Iki senedir ev arkadaslarimla yasiyorum ama bi tanesi resmen ipini koparmis. Ne temizlik yapmaya yanaşıyor, ne de kiraya zamaninda katki sagliyor. Digerimizle bi araya gelip konusalim diyoruz ama direkt baska ev bulsun desek cok mu ağır olur? Hem aileden bağımsızlık güzel ama boyle de yorucu. Siz olsaniz nasil cözerdiniz?
Evi paylaşmak resmen ortak bir sorumluluk işi, temizlik ve kira gibi şeylerde biri tamamen kaçıyorsa zaten o denge bozulmuş. Davranışa direkt konuşun, "sen kirayı neden geciktiriyorsun" yerine "hepimiz ödemeyi zamanında yapınca ev rahatlıyor" gibi bi giriş yapabilirsiniz.
Benim de bi arkadaşım vardı, tam senin anlattığın gibi. Biz açıkça konuştuk ve 1 ay içinde toparlamazsa ev aramaya başlaması gerektiğini söyledik. Gerçi toparlamadı ama en azından ne olacağını net biliyorduk. Bence siz de açık olun.
Peki diğer arkadaşınla aranızda en ufak bir gerginlik olmuyor mu bu yüzden? Hani sonuçta iş yükü iki kişiye bindiğinde bazen birbirinize de sinir olabilirsiniz. Aranızdaki denge devam eder mi?
Böyle durumlarda genelde açık uçlu sorularla yaklaşmak işe yarar. Mesela "Kirayı zamanında ödemekte zorlandığını fark ettik, seni etkileyen bi şey var mı?" demek, hem durumun nedenini anlamanızı sağlar hem de direkt suçlama hissi yaratmaz. Konuşmaya üçüncü kişiyi karıştırırsanız biraz çekişme olabilir, dikkat.
Aslında biz diğer arkadaşımla aramızda konuştuk ve evden çıksın fikrine daha yakınız ama onu yüzüne söylemek çok zor geliyor. Acaba önce bi deneme yapalım yani sadece yazılı bi plan yapıp işleyip işlemediğini görelim mi diye düşünüyoruz
Yazılı plan fikri güzel de karşı taraf hiç niyetli değilse boşuna yapmış olursunuz. Bi de bu işi zamana yaydıkça "noluyor ya böyle" havası uzayıp daha çok yıpranırsınız. Bence topla cesaretini ve planı açık fikirle masaya koyun.
