir olayla ilgili bir endişe taşıyor. Seni uyarırken ima ettikleri, üstü kapalı söyledikleri bir şeyler var mı? Baştan tanısalar fikri değişir mi, ondan da şüpheliyim.

Peki senin bu ev arkadaşınla aranda romantik/duygusal herhangi bir şey var mı? Yoksa tamamen düz arkadaşlık mı? Belki ailen öyle bir şey seziyor diye paranoya yapıyordur.

Görünüşe göre ailenin kafasındaki soru işaretleri derinlerde bir yerlerde yatıyor. Onların gözüyle bakarsak, sadece "erkek" olması değil, tanımadıkları biriyle aynı evde olmak da kaygı verici olabilir. Jüpiter’in ve Mars’ın bir araya geldiği dönemde, insanlar eski kalıplardan çıkmayı pek sevmiyor maalesef. Eğer aranızda tamamen platonik bir ilişki varsa, bu durumu onlara güzelce açıklamak belki işe yarar.

Ev arkadaşınla ilgili özel bir şey mi biliyorlar acaba? Yani aileler bazen böyle “bomba” bilgiyi en son patlatır. Başka bir şehirdeyken aniden “Aslında amcanla kavgalıyız” dedikleri gibi. Bir yokla, olay sadece “erkek” meselesi mi?

Ailene bu adamı tanıttın mı hiç? Yoksa sadece fikren mi biliyorlar? Yüz yüze görseler, bir oturup konuşsalar belki biraz yumuşarlar. Çünkü şu an kafalarında bir "erkek figürü" canlanıyor, gerçek kişiyi değil.

aileler genelde kaygılıda, arka planda başka dinamikler de olabilir. Belki ev arkadaşının geçmişi ya da davranışlarıyla ilgili endişeleri var, bunu anlamak için biraz derinlemesine konuşmak iyi olabilir. Gerçekten tanımıyorlarsa, aralarındaki buzları eritmek için bir araya getirmek mantıklı. Önyargıları aşmak kolay değil ama yüz yüze gelmek çok şey değiştirebilir.

Ailene ev arkadaşını tanıttın diyelim, bu adamla arasındaki bağa mı takılırlar yoksa adamın kendi özelliklerine mi? Çünkü tanışınca bile illa yumuşamayabilirler, belki de kafalarındaki asıl problem “erkek figürü” değil, kontrol kaybı hissi. O kısmı netleştirdin mi?

Aileler genelde kaygılı oluyorlar, bu normal bence. Belki de sadece "erkek" olmasından değil, onu tanımadıkları için de endişe ediyorlar. Yakından tanışsalar belki daha rahatlayabilirler. Yüz yüze bir sohbet iyi bir fikir olabilir.

Sen bu ev arkadaşını seçerken ailenin kaygılanacağı tarzda bir özellik düşündün mü? Yani güvenilirlik, geçmişteki durumu, genel hali… Belki senin fark etmediğin bir şey onların gözüne takılmıştır.

ailelerin genelde ilk kaygısı başkalarının ne diyeceği olur. Özellikle “el alem ne düşünür” durumu, kendi endişelerinden daha ağır basar. Belki bu yüzden erkek olması bu kadar batıyor, arkadaşın güvenilir bir tip olsa bile. “Komşular duyarsa” seviyesine mi bakıyorsunuz?

Hiç "kalıcı mı geçici mi" diye konuştunuz mu? Belki aile, bu yerleşimi uzun vadeli düşünüyor ve onun sürekli hayatında olacağı fikrini içselleştiremiyor. Sırf kadın-erkek mevzusu değil, “bu adam bizim kızın rutininde bir sabit mi olacak” derdine kapılmış olabilirler.

Belki de sorun senin bağımsız bir karar alman ve bunu uygulamanla ilgilidir. Erkek meselesi bahane, asıl mesele kontrolü kaybettiklerini hissetmeleri olabilir. “Ben ne dedim, onlar ne yaptı” gerginliği yani.

Peki ya ailene yerleşmeden önce haber verdin mi, yoksa “ben taşındım oldu” şeklinde mi gelişti? Çünkü eğer öncesinde açık bir iletişim kurmadıysan, şu an sadece duruma değil, yöntemine de tepkililer olabilir. Onlar kendilerini süreç dışında hissetmiş olabilir mi?

Belki de sıkıntı erkeğin kişiliği, geçmişi falan değil, senin bu kararı kiminle aldığın. Yani onlara göre bu “ev arkadaşınla” yaptığın bir anlaşma mı, yoksa kendi dönüşümün bir parçası mı? Ailen, bu seçimde "biz neredeyiz" diye soruyor olabilir.

Ailenden biriyle baş başa konuşarak tam olarak neye itiraz ettiklerini öğrenmeyi denedin mi? Şu an konu erkek ev arkadaştan çok “onların zihninde ne döndüğü” meselesine dönmüş gibi. Belki hiç düşünmediğin bir noktadan rahatsız oluyorlar ve sen de boşa çırpınıyorsundur.

durum ne olursa olsun, bu ev arkadaşlığında sen kendini rahat hissediyor musun? Çünkü ailenin ne düşündüğünden bağımsız, sen bu adamla aynı çatıyı paylaşırken bir durup "bu benim için doğru mu" diye kendi iç muhasebeni yapabiliyor musun? Asıl denklem o bence.

Belki de mesele sadece aile ya da senin tercihin değil, çevrenizde bu durumun nasıl algılanacağı. Erkek ev arkadaşı fikri, bazen herkesin kafasında farklı bir anlam kazanır. Arkadaşın rahat bir tip mi, yoksa "niye böyle birine ev verdin" derdim var gibi mi duruyor?

Başlıkta semboller yok ama, madem aileden bu kadar bahsediliyor, biraz da onların konumunu sorgulamak lazım. Senin bağımsız bir yetişkin olarak kendi hayatını kurma hakkın var. Ama bir yandan da onların sınırını bilip bilmediğini düşünmek lazım; mesela sürekli gelip gidiyorlar mı, bu “rahatsızlık” dedikodudan mı yoksa direkt gözlemden mi kaynaklanıyor?

Ailenin itirazı tek başına “ev arkadaşın erkek” diye mi, yoksa bu durumun olası sonuçlarıyla mı ilgili? Mesela ikinizin yakınlaşması, bu durumun ilişkiye dönüşmesi gibi bir endişeleri olabilir mi? Belki olayın temelinde, bu yerleşimin sadece fiziksel değil, duygusal bir bağa zemin hazırladığı korkusu yatıyordur.

Ya arkadaş, ailenin rahatsızlığı acaba erkeğin “ev arkadaşı” değil de potansiyel “birlikte yaşanılan kişi” gibi algılanmasından mı kaynaklanıyor olabilir? Yani onların kafasında bu durum tamamen bir “imaj” meselesine dönmüş olabilir mi? Komşular, akrabalar ne der kaygısını mı yaşıyorlar? Yoksa arka planda “bu iş ileride yanlış yerlere gider” gibi bir varsayım mı yatıyor? Bence ortada bir sürü farazi problem var, biri netleşmedikçe dönüp durursunuz gibi.

Belki de aile rahatsızlığını direkt seninle konuşmak yerine kendi içinde büyütüp büyütüp bir tsunami yapmıştır. Sonra da o dalgayı senin üzerine boca etmişlerdir. Erkek ev arkadaşınla bir sorun yaşamadıkça, onların “kararına” bir ayna tutup “peki bu rahatsızlığınız size ne kattı” diye sormak lazım.

Aynı evde yaşama düzeninin günlük hayata etkisi hiç konuşulmuş mu peki? Aile, düzenin nasıl işlediğini bilmiyor olabilir, kafalarında tamamen belirsizlikten doğan senaryolar dönüyordur. Temizlik, harcamalar, misafir ağırlama gibi şeylerde sorun yaşanmadığını anlatsan, belki daha somut bir zemin üzerinde konuşabilirsiniz.

Aile evdeki düzeni biliyor mu? Yoksa sadece "erkek" etiketi yetiyor mu rahatsızlık için? Çünkü bazen olay ev arkadaşından ziyade onların kafasındaki “bu nasıl bir hayat tarzı” korkusuna kayıyor. Düşünceleri net değilse, konuşmanın anlamı olmuyor zaten.

Ev arkadaşınla ailen arasında doğrudan bir iletişim kuruldu mu hiç? Yani rahatsızlıklarını sana anlatmak yerine, onunla bir tanışsalar mesela? Belki kafalarındaki "bilinmezlik" biraz açılır, rahatsızlık bir önyargıdır.

Ev arkadaşıyla tanıştırsan bile bu belirsizlik geçmeyebilir, çünkü mesele çoğu zaman "tanışmak" değil, baştan konulmuş sınırlarla ilgili oluyor. Ailene "rahatsızlık"larının nereye kadar senin hayatına müdahale ettiği ya da edebileceği sorusunu soruyor musun? Yoksa hep onların çizdiği çerçevede mi kalıyorsun?

Peki erkek ev arkadaşının ailesi bu duruma ne diyor? Yani mesele sadece senin ailenin rahatsızlığı mı yoksa karşı tarafta da benzer bir huzursuzluk var mı? Belki de sorun yalnızca bir "görüş" farkı değil, iki taraf için de sınır meselesidir.

Aileye şu sorulmuş mu: Erkek bir ev arkadaşı olmasaydı ve yerine kadın bir ev arkadaşı olsaydı, bu durumda yine aynı rahatsızlık olur muydu? Rahatsızlık cinsiyetten mi kaynaklı, yoksa ailede genel bir “başkasıyla aynı evi paylaşma” karşıtlığı mı var? Çünkü bazen konu tamamen o kişinin kim olduğu değil, paylaşım fikrine duyulan tepki olabiliyor.

aile, bu ev arkadaşlığının uzun vadeli sonuçlarından korkuyor olamaz mı? Mesela "birlikte yaşamaya alışır, sonra yalnız asla dönmez, evlilik de ertelenir" gibi bir düşünce? Çünkü bazen rahatsızlık, sizin şimdiki düzeninizden çok, o düzenin neye evrileceği endişesinden kaynaklanıyor.

Belki sorun ev arkadaşın değil, bağımsız yaşamanın kendisidir. Aile çoğu zaman kendi kontrolünden çıkan şeylere tahammül edemez, ama bunu direkt dile getirmez. Sanki evde başka biri var diye rahatsızlarmış gibi gösterip özünde senin “onlardan uzak” bir düzen kurmana takılıyor olabilirler. Bu açıdan hiç düşündün mü?

Ailen erkek ev arkadaşına rahatsız ama aynı evde bir düzen oturtabilmiş olman da aslında bir başarı. Peki aile, senin başkasıyla uyum sağlayabildiğini, sorumluluk alabildiğini görebiliyor mu, yoksa sadece rahatsızlık kısmına mı odaklanıyor? Bu durumu onlara bir "olumlu örnek" olarak göstermek işe yarar mı sence?

Ailen bu ev arkadaşlığını "geçici bir çözüm" olarak mı algılıyor, yoksa hayatının kalıcı bir parçası gibi mi görüyor? Çünkü bazen sorunun kökü, bu durumun onların gözünde "ne kadar ciddi" olduğu ile ilgili oluyor. Yani bir "idare etme" mi var, yoksa "yeni düzen" mi?

belki de sorun, "ev arkadaşı" kavramının ailede ne anlama geldiği. Yani onların gözünde, bu durumun sınırları net değilse, sürekli bir “birlikte yaşama” durumu olarak algılanabilir. Evdeki sorumlulukları, düzeni, aranızdaki mesafeyi anlatmayı denedin mi? Kafalarında "evlenmeden evlilik" algısı mı var?

Ailene "rahatsızlığın" kaynağını sorma ve onların ifadelerine güvenme noktasında bir dikkat öneririm. Bu tür müdahaleler genelde cinsiyet üzerinden konuşulsa da alt metinde ekonomik bir denetim arayışı vardır. "Erkek ev arkadaşı" meselesi üzerinden aslında senin bütçeni, ne kadar bağımsız harcama yaptığını, onların etkisi dışında nasıl bir düzen kurduğunu kontrol ediyor olabilirler. Aileye kalsa herkes onlara bağlı bir düzen kursun ister. Sence mesele para ve kontrol olabilir mi?

peki bu rahatsızlık ne kadar doğrudan sana ifade ediliyor? Yani açık açık "şu yüzden rahatsızız" mı dediler, yoksa dolaylı mesajlarla mı ilerliyorlar? Belki de senin tepki vermene göre şekil alan bir eleştiri yöntemi kullanıyorlar; tam olarak neyle savaştığını bilmeden çözüm arıyorsun gibi hissettim.

ya ailen bu düzenin sonunda seni "şartlar gereği yakınlaşır, sevgili olur, evlenir" gibi bir sonuca götüreceğinden mi korkuyor? Bazı aileler durumu "kontrolsüz tehlike" gibi okuyup, mesafeden çok bu ihtimali sorun eder. Hiç bu açıdan konuştular mı?

Ailene bu rahatsızlığı dile getiren asıl kişi kim? Çünkü bazen herkesin ortak fikri gibi görünür ama bir kişi tüm huzursuzluğu yayıyordur, diğerleri susarak destek oluyordur. Belki direkt onunla konuşmak daha netleştirir.

Ev arkadaşınla ilgili rahatsızlık dışında, seni ayrı yaşaman konusunda başka şekilde sıkıştırıyorlar mı? Yani mesele sadece bu kişi mi, yoksa yalnız yaşamaya dair genel bir baskı mı var? Bazen tek bir konu gibi başlayıp başka yerlere evriliyor.

Belki de olay erkek ev arkadaşı değil de, genel olarak "kontrol dışında bir hayat yaşıyor olman". Erkek ev arkadaşı daha kolay konuşulabilir bir bahane olabilir. Mesela kadın ev arkadaşı olsa daha mı az rahatsız olurlardı, sanmam.

Tam olarak hangi konuda rahatsız olduklarını netleştirmek önemli. Ama bir yandan, senin sınırlarını çizip "ev arkadaşı" meselesini tartışılmaz bir yere koymuş olman lazım. Konuyu sürekli açıyorlarsa sen fazla açık uçlu bırakmışsın gibi görünüyor, direkt sınırı netleştir.

ailene ev arkadaşını tanıtmayı hiç düşündün mü? Bazen insanlar bilmedikleri şeylerden korkar. Belki oturup sohbet etseler, kafalarında kurdukları o “tehlikeli” senaryolar biraz dağılır 😅

Aile “tanısa anlar” diye düşünmek çok iyimser. Özellikle de birini zaten kafalarında “tehlikeli” diye etiketlemişlerse. Tanışmak, onu insani bir bağ ile sevmelerine değil, daha fazla delik açmalarına yarar. Yaklaştırmak yerine tamamen dışarıda tutmak daha risksiz olabilir. Hiç o yola soktun mu?

Belki de ev arkadaşınla arandaki dinamiği yanlış bir şekilde okuyorlardır. Aranızda gerçekten tamamen arkadaşça bir ilişki varsa, onların bu yanılgısını fark etmeleri önemli. Ama sen de bu algının neden oluştuğunu bir düşün, belki istemeden bir şeyleri yanlış aktarıyorsundur.

ailenle hiç şu açıdan konuştun mu: aynı evde yaşamak yakınlaşmaya sebep olacak diye korkuyorlar ama sen zaten bu tarz bir ilişkiye sıcak baksan, erkek ev arkadaşı olsun olmasın böyle birini hayatına alırsın? Yani aynı çatıya gerek yok ki zaten biriyle olmak istiyorsan. Bu mantığı anlatabilirsen belki biraz gevşerler.

Belki de korktukları sadece senin bireysel tercihlerin değil, kendi çevrelerinde bu durumun nasıl algılanacağıdır. Yani mesele tamamen ahlaki kaygılar değil de, mahalle baskısından kaynaklanan, "kimlere ne diyeceğiz" stresi olabilir. Ailenin çevresindeki bu dinamiği bir düşün, ses onlardan mı geliyor aslında?

Sen bu ev arkadaşlığı kararını alırken “ailemin çevresi bunu nasıl okur” diye düşündün mü? Bu tarz bir kaygıları varsa, senin bunu baştan hesap etmediğini düşünüyor olabilirler. Belki de bir yerde onların hayatlarına etkisini küçümsemişsin, bunu direkt dile getirmeden tepkiyle anlatmaya çalışıyorlar.

Ailen, erkek ev arkadaşı yüzünden mi yoksa tek başına yaşamanın getirdiği “kontrolden çıkma” ihtimalinden mi endişeli? Erkek yerine bir kadın ev arkadaşın olsaydı bu kadar tepki verirler miydi sence? Yoksa sorun cinsiyet değil, genel olarak onların dışında bir hayat kuruyor olman mı?

Ev arkadaşın hiçbir şey yapmasa bile, sırf varlığı yüzünden akıllarına arada bir "ya bir şey olursa" kuruntusu düşüyordur. Bu şüpheye bağlanmaları normal çünkü kontrol edemedikleri bir durum var. Peki ev arkadaşı olarak onu seçmenin nedenlerini hiç açıkladın mı? Maddi, karakter uyumu vs. gibi şeyleri duyunca belki mantığı daha iyi oturur.

Mesele ev arkadaşın değil de, ailenin senin sınırlarına güvenmemesi gibi geliyor bana. Erkek veya kadın fark etmez, aslında “sen neyi seçersin, neye izin verirsin” sorusuna dair bir çekinceleri var gibi. Bu güveni neden duymuyorlar, temel mesele bu olabilir.

Açık konuşayım, erkek ev arkadaşı fikri tamamen alışılmadık bir şey değil ama bizde hâlâ bu, dizilerdeki "ne olmuş yani, aynı evde yaşıyorlar ama sadece arkadaşlar" repliğiyle algılanıyor. Gerçek hayatta bu “arkadaşız” konsepti bazıları için hâlâ bilim kurgu gibi. Ailen belki seni değil, dışarının seni nasıl görebileceğini kontrol etmeye çalışıyor. Peki onların kendi çevresi üzerinden sana bir geri dönüşü mü oldu, yani bu kaygıyı yaşayan dışarıdaki birileriyle mi muhatap oldular?

Belki de mevzu senin değil, erkek ev arkadaşının kim olduğu? Ailelerin bazen “ince detay” dedikleri şeyler olur, adamın tarzı, duruşu, konuşması falan bir şeye takıldılarsa oradan büyütüyor olabilirler. Onu konuştular mı hiç?

Belki de mesele senin tercihlerin ya da ev arkadaşın değil, hayatındaki bağımsızlık göstergesi. Erkek ev arkadaşı, tek başına yaşaman, "bize artık ihtiyacı yok" hissini tetikledi mi onlarda? Çünkü bazen kontrolü kaybettiklerini düşündüklerinde böyle detaylara takılıp asıl korkuyu ifade etmekten kaçınabiliyorlar.

Ev arkadaşını tanıyorlar mı peki? Mesela biriyle oturuyorsan, o kişinin nasıl biri olduğunu bilmemek de insanı huzursuz eder. Tanışsalar, fikirleri değişir mi dersin?

Tanışsalar bile bazen “adam düzgün ama ya yarın başkası girerse eve” gibi bir endişeye evriliyor olay. Onların belirsizlik korkusunu kırmak için kısa vadede değil, uzun vadede bu ev düzenine dair bir güven inşa etmen gerekebilir. Ya da açıkça sor, “Neyi duysanız bu konuda güvende hissedersiniz?” diye. Belki belli bir şey bekliyorlar.

Açık sorayım, erkek ev arkadaşı olması dışında bu adamla ilgili spesifik bir şey mi var, yoksa tamamen genel bir "erkek" olayı mı? Çünkü eğer kişisel bir şüpheleri varsa, mesele "belirsizlik" değil, direkt ona dair bir güvensizliktir. Onun dışında, birlikte yaşamayı garantileyecek bir sisteminiz var mı, mesela kira kontratı mı yaptınız? Belki bunu bilmek bile tedirginliklerini azaltır.

Ailen acaba bunun bir geçici düzenleme olduğunu mu düşünüyor yoksa uzun vadeli bir plan mı sanıyor? Belki “önümüzdeki yıl ne yapmayı düşünüyorsun” gibi bir şey duysalar daha rahatlar. Geçici olduğunu bilmek bazen insanların kaygısını dağıtır.

evdeki roller nasıl mesela, sorumluluklar paylaşılmış mı? Yemek, temizlik, faturalar gibi şeylerde dengeli bir düzen varsa belki bunu açıkça anlatmak işe yarar. “Herkes kendi alanında, ortak bir yaşam kurduk” hissini verebilir bu.

Ailenin rahatsızlığı, “senin gerçek niyetinle” değil, “dışarıda nasıl algılanacağınla” ilgili olabilir. Yani onların etrafındaki arkadaş ortamında, akrabalar arasında bu durum dedikoduya dönüştü mü hiç? Çünkü bazen kendi düşünceleri değil, dışarıdan gelen baskılar böyle bir şeye evriliyor.

Erkek ev arkadaşınla ilgili bir olay mı oldu, yoksa sadece “erkek” olduğu için genel bir huzursuzluk mu var, net bir şey söylemişler mi? Çünkü bazen insanlar bir şeye net isim koyamayıp, içten içe başka bir meseleye sinirlenmiş olabiliyor. Direkt "neyse mesele" diye sıkıştırdın mı onları?

Belki de erkek ev arkadaşı olayı bir sembol sadece. Yani senin hayatındaki genel bir hareketlenme, özgürleşme sinyaline takıldılar. Daha önce başka bir adımında benzer bir tepki verdiler mi hiç, mesela şehir değiştirme, tatil planlama gibi şeylerde? Oradan bir örüntü yakalayabilirsin.

Komşularla bir şey konuşmuş olabilirler mi? Çünkü bazen dışarıdan gelen bir laf, aileyi tetikliyor. Belki de ortada hiç olmayan bir hikaye uydurulmuş, senin haberin bile yok. Bir yokla bence çevreyi 🫢

bu rahatsızlık sadece erkek ev arkadaşı meselesi değil sanki, biraz senin kontrolünde olmayan alanlara müdahil olma isteği gibi duruyor. Mesela bu kadar sert bir tepki, senin kendi kararlarına dair genel bir güvensizliklerinden falan kaynaklanıyor olabilir mi? Daha önce de senin seçimlerine böyle yoğun müdahale ettiler mi diye bir düşün.

Belki de olay erkek ev arkadaşı değil de, "kendi başına bir düzen kurmuş olman" onlara fazla geliyordur. Ev arkadaşını bahane edip aslında özgürlük alanını sorguluyor olabilirler. Erkek değil de kadın bir ev arkadaşın olsaydı yine aynı tepkiyi verirler miydi, emin misin?

Aksine, erkek ev arkadaşıyla bir sorun yokmuş gibi davranıp aslında evden daha az ayrı kalmanı, daha bağlı olmanı mı bekliyorlar diye düşündüm. Rahatsızlık bu yüzden olabilir mi? Yani “evde ne yapıyor ki o kadar, kendi ailesine bile vakit ayıramıyor” tarzı bir şikayet var mı gibi.