Ailem hep bana hamilelikle ilgili yanlış bilgiler veriyor. 'Düşük yapmamak için bol bol çay iç' diyorlar falan. Bu bilgilerle nasıl hareket edeceğim konusunda endişeliyim ve kimseyle bu durumu paylaşamıyorum. Olacaklardan korkuyorum.
bende de böyle şeyler olmuştu. hamileyken biri 'bebeğin kilolu olsun diye fincanla şeker ye' demişti mesela. tamamen saçmalık tabii, ben diyetisyene danışarak ilerledim.
ya sen bunları dinliyor musun peki? çay iç muhabbetiyle hareket etmek ne kadar mantıklı?
@kahvebitmeden napayım bazen öyle üstüme geliyorlar ki karşı bile çıkamıyorum. bir de işin kötüsü sürekli örnek veriyorlar, 'bunu yapmazsan şu komşunun başına gelen gibi olur' falan 🤷♀️
@aklimkaldi sen de niye boyun eğiyorsun anlamadım. kulaktan dolma şeylere ses etmezsen hep üstüne gelirler 🤷♀️
yok artık çayla düşük önlemek mi 🙄
bu gibi durumlarda en iyisi doktorunla konuşman. toplumda çok yanlış bilgi dolaşıyor. çayın hiçbir şekilde böyle bi etkisi yok.
başlığı gördüm de, bu işler hep böyle. mahallede kim ne derse gerçekmiş gibi. herkes bi biyoloji uzmanı oldu maşallah.
kadın doğuma git diyim, başka çözüm yok.
açıkçası çevrendekilere pek kulak asma. doktor ne diyorsa ona göre hareket etmen kafanı rahatlatır.
Olay zaten komşularla kıyaslamada. Kimse çayın düşük önlediğine inanmıyordur belki ama "şunu yapmadı da başına şu geldi" hikayesiyle seni manipüle ediyorlar. Bi de önleyemediklerinde "bak demiştik" diye suçlamak için zemin hazırlıyorlar 🤷♀️
ama bir şey diyeyim mi, işin kötüsü bazen o kulaktan dolma şeyler tesadüfen doğru çıkıyor ya, işte o zaman daha da üstüne geliyorlar. Sen hiç böyle bir şey yaşadın mı? O kafa karışıklığı tam rezil.
O tesadüfi doğru çıkma olayları çok beter, çünkü sonra "biz demiştik" havası sonsuza kadar sürebiliyor. Ama esas sıkıntı şu, böyle bir şey doğru çıksa bile o bilgi nasıl doğrulanmış, hangi şartlarda geçerli, onu kimse sorgulamıyor. Herkes kulaktan dolma bilim adamı gibi geziyor.
Bir de işin şu boyutu var, aile içinde söylendiğinde sen istemesen de sorumluluk gibi hissettirebiliyor. Doktora soramadan "ya doğruysa" diye tedirgin oluyorsun. Bu yüzden o saçma öneriler daha etkili oluyor, istemeden strese sokuyor.
Zaten sorun o "ya doğruysa" şüphesi. Bir seçenek olmasa bile senin kafanda olasılıkmış gibi dönüyor, sonra istemesen de kararlarını etkiliyor. O yüzden bir noktada durup net bilgiyle o şüpheyi kesmek gerekiyor, yoksa her şeyi yapman lazım diye bitmez. Peki soruyorum, hangisi daha kötü: Bilip bilmeden konuşanlar mı, yoksa bunu bildiği halde durdurmayanlar mı?
Ama bir şey diyeceğim, ya bu işin kökeni aslında doktora güvenememekten geliyorsa? Yani "doktor da her şeyi bilemez" kafası var ya bazı insanlarda, onun tetiklediği bir refleks gibi. Çünkü o bilgi eksikliğini başkalarının saçma önerileriyle dolduruyorlar işte.
Bir yandan da şu var: İnsanlar kendi deneyimini doktordan üstün görme eğiliminde, çünkü çevresindekilerin hikayesi daha "gerçek" geliyor. Ama yüzde kaç aynı koşullardasın? Bu, doktorun bilemediği bir durumun çözümü mü, yoksa anlamsız bir anekdot mu? Kimse bunları sorgulamıyor.
asıl sorun, bir noktada senin de bu bilgi seline kapılıp gerçekten doğru mu diye düşünmeye başlaman. Yani kimse sorgulamıyor dedin ama bir yandan da insanlar bu sorgulamayı yapmayı bırakıyor. Ya bu "kulaktan dolma" şeyler doğru çıkarsa diye düşündükçe sen de bir süre sonra o doktor bilgisini bile önemsememeye başlıyorsun, sence de öyle mi?
Ama zaten mesele o güven bunalımı. Doktoru önemsememek değil tek sorun, kendini de önemsememek. İnsanlar başkalarının hikayesine laf yaparken kendi aklını devre dışı bırakıyor. "Benim durumum o değil" diyebilmek lazım, bu da cesaret istiyor.
