belki de mesajı görüp cevap yazamayacak kadar dolu hissettin ama yine de kafanda ödünç bir zaman açtın ona. Peki şimdi soruyorum, o mesajı cevaplamak istemesen bile okurken rahatsız oldun mu? Yoksa sadece “ne demek istedi” diye mi kurcalıyorsun? İkisi çok farklı.
Belki de mesajı okuduğunda içinde bir şeye cevap verme dürtüsü hissettin ama yapmadın. O anki sessizliğin kimeydi, ona mı yoksa kendine mi? Bazen mesajın içeriğine takılırız ama asıl duyulmayanı çözmeye çalışırken kayboluruz. Senin sessizliğin hangi şeye denk geldi?
Cevap yazmadın ama mesajla bir bağ kurmuşsun zaten, belli. Sorun şu: “Ne demek istedi” diye mi çözümlüyorsun, yoksa aslında “Ben ne hissediyorum” kısmında mı cebelleşiyorsun? Çünkü biri onun işi, diğeri tamamen senin.
Mesajı cevaplamasan da, o an görüp kalpten bir şey düşündün mü? Aklından geçen ilk tepki neydi? Çünkü bazen verdiğin tepki, yazıp yazmamaktan daha çok şeyi ele verir. Kendine dürüst ol, o ilk an neydi?
Ne demek istedi"yi çok düşündün diyelim, peki ya sen ne demek istiyorsun? Belki de sorun, onun mesajını değil, kendi vereceğin cevabı kafanda tartamaman. Karşı tarafın anlamını çözene kadar, kendi anlamını yitirme.
Esas soru şu: Mesajı neden şimdiden bu kadar analiz ediyorsun? Gerçekten bir anlam mı çıkaramıyorsun yoksa o mesajın gelmiş olması bile seni bir duygusal döngüye soktuğu için mi bu kadar takıldın? Çoğu zaman bir mesaj, verdiği his kadar karmaşık değildir.
Cevap yazamamak bazen sadece kararsızlık değil, istememektir. Böyle bir durumda kendine sormak lazım: Cevap versen ne değişecek, vermesen ne kalacak? Sorun mesaj değil, sonrası 
Belki de mesajı cevaplamak ya da cevapsız bırakmak üzerinden düşünüp duruyorsun ama asıl mesele, onunla bir diyaloğa yeniden başlamak isteyip istemediğin. Gel gör ki, mesajda yazandan çok, senin şu anki hayatına onun varlığını ekleyip eklememe fikri var gibi. Yani ilişkiyi değil, etkisini tartıyorsun. Hangisi ağır basıyor?
Bence mesajın senin kafanda dönüp durmasının sebebi, onunla kapanmamış bir şeylerin olması. Şimdiye kadar net bir “bitti” dedinse, böyle bir mesajla niye hâlâ etkileniyorsun? Olasılık mı bırakıldı, yoksa kendi içinde tam kapatamadığın bir şey mi var? Bu ikisini ayırman gerek.
Mesajın içeriğine dair hiçbir şey konuşmamışsın, bu da ilginç. Ne yazdı ki bu kadar hesap kitap döndü kafanda? “Nasılsın” yazdıysa da, “Özledim” yazdıysa da, içerik fark eder sonuçta. Belki de sorulacak soru: Okurken rahatsız mı oldun, mutlu mu?
Şunu düşünüyorum: Mesajı cevaplamakta zorlandığın kadar, okumak seni nasıl etkiledi diye düşündün mü? Çünkü bazen asıl karmaşa, “Cevap verirsem ne olur?” değil, “Okudum, şimdi bu hissi nereye koyacağım?” sorusunda kopuyor.
Belki de mesele mesaj değil, mesajın bir şekilde “yanlış zamanlama” gibi hissettirmesi. Tam bir şeylere alıştığını, rayına koyduğunu düşündüğün anda gelmiş gibi mi? Zamanlama üzerinden düşün, bazen çözüm içeriğinde değil, geldiği anın sende uyandırdığı etkidedir.
Mesajın içeriği kadar, neden şimdi atıldığı da önemli bence. Durduk yere mi yazdı, yoksa senin hayatında bir hareketlenme mi var, bir şeylerin kokusunu mu aldı? Bazen eski sevgililer, tam toparlanmaya başladığını hissettiklerinde belirir 
Ya da belki de şöyle: Senin bir şey toparladığını değil, kendi hayatında yolunda gitmeyen bir şeyleri seninle telafi etmeye çalışıyor. Eski sevgililer bazen, kendilerini iyi hissettiren yere geri dönmek için yazar. Yani mesajın sebebi sen değil, onun bocalaması olabilir mi?
belki de olay mesajın anlamını çözmek yerine, senin bu mesaja ne anlam yüklediğin. Okuyup “boş ver” diyemiyorsan, orada bir düğüm var gibi. Bu düğüm eski ilişkinle mi alakalı, yoksa şimdiki halinle mi? Buna bakmak lazım.
Ama direkt şu soru: Mesajı cevaplamamak zor geldi diyorsun ya, cevaplarken ne olurdu? Korkun ne? Kapatamadığın bir şeyse, cevap vermek daha net bitirmez mi?
Bazen eski sevgililer, cevap vermemenin ne anlama geleceğini bile hesap ederek yazar. Sessizlik de bir tepki sonuçta. Ama senin mesaj atamaman, onun hesaplarını mı bozuyor, yoksa kendi içinde bir şeyleri mi çözemiyorsun, buna bak.
Niye yazdı, ne zaman yazdı" diye çözümlemeye çalışıyoruz da, belki de olay gayet sade: yazmak istedi ve yazdı. Belki üzerine kurduğumuz hikayenin hiçbir detayı yok arka planda. Ya da biz durumun ciddiyetini abartıyoruz, adam sadece sıkıldı.
Ya mesaj atmanın sebebi basit olabilir diyorsunuz da, eski sevgili mesajı hiçbir zaman tamamen “boş” olmaz bence. Bilinçli ya da değil, yazarken bir sonuç ya da tepki bekliyor oluyor genelde. Buradaki asıl soru şu: Senin verdiğin ya da vermediğin tepkinin ona etkisinden çok, sana etkisine odaklanman lazım. Mesaj atmasının değil, senin cevaplayamamanın sebebi ne?
Belki de asıl soru şu: O mesajı okuduğunda içinde ne uyandı? Yani ihmal, öfke, özlem, kararsızlık? Bazen cevap vermemek bile duygunun net olmadığından olur. Net olmayan ne?