Zomaar 'hoe gaat het'-berichtjes in een vriendschap: oprechte interesse of een vermoeiende sleur?
Een vriend die ik heb leren kennen in een nieuwe omgeving waar ik net bij ben gekomen, stuurt me twee of drie keer per week berichtjes zoals: 'Hoe was je dag, hoe voel je je?', zelfs als er geen specifiek onderwerp of plan is. In de vriendschappen die ik gewend ben, spreek je elkaar dagenlang niet als er geen concrete gebeurtenis of reden is om af te spreken, en blijft iedereen gewoon in zijn eigen ritme. Aan de ene kant voelt deze aandacht heel attent, maar aan de andere kant voelt het alsof ik op elk moment een emotioneel statusrapport moet uitbrengen. Vinden jullie dit soort regelmatige check-ins in een vriendschap een oprechte gewoonte die de band versterkt, of zadel je de ander daarmee op met een onnodige antwoordplicht?



