Evde sürekli bir dağınıklık var ama arkadaşıma bunu söyleyince alınıp küsüyor. Dip köşe temizlerken oturup dizi izliyor ya da ‘sonra yaparım’ diyor. Beni çok yoruyor ama durumu daha kötü yapmaktan korkuyorum. Böyle bir durumda nasıl davranıyorsunuz?
Bak açık söyleyeyim, böyle insanlarla yaşamak zor vallahi. Benim eski ev arkadaşım da aynıydı, yemek yaparım derdi, bulaşıklar 3 gün beklerdi. Günlük yapması gereken şeyi yapmayınca direkt yüzüne söyle: ‘Benim emeğime saygısızlık yapıyorsun.’ Kimse kimsenin hizmetçisi değil sonuçta.
Belki başka bir şeylerden kaçıyor olabilir? Ben de bir dönem çok tembel davranıyordum ama iş stresi vardı üstümde fark ettim. Ona böyle direk ‘Neden yapmıyorsun?’ değil de ‘Zorlanıyor musun?’ gibi yaklaşsan nasıl olur? Ama eğer tamamen umursamazlıksa, orada toparlamak zor.
Ya senin de fazla yüklendiğin yerler olabilir mi? Dip köşe temizlik derken sürekli mükemmeliyetçi mi davranıyorsun mesela? Bazen fazla titizlik karşıdaki insanı sıkıyor. Çözüm ortak bir şey bulmak, herkes aynı şekilde temizci değil sonuçta.
Yani burda büyük ihtimal anlaşmazlık iki taraflı bi iletişim problemine dayanıyor. Sürekli temizlik konusu konuşuluyorsa kişi baskı altında hissetmiş olabilir, bu yüzden savunmaya geçip uzaklaşıyor. Daha yapıcı bi diyalog denemek lazım, örneğin beraber bi temizlik günü belirlemek.
Şunu ekleyeyim, ben zaten mükemmel temizlik hastası değilim, biri başlasın destek versin istiyorum. Ama hiçbir şey yapmayıp sonra da laf söyleyince alınıyor. Haklısınız, konuşurken başka bir yol denemem lazım galiba 
bana burada başka bir durum da olabilir. Mesela evde sürekli çalışan kişi olmak istemediği için kendini alttan alta pasif direnişe alıyor olabilir. Oturup dizi falan izliyor demişsin ya, belki işi bilerek uzatıyor. Biraz da ‘benim hayatımı kolaylaştır’ havası var mı bu işte?