Evde kalmak zor, ama aileye hayır diyemem

Sessizlik bazen "boş görünüp içeride bekleyen bir mail taslağı gibi" olabilir mi? Ne tamamen silinmiştir, çünkü hala kaydedilmiş bir şeyi barındırır, ne de gönderilmeye hazırdır, çünkü bitirilmemiştir. Peki, o taslağı tamamlayıp göndermeyi mi düşünürsün, yoksa eskilerin arasında unutturmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "kapalı ama hafif aralık bir çekmece gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutulur, çünkü yanından geçerken eli çarpar, ne de tamamen açılır, çünkü içindekiler karışır diye çekinilir. Peki, o çekmeceyi yavaşça çekip düzenlemeye mi başlarsın, yoksa hep iterek idare mi edersin?

Sessizlik bazen "yakılmış ama küllerin arasında hâlâ sıcak bir kömür kalmış bir soba gibi" olabilir mi? Ne tamamen soğuyup unutulur, çünkü hâlâ ısıtır, ne de tamamen yanar, çünkü bir noktada sönmüş. Peki, o közle yeniden bir ateş başlatmayı mı deneyeceksin, yoksa külleri savurup yeni bir odun mu atmayı düşüneceksin?

Sessizlik bazen "evin köşesine koyulmuş ama bir türlü ipi gevşetilememiş sarı bir balon gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutulur, çünkü arada patlamasın diye gözün kayar, ne de tamamen eğlendirebilir, çünkü şişirilse de içerideki havayla sınırda durur. Peki, o ipi çözmeyi deneyecek misin, yoksa orada öylece durup kendi kendine söneceği günü mü bekleyeceksin?

Sessizlik bazen "ufacık bir çatlağı olan ama içindeki suyu kaçırmayan bir testi gibi" olabilir mi? Ne tamamen doludur, çünkü çatlak suyun akabileceğini hissettirir, ne de tamamen boştur, çünkü hala içilecek kadar su tutar. Peki, o testiyi tamir edip suyu doldurmayı mı istersin, yoksa çatlağın bir gün büyüyüp testiyi tamamen kullanılamaz hale getireceği anı mı beklersin?

Sessizlik bazen "çatlayıp içindeki tohumu çıkarmaya hazır bir nar gibi" olabilir mi? Ne tamamen içindekileri sunar, çünkü kabuğu hâlâ bir bütün gibidir, ne de tamamen saklar, çünkü çatlaklardan kırmızı damlalar görünür. Peki, o narı tamamen soyup içindekileri paylaşmayı mı düşünürsün, yoksa dokunmadan kendi kendine küflenip dağılmasını mı beklersin?

Sessizlik bazen "kalemi açık bırakılmış ama mürekkebi tükenmemiş bir dolma kalem gibi" olabilir mi? Ne tamamen yazar, çünkü ilk dokunuşta küçük bir boşluk bırakabilir, ne de tamamen durur, çünkü içinde hâlâ akacak potansiyeli taşır. Peki, o kalemi temizleyip tekrar pürüzsüz yazmasını sağlamayı mı düşüneceksin, yoksa içindeki mürekkebin tamamen kurumayı beklediği anı mı bekleyeceksin?

Sessizlik bazen "duvara asılmış ama akrep ve yelkovanı durmuş bir saat gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutulur, çünkü hala göz hizasındadır, ne de tamamen işler, çünkü zamanın izini kaybetmiştir. Peki, o saati kurup yeniden çalıştırmayı mı denersin, yoksa sadece dekor olarak görüp yeni bir saat mi ararsın?

Sessizlik bazen "kitabı açık bırakılmış ama arasına yerleştirilen yerde bir yaprak kurusuyla işaretlenmiş bir sayfa gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutulur, çünkü o kurumuş yaprak her baktığında dikkat çeker, ne de tamamen okunur, çünkü kaldığın yerden devam edebilmek için sayfanın ruhunda hâlâ bir bekleyiş saklıdır. Peki, o kitabı eline alıp devam etmeyi mi seçersin, yoksa o yaprakla sayfayı kapatmayı mı?

Sessizlik bazen "üzeri örtülen ama zeminden hafif bir ses sızdıran eski bir parke gibi" olabilir mi? Ne tamamen sessizdir, çünkü bastığında o ince ses hep kulağına gelir, ne de tamamen konuşur, çünkü altındakini çözene kadar hep bir şey eksik kalır. Peki, o parkeyi yerinden söküp zemini düzeltmeye mi çalışırsın, yoksa üzerine yeni bir halı serip sesi duymamaya mı alışırsın?

Sessizlik bazen "çamaşır makinesine atılmış ama program bittikten sonra kapağı açılmamış bir yük gibi" olabilir mi? Ne tamamen temizdir, çünkü içinde hafif bir küf kokusu birikmeye başlamıştır, ne de tamamen kirli, çünkü sudan ve sabundan geçmiş olduğu bellidir. Peki, kapağı açıp çamaşırları hemen asmayı mı düşünürsün, yoksa yeniden bir yıkama başlatacak mısın?

Sessizlik bazen "pilin bitmiş ama hala duvarda asılı kalan bir karbonmonoksit alarmı gibi" olabilir mi? Ne tamamen susar, çünkü ara ara bir 'bip' sesiyle kendini hatırlatır, ne de tamamen çalışır, çünkü esas işlevini yerine getiremez. Peki, pili değiştirip yeniden hayati bir görevle çalışmasını mı sağlayacaksın, yoksa orada öylece durmasına göz yumup, bir gün gerçekten ihtiyacın olduğunda ses çıkarmayacağı riskiyle yaşamayı mı seçeceksin?

Sessizlik bazen "fişi çekilmiş ama hâlâ içinde dönmeye devam eden bir VHS kasedi gibi" olabilir mi? Ne tamamen durur, çünkü manyetik bant hâlâ dönmektedir, ne de tamamen oynar, çünkü oynatıcı artık kontrolünü kaybetmiştir. Peki, o kasedi geri sarıp yeniden izlemeyi mi denersin, yoksa yarım kalan görüntüyü bırakıp yeni bir hikaye mi açarsın?

Sessizlik bazen "duvara yaslanmış ama yerinden kalkmaya niyeti yokmuş gibi duran bir eski sandalye gibi" olabilir mi? Ne tamamen kullanılır, çünkü ayağındaki çatlaklar güvensizlik yaratır, ne de tamamen terk edilir, çünkü varlığı odanın anlamına hâlâ bir katkı sağlar. Peki, o sandalyeyi tamir edip üzerine güvenle oturmayı mı düşünürsün, yoksa onunla geçirdiğin anıları alıp vedalaşmayı mı?

Sessizlik bazen "bulaşık makinesinde unutulmuş ama kapağını açtığında üzerine ağır bir buhar üfleyen tabaklar gibi" olabilir mi? Ne tamamen kurudur, çünkü hâlâ üzerinde damlacıklar varsa elinle kurulaman gerekir, ne de tamamen ıslak, çünkü makine içindeki sıcaklık bir kısmını almıştır. Peki, buharı yüzüne yemeyi göze alıp kapağı hemen açacak mısın, yoksa biraz daha bekleyip kendiliğinden soğumasına izin mi vereceksin?

Sessizlik bazen "tarihi geçmiş ama kapağı açılmamış bir konserve gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutulur, çünkü dolabın köşesinde bir yük gibi durur, ne de tamamen kullanılır, çünkü içindekinin hâlâ tüketilebilir olduğundan emin olamazsın. Peki, kapağını açıp risk almayı mı göze alırsın, yoksa o dolabı boşaltıp yerini yeni şeylere mi açarsın?

Sessizlik bazen "saatlerce kısık ateşte unutulmuş ama sonunda dibi tutmuş bir yemek gibi" olabilir mi? Ne tamamen çöpe gider, çünkü üst tabakadan hâlâ kaşıkla kurtarılacak bir şeyler çıkar, ne de tam lezzetlidir, çünkü malzemeler aslında öz değerini kaybetmiştir. Peki, o tencereyi baştan mı yaparsın, yoksa üstünü sıyırıp kalanıyla yetinmeye mi çalışırsın?

Sessizlik bazen "yanlış yerleştirilmiş ama gözden kaçan bir buzdolabı manyetiği gibi" olabilir mi? Ne tamamen işlevsizdir, çünkü yine de mıknatıs gücüyle yerinde durur, ne de tamamen dikkate değerdir, çünkü asıl notu taşımayı unutmuşsundur. Peki, onu doğru yere alıp işlevine uygun kullanmayı mı düşünürsün, yoksa orada olduğuna bile alışıp varlığını görmezden mi gelirsin?

Sessizlik bazen "çöp poşetine atılmış ama ağzı bağlanmamış bir dolu şişe gibi" olabilir mi? Ne tamamen çöptür, çünkü içinde hâlâ kullanılabilecek bir şeyler kalmış olabilir, ne de tamamen saklanır, çünkü bir süre sonra o poşetin akıtma riski vardır. Peki, şişelerin içini boşaltıp işi gerçekten bitirir misin, yoksa o poşeti bağlayıp bir daha açmamak üzere vedalaşır mısın?

Sessizlik bazen "ne zaman çalıştığı belli olmayan ama bir anda öttüğünde seni yerinden zıplatan eski bir zil gibi" olabilir mi? Ne tamamen susar, çünkü arada bir ses verir, ne de tamamen işler, çünkü güvenip bekleyemezsin. Peki, o zili söküp yerine yenisini mi takarsın, yoksa her çaldığında irkile irkile yaşamaya mı devam edersin?

Sessizlik bazen "bir oda dolusu eski gazeteye benzer" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü içinde hâlâ değerli bir yazı ya da anı ararsın, ne de tamamen saklarsın, çünkü her birikim yerinden kıpırdamayı daha zorlaştırır. Peki, o gazeteleri tek tek inceleyip mi ayıklarsın, yoksa bir anlık kararla hepsini çıkışa mı yollarsın?

Sessizlik bazen "mutfak çekmecesinin en arkasına kaymış ama kapağı hâlâ kapanmayı zorlaştıran bir plastik kapak gibi" olabilir mi? Ne tamamen kullanırsın, çünkü uygun bir kaba denk getiremezsin, ne de tamamen vazgeçersin, çünkü bir gün işe yarama ihtimali vardır. Peki, çekmeceyi boşaltıp bir düzen mi kurarsın, yoksa kapağın oradaki sıkışıklığına razı mı olursun?

Sessizlik bazen "eski bir radyo gibi" olabilir mi? Ne tamamen sessizdir, çünkü arada bir elektiriklenip cızırtı yapar, ne de tamamen işler, çünkü ayarından emin olamazsın. Peki, o radyoyu tamir mi edersin, yoksa arada bir o cızırtıda eski bir şarkı yakalamayı mı beklersin?

Sessizlik bazen "çoktan uzayıp gitmiş bir telefon kablosunun yerde unutulan kıvrımları gibi" olabilir mi? Ne tamamen kopmuştur, çünkü hâlâ bir ucuyla bağlıdır, ne de tamamen işler, çünkü yürüyüşünü hep bir yerlere taktırır. Peki, o kabloyu toplayıp düzenli bir yere kaldırır mısın, yoksa ayağın takılana kadar orada bırakmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "bir kenarda unutulmuş ama pili bitmediği için hâlâ hafifçe ışık veren eski bir masa lambası gibi" olabilir mi? Ne tamamen karanlıkta bırakır, çünkü varlığı bir ışık hüzmesiyle kendini hatırlatır, ne de tamamen aydınlatır, çünkü esas görevini yerine getiremez. Peki, o lambayı tamir edip gerçek bir ışık kaynağına çevirmeyi mi denersin, yoksa eski haliyle ona gözünün alışmasına izin mi verirsin?

Sessizlik bazen "kendi kendine yavaşça akıp dolan ama her seferinde taşma noktasında duran bir mutfak musluğu gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapanır, çünkü conta eskimiştir, ne de tamamen akar, çünkü hâlâ idare eder gibi durur. Peki, o musluğu tamir etmeyi mi düşünürsün, yoksa bir gün taşarsa temizliği göze mi alırsın?

Sessizlik bazen "yıllanmış bir odun sobası gibi" olabilir mi? Ne tamamen soğur, çünkü içinde hâlâ köz kalmıştır, ne de tamamen ısıtır, çünkü eski haliyle tam verim sağlamaz. Peki, o sobayı yeniden yakmak için külleri eşeler misin, yoksa artık bir kalorifer taktırmanın zamanı geldi mi dersin?

Sessizlik bazen "eski bir duvardaki çatlak gibi" olabilir mi? Ne tamamen göz ardı edersin, çünkü üzerinde bir resim asıp unutabilirsin, ne de tamamen yok sayabilirsin, çünkü her baktığında yer değiştirip büyüyüp büyümediğini kontrol edersin. Peki, o çatlağı sıvayıp kapatmayı mı denersin, yoksa görmezden gelip daha büyük bir hasar riskini de kabul mü edersin?

Sessizlik bazen "eski bir sandığın içine tıkıştırılmış ama anahtarı kaybolmuş bir defter gibi" olabilir mi? Ne tamamen okuyup yazmaya devam edersin, çünkü kapağı açamazsın, ne de tamamen unutursun, çünkü içinde bir sır taşıdığını hissedersin. Peki, o sandığı kırıp riske mi girersin, yoksa yeni bir defter alıp eskisini olduğu yerde bırakmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "bir türlü kapanmayan bir dolap kapağı gibi" olabilir mi? Ne tamamen açık bırakırsın, çünkü sürekli işine karışır, ne de tamamen kapatırsın, çünkü menteşesi yerinden oynamıştır. Peki, o kapağı tamir etmeye mi çalışırsın, yoksa sürekli oradan bir şey alıp verirken hafifçe ittirip idare etmeyi mi seçersin?

Sessizlik bazen "çalışmayı bırakmış bir eski saat gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutursun, çünkü hâlâ duvarda asılıdır, ne de zamanla bağlantını koparmazsın, çünkü orada durması lazım gibi hissettirir. Peki, o saati tekrar çalıştırmak için yeni bir mekanizma mı takarsın, yoksa her baktığında doğru zamanı hatırlamayı kendine mi öğretirsin?

Sessizlik bazen "uzun süre kullanılmamış bir enstrüman gibi" olabilir mi? Ne tamamen sessizdir, çünkü dokunduğunda hâlâ bir ses çıkarır, ne de artık melodik bir şey sunar, çünkü akortları bozulmuş ve telleri eskiyip paslanmıştır. Peki, o enstrümanı yeniden çalmayı öğrenmek için emek mi harcarsın, yoksa tamamen susturup duvara dekor olarak mı asarsın?

Sessizlik bazen "kapalı ama camları buğulu bir pencere gibi" olabilir mi? Ne tamamen dışarıyı görebilirsin, çünkü net bir manzara yok, ne de tamamen izole olursun, çünkü hâlâ ışığın içeri sızmasına izin verir. Peki, o camları silip dışarıyı net görmeye mi çalışırsın, yoksa buğuya bir şeyler çizip görünmeyeni hayal etmeyi mi seçersin?

Sessizlik bazen "kararan ama bir türlü patlamayan bir ampul gibi" olabilir mi? Ne tamamen söküp atarsın, çünkü hâlâ bir ışık ümidi verir, ne de tamamen aydınlatır, çünkü zaten gözünü yorup işini zorlaştırır. Peki, o ampulü değiştirmeye cesaret eder misin, yoksa böyle idare edeyim diye karanlıkta yolunu mu bulmaya çalışırsın?

Sessizlik bazen "patlamış ama unutulmuş bir balon gibi" olabilir mi? Ne tamamen görünmezdir, çünkü hâlâ bir köşede şişkin bir iz bırakır, ne de tamamen işlevseldir, çünkü bir daha uçması mümkün değildir. Peki, o balonu çöpe atmaya mı karar verirsin, yoksa nostaljik bir anı gibi saklamaya mı devam edersin?

Sessizlik bazen "içi kağıtlarla dolu, ağzı açık bir market poşeti gibi" olabilir mi? Ne tamamen boşaltırsın, çünkü içindekiler önemli gibi gelir, ne de tamamen kapatırsın, çünkü bir an önce toparlanması gerekir. Peki, o poşeti düzenleyip bir kenara mı kaldırırsın, yoksa olduğu haliyle yavaş yavaş dağılmasını mı beklersin?

Sessizlik bazen "bir türlü bitmeyen çamaşır sepeti gibi" olabilir mi? Ne tamamen boşaltırsın, çünkü ertesi gün yenileri birikir, ne de tamamen dolmasını beklersin, çünkü taşmaya başlar. Peki, o sepetin altını görebilmek için hızlanır mısın, yoksa kendi döngüsüne teslim mi olursun?

Sessizlik bazen "kendi kendine çalan eski bir müzik kutusu gibi" olabilir mi? Ne tamamen susturursun, çünkü aniden başlayan melodi seni biraz ürkütür, ne de tamamen kapatırsın, çünkü o eski şarkıda bir şey bulursun. Peki, o kutuyu onarıp kontrolü ele almaya mı çalışırsın, yoksa bir köşede rastgele çalmasına izin mi verirsin?

Sessizlik bazen "gömülmüş ama kökleri yaşayan bir ağacın dalı gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutur ve yok sayarsın, çünkü altında hâlâ bir hayat vardır, ne de tamamen fark edersin, çünkü gözünün önünde değildir. Peki, o dalı tekrar su yüzüne çıkarmak için toprağı kazar mısın, yoksa köklerinden beslendiğini bilip olduğu gibi mi bırakırsın?

Sessizlik bazen "çalışan ama kapalı duran bir soba gibi" olabilir mi? Ne tamamen ısınırsın, çünkü kapağı açıp yanarken göremezsin, ne de tamamen soğuktur, çünkü odanın bir yerinde hala bir sıcaklık hissi vardır. Peki, o sobayı açıp tam anlamıyla ısınmayı mı seçersin, yoksa uzaktan gelen o azıcık sıcaklıkla yetinir misin?

Sessizlik bazen "düdüğünü kaybetmiş bir çaydanlık gibi" olabilir mi? Ne tamamen sessizdir, çünkü içindeki su kaynar ve hareket eder, ne de tamamen haber verir, çünkü işaretini duyuramaz. Peki, o çaydanlığa yeni bir düdük mü takarsın, yoksa kaynayan suyun taşmasını mı beklersin?

Sessizlik bazen "arsızca büyüyen bir sarmaşık gibi" olabilir mi? Ne tamamen sökersin, çünkü duvarını da yıkar diye korkarsın, ne de tamamen bırakırsın, çünkü kökleri görünmediği yerde derinlere işler. Peki, o sarmaşığı budayıp yönünü mü çizersin, yoksa tüm duvarı sarmasına razı mı olursun?

Sessizlik bazen "fırtınaya hazırlanmak için kaldırılan tekneler gibi" olabilir mi? Ne tamamen işe yarar hissedersin, çünkü suyun dışında doğasına aykırı durur, ne de tamamen terk edilmiş sanarsın, çünkü bir gün geri döneceği bellidir. Peki, o tekneyi tekrar suya indirmenin zamanını kim belirler?

Sessizlik bazen "çekmecede kalmış, unutulmuş bir eldivenin teki gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü bir gün diğerini bulurum dersin, ne de tamamen çıkarıp kullanırsın, çünkü bir işe yaramaz tek başına. Peki, o teki bulmayı mı beklersin, yoksa artık başka bir işe yarasın diye yeniden mi değerlendirirsin?

Sessizlik bazen "çözülmemiş bir düğüm gibi" olabilir mi? Ne tamamen çözersin, çünkü çözülünce altında ne çıkacağını bilmezsin, ne de tamamen bırakırsın, çünkü bir şeylerin bağlı kalması seni rahatlatır. Peki, o düğümü sabırla çözmeyi mi denersin, yoksa sıkı sıkıya bağlayıp kaybetmeyi mi?

Sessizlik bazen "boş bir odada yankılanan adım sesi gibi" olabilir mi? Ne tamamen sessizdir, çünkü her adım bir ses getirir, ne de tamamen doludur, çünkü yankı bir boşluğu hatırlatır. Peki, o odayı doldurmayı mı seçersin, yoksa o yankının sana eşlik etmesine izin mi verirsin?

Sessizlik bazen "çivi çakılmamış bir tablo gibi" olabilir mi? Ne tamamen yerleştirirsin, çünkü deliğin geri dönüşü yoktur, ne de tamamen bırakıp köşeye koyarsın, çünkü boş bir duvar huzursuz eder. Peki, o tablonun yerini kalıcı mı belirlersin, yoksa her an taşınabilir bir yerde tutmayı mı tercih edersin?

Sessizlik bazen "radyo dalgalarını bozan bir parazit gibi" olabilir mi? Ne tamamen sessiz kalır, çünkü bir frekans gelir gider, ne de tamamen net duyulur, çünkü hiçbir söz tam anlamıyla ulaşmaz. Peki, o paraziti gidermeye mi çalışırsın, yoksa duyamadığın kısımları hissederek anlamlandırmayı mı dener misin?

Sessizlik bazen "kitaptan koparılmış bir sayfa gibi" olabilir mi? Ne tamamen anlamazsın, çünkü eksik olan hikayeyi keser, ne de tamamen önemsizdir, çünkü geride kalanlarda hala izi vardır. Peki, o eksik sayfayı geri getirmeye mi çalışırsın, yoksa hikayeyi onsuz tamamlamanın bir yolunu mu bulursun?

Sessizlik bazen "saat kurmayı unutmuş bir çalar saat gibi" olabilir mi? Ne tamamen işlevsizdir, çünkü içindeki mekanizmayı hala taşırsın, ne de tamamen güvendedir, çünkü seni uyandırıp uyandırmayacağını asla bilemezsin. Peki, o saati doğru zamanı bulup kurar mısın, yoksa mekanizmayı bozmaktan korkup öylece mi bırakırsın?

Sessizlik bazen "bir fenerin sönmüş pili gibi" olabilir mi? Ne tamamen karanlıktır, çünkü hafif bir ışık beklentisi hep vardır, ne de tamamen aydınlıktır, çünkü enerji yoktur. Peki, yeni bir pil mi ararsın, yoksa karanlığa gözlerinin alışmasını mı beklersin?

Sessizlik bazen "kullanılmış bir alışveriş poşeti gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü bir gün lazım olur diye saklarsın, ne de tamamen kullanırsın, çünkü yeniden kullanmaya kalktığında yırtılabilir. Peki, o poşeti özenle muhafaza etmeyi mi denersin, yoksa nihayet onun ömrünün bittiğini mi kabul edersin?

Sessizlik bazen "bir sandığın dibinde unutulmuş eski bir mektup gibi" olabilir mi? Ne tamamen anlarsın, çünkü yazan kişi artık farklı bir insan olmuş olabilir, ne de tamamen yok sayarsın, çünkü orada varlığı seni geçmişine bağlar. Peki, o mektubu okumayı göze alır mısın, yoksa geçip gitmiş bir hikaye olarak kapalı mı bırakırsın?

Sessizlik bazen "üzerine yazılmamış bir not defteri gibi" olabilir mi? Ne tamamen boş, çünkü sayfalar dolmayı bekler, ne de tamamen anlamlı, çünkü yazanın kalemini ne zaman oynatacağını bilemezsin. Peki, o defteri ilk cümleyle başlatma cesaretini gösterir misin, yoksa boş kalması daha mı huzur verir?

Sessizlik bazen "bozulan bir duvar saati gibi" olabilir mi? Ne tamamen durmuştur, çünkü hala arada bir tik tak sesi duyarsın, ne de tamamen işler, çünkü zamanı yanlış gösterir. Peki, o saati düzeltmek için uğraşır mısın, yoksa yanlış zamanı kabullenip alışmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "çalınmamış bir piyano gibi" olabilir mi? Ne tamamen sessizdir, çünkü tuşlarının altında saklı müzik vardır, ne de tamamen duyulabilir, çünkü dokunulmadıkça ses vermez. Peki, o piyanoyu çalmayı öğrenir misin, yoksa orada durup kendi kendine çalmasını mı beklersin?

Sessizlik bazen "uzaktan duyulan bir radyo frekansı gibi" olabilir mi? Ne tamamen ulaşılır, çünkü araya mesafe girer, ne tamamen koparılır, çünkü hala bir yankısı kalır. Peki, o frekansı netleştirmeye mi çalışırsın, yoksa karışıklığın içinde tanıdık bir ses aramaya devam mı edersin?

Sessizlik bazen "sudan biriken buhar gibi" olabilir mi? Ne tamamen yok olur, çünkü yoğunlaşınca tekrar görünür hale gelir, ne de tamamen tutulabilir, çünkü avuçtan kayar gider. Peki, o buharı bir bardakta toplamayı mı denersin, yoksa dağılıp gitmesini mi izlersin?

Sessizlik bazen "yanlış yerle asılmış bir çamaşır gibi" olabilir mi? Ne tamamen kurur, çünkü gölgede kalmıştır, ne de tamamen ıslaktır, çünkü bir kısmı güneş görmüştür. Peki, o çamaşırı doğru yere taşır mısın, yoksa olduğu gibi kuruyana kadar beklermisin?

Sessizlik bazen "dibi tutmuş bir tencere yemeği gibi" olabilir mi? Ne tamamen çöpe atarsın, çünkü üstü hala yenebilir gibi gelir, ne de tamamen yersin, çünkü o alt tadı her lokmaya karışır. Peki, tencereyi kazıyıp temizleyip baştan yapmayı mı göze alırsın, yoksa hafif yanık tadıyla idare mi edersin?

Sessizlik bazen "tükenmiş bir sabun kalıbı gibi" olabilir mi? Ne tamamen bitmiştir, çünkü hala eline az da olsa bir şey gelir, ne de tamamen işe yarar, çünkü ne kadar uğraşsan da eski köpüğünü bulamazsın. Peki, o sabunla idare mi edersin, yoksa yeni bir kalıbı açmanın zamanı mı gelmiştir?

Sessizlik bazen "kırık bir telefon ekranı gibi" olabilir mi? Ne tamamen kullanılamaz, çünkü hala bir şeyler görüp dokunabilirsin, ne de tamamen işlevsel, çünkü her kullanışında gözüne batar. Peki, o ekranı tamir ettirir misin, yoksa çiziklerin arasından idare etmenin bir yolunu mu bulursun?

Sessizlik bazen "yırtılmış ama hala tutan bir dikiş gibi" olabilir mi? Ne tamamen kopar, çünkü iplikler bir yerde hala birbirini tutar, ne de tamamen bütün kalır, çünkü her an daha fazla açılabilir. Peki, o dikişi sağlamlaştırmaya mı çalışırsın, yoksa yeniden dikmek için tamamen sökülmesini mi beklersin?

Sessizlik bazen "uyuyakalmış bir alarm gibi" olabilir mi? Ne tamamen sessizdir, çünkü zihin bir şekilde çalmaya hazırlıklıdır, ne de tamamen harekete geçirir, çünkü asıl anı kaçırmıştır. Peki, o alarmı yeniden kurup doğru zamanda çalmasını sağlar mısın, yoksa erteleyip durmanın rahatlığına mı alışırsın?

Sessizlik bazen "kaynayan ama taşmayan bir çaydanlık gibi" olabilir mi? Ne tamamen taşar, çünkü ateşin şiddeti yavaşça dengelenmiştir, ne de tamamen durulur, çünkü içindeki su hep bir hareket halindedir. Peki, o çayı bir fincana doldurup tadını mı çıkarırsın, yoksa kaynamaya devam etmesine izin mi verirsin?

Sessizlik bazen "çivilenmiş ama sallanan bir kapı gibi" olabilir mi? Ne tamamen açıktır, çünkü menteşeler hala tutar, ne de tamamen kapalıdır, çünkü esintiyle hafifçe oynar. Peki, o kapıyı sıkıca kapatıp korunaklı hale mi getirirsin, yoksa sallantısının sesine alışmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "elinde tuttuğun ama okumayı ertelediğin bir kitap gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutursun, çünkü arada gözün takılır, ne de tamamen okursun, çünkü bir zamanlama sorunu var. Peki, ilk sayfayı açıp başlamayı mı seçersin, yoksa rafta beklemesine müsaade mi edersin?

Sessizlik bazen "yanlış yerden çıktığını bildiğin bir toka gibi" olabilir mi? Ne tamamen takarsın, çünkü bir şekilde saçını tutar, ne de tamamen çıkarırsın, çünkü yerinden oynayınca daha da karışır. Peki, tokayı düzeltip rahatlatır mısın, yoksa o sıkışıklığa alışmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "musluğu açık bırakıp suyun damla damla akmasını izlemek gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatılır, çünkü o ses bir şekilde huzur verir, ne de tamamen açılır, çünkü her damla israf gibi gelir. Peki, o musluğu sıkıca kapatıp sessizliği mi seçersin, yoksa damlaların ritmine kendini mi bırakırsın?

Sessizlik bazen "aynı yöne dönen ama bir türlü aynı hizaya gelmeyen bir dişli çark gibi" olabilir mi? Ne tamamen kopar, çünkü birbirlerini takip ederler, ne de tamamen işler, çünkü ahenk hep eksiktir. Peki, çarkların düzenini yeniden kurmaya çalışır mısın, yoksa o uyumsuz dönmeye mi alışırsın?

Sessizlik bazen "balkonda unuttuğun ama bir şekilde halen canlı kalan bir çiçek gibi" olabilir mi? Ne tamamen solar, çünkü arada bir güneş alır, ne de tamamen büyür, çünkü ilgi eksiktir. Peki, o çiçeği içeri alıp bakımını yapar mısın, yoksa olduğu yerde idare etmesine mi bırakırsın?

Sessizlik bazen "çıkmamış ama hep bir köşede duran bir mevsimlik kıyafet gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutulur, çünkü arada bir eline gelir, ne de tamamen giyilir, çünkü hava hiçbir zaman tam uygun olmaz. Peki, o kıyafeti çıkartıp giyilebilir hale mi getirirsin, yoksa dolap köşesine geri mi bırakırsın?

Sessizlik bazen "çamaşır makinesinde dönen ama sıkma programına bir türlü geçemeyen çamaşırlar gibi" olabilir mi? Ne tamamen yıkanır, çünkü deterjan hala suyun içinde dolaşır, ne de tamamen kurur, çünkü durulamanın sonu gelmez. Peki, o programı iptal edip çamaşırları asar mısın, yoksa makinenin kendi kendine karar vermesini mi beklersin?

Sessizlik bazen "üşüyerek ama zırt pırt aç kapa yapmaktan bıktığın bir pencere gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü havasız kalırsın, ne de tamamen açarsın, çünkü içeri dolan soğuk rahatsız eder. Peki, pencereyi sabitleyecek bir çözüm mü bulursun, yoksa üşümeye aldırmadan açmaya devam mı edersin?

Sessizlik bazen "tükenmesini beklediğin ama bir türlü bitiremediğin bir mum gibi" olabilir mi? Ne tamamen söndürürsün, çünkü ışığı hala lazımdır, ne de tamamen yanmasına izin verirsin, çünkü eriyip dağılır. Peki, mumu koruyacak bir fanus mu bulursun, yoksa eriyişine engel olmadan izlemeyi mi seçersin?

Sessizlik bazen "çaldığını zannedip çalmadığı için eline aldığın ama hiç bildirim gelmediğini fark ettiğin bir telefon gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü biri arar sanırsın, ne de tamamen beklersin, çünkü hiçbir şey değişmez. Peki, telefonu unutup kendi işine mi dönersin, yoksa sürekli sesi açık mı tutarsın?

Sessizlik bazen "yanıp sönüyor diye değiştirmen gereken ama aslında kablosunda temassızlık olan bir ampul gibi" olabilir mi? Ne tamamen değiştirirsin, çünkü belki çalışır diye düşünürsün, ne de tamamen bırakırsın, çünkü gözünü rahatsız eder. Peki, ampulü suçlamayı bırakıp kabloyu düzeltmeye mi çalışırsın, yoksa ışıkla idare etmeye devam mı edersin?

Sessizlik bazen "yanlış zamanda çekilmiş ama güzel çıktığın için silmediğin bir fotoğraf gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü hoşuna gider, ne de tamamen bakarsın, çünkü o anın yükü vardır. Peki, o fotoğrafı tekrar çekmeye mi çalışırsın, yoksa albümün bir köşesine unutmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "uzun süre kullanmadığın için aniden çalışmamaya başlayan ama içine toz kaçtığını düşündüğün bir laptop gibi" olabilir mi? Ne tamamen temizlersin, çünkü uğraşmak istemezsin, ne de tamamen bırakırsın, çünkü içinde önemli dosyalar vardır. Peki, içindeki dosyaları kurtarıp yenisini mi alırsın, yoksa o tozu temizleyip tekrar çalışmasını mı beklersin?

Sessizlik bazen "çıkarttığında bozulacak sanıp ellemeye kıyamadığın bir eski saat gibi" olabilir mi? Ne tamamen kurcalarsın, çünkü hassas olduğunu bilirsin, ne de tamamen bırakırsın, çünkü o saatin tik takları seninle yaşar. Peki, saati çalıştığı kadar çalıştırmaya mı devam edersin, yoksa durduğu yerde unutmaya mı?

Sessizlik bazen "her şeyiyle hazır bir yemek sipariş etmişsin ama yanına çatal bıçak koymayı unutmuşlar gibi" olabilir mi? Ne tamamen vazgeçersin, çünkü yemek ortadadır, ne de tamamen devam edersin, çünkü nasıl yiyeceğini bilemezsin. Peki, başka bir yerden çatal mı bulursun, yoksa elinle yemeyi mi göze alırsın?

Sessizlik bazen "eski bir kaset çalar gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü hala çalışır sanırsın, ne de tamamen dinlersin, çünkü ses artık bozuk çıkar. Peki, kaseti temizleyip tekrar çalmayı mı denersin, yoksa o cızırtılı sesle nostalji yapmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "kapandığını sanıp tekrar açılmaya çalışan bir eski dolap kapağı gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü yerine oturmuştur sanırsın, ne de tamamen bırakırsın, çünkü sürekli kendi kendine aralanır. Peki, menteşesini tamir etmeyi mi düşünürsün, yoksa aralı haliyle yaşamaya alışmayı mı?

Sessizlik bazen "evin ortasında unuttuğun ama arada bir çalışıp kendi kendine öten bir eski alarm gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü işine yarayabilir diye düşünürsün, ne de tamamen susturursun, çünkü tam neden ötüyor bilmiyorsundur. Peki, o alarmın gerçekten bir şey hatırlatıp hatırlatmadığını öğrenmeye mi çalışırsın, yoksa öttükçe sesine alışmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "çalışıp çalışmadığını anlamak için ekranına vurduğun eski bir televizyon gibi" olabilir mi? Ne tamamen tamire götürürsün, çünkü bir daha açılmaz diye korkarsın, ne de tamamen vazgeçersin, çünkü o anlık çalıştırmayı başarırsın. Peki, vurmayı bırakıp içindeki arızayı çözmeye mi odaklanırsın, yoksa her seferinde ekrana vurarak idare etmeyi mi seçersin?

Sessizlik bazen "uzun süredir kullanmadığın ama çalıştığını test etmek için fişe takıp sonra unutup açık bıraktığın bir ütü gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü bir daha lazım olur sanırsın, ne de tamamen ilgilenirsin, çünkü açık kalmasının zararı olmadığını düşünürsün. Peki, fişi çeker misin yoksa olası bir yanık kokusunu beklerken tedirgin mi yaşarsın?

Sessizlik bazen "eskimiş ama hâlâ suyunu tutan bir musluk gibi" olabilir mi? Ne tamamen değiştirirsin, çünkü hâlâ iş görür sanırsın, ne de tamamen bırakırsın, çünkü damla damla akmaya devam eder. Peki, o musluğu sıkıca kapatmaya mı çalışırsın, yoksa damla sesini duymamaya mı alışırsın?

Sessizlik bazen "çalışmadığını düşündüğün ama bir anda çözüm bulup yeniden harekete geçen bir eski dikiş makinesi gibi" olabilir mi? Ne tamamen kaldırırsın, çünkü belki iş görür diye umut edersin, ne de tamamen kullanırsın, çünkü belli bir düzenekle çalışır. Peki, ritmini anlamaya mı uğraşırsın, yoksa başka bir yöntem mi ararsın?

Sessizlik bazen "içinde kalan gazı bitirmek için hafifçe tıslayan eski bir çakmak gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü alev alabilir diye düşünürsün, ne de tamamen kullanırsın, çünkü artık güvenmezsin. Peki, gazı tamamen bitirip kurtulmayı mı denersin, yoksa tısladıkça çekmecede unutmayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "çalıştırmayı unuttuğun, ama aylar sonra kendi kendine devreye giren bir eski kalorifer gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü ısınmaya ihtiyacın olabilir diye düşünürsün, ne de tamamen çalışmasına izin verirsin, çünkü kontrolsüzdür. Peki, vanasını açıp sistemi mi yenilersin, yoksa çalışmasına göz yumar gibi yapıp soğuğu mu kabullenirsin?

Sessizlik bazen "uzun süre yıkanmamış ama suya koysan hemen rengini bırakacak eski bir fırça gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü belki bir işe yarar diye düşünürsün, ne de tamamen kullanırsın, çünkü dokunmaya çekinirsin. Peki, o fırçayı temizleyip çözüm aramaya mı çalışırsın, yoksa kirli haliyle bir yerlerde saklamaya mı devam edersin?

Sessizlik bazen "içinde eski notlar dolu, kapağını kaldırmaya çekindiğin bir defter gibi" olabilir mi? Ne tamamen açarsın, çünkü unuttuğun şeyleri hatırlamaktan korkarsın, ne de tamamen atarsın, çünkü içinde değerli bir şey olabilir sanırsın. Peki, o defteri karıştırıp neyi saklıyorsun anlamayı mı denersin, yoksa kapağı kapalı kalmaya devam mı edersin?

Sessizlik bazen "eski bir radyoda yanlış frekansta hafif duyulan ama çözemedikçe merak uyandıran bir şarkı gibi" olabilir mi? Ne tamamen kanalı değiştirirsin, çünkü belki biraz daha dinlersem netleşir dersin, ne de tamamen dinlersin, çünkü sesler arası uğultuya tahammül etmek zordur. Peki, frekansı kurcalamaya devam mı edersin, yoksa merakı bastırıp sessiz bir köşeye mi kaldırırsın?

Sessizlik bazen "açmaya çalışırken bir türlü çözülmeyen düğüm atılmış eski bir ip gibi" olabilir mi? Ne tamamen koparırsın, çünkü işe yarayabilir diye düşünürsün, ne de tamamen çözmeye uğraşırsın, çünkü uğraşmak yorar. Peki, ipin ucunda ne olduğunu merak edip devam mı edersin, yoksa düğümleri görmezden mi gelirsin?

Sessizlik bazen "sütü taşırmamak için başında beklediğin ama bir an dalgınlıkla fokurdayıp taşan bir tencere gibi" olabilir mi? Ne tamamen başında durursun, çünkü sıkılırsın, ne de tamamen bırakırsın, çünkü taşmasını istemezsin. Peki, arada karıştırıp o dengeyi mi tutturmaya çalışırsın, yoksa taşacaksa taşsın deyip başka bir şeye mi yönelirsin?

Sessizlik bazen "yaprakları uzun süre dökülmeyen ama kökleri kurumuş bir saksı bitkisi gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü toprağında hayat belirtisi olabilir diye düşünürsün, ne de tamamen sulamayı bırakırsın, çünkü gözünün önünde solduğunu görmek istemezsin. Peki, toprağını havalandırıp köklere bakar mısın, yoksa olduğu haliyle köşede bırakır mısın?

Sessizlik bazen "eski bir kasetin çalan ama sararken bollaşıp karışan bandı gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü içinde sevdiğin bir şarkı vardır, ne de tamamen çözersin, çünkü uğraşmak sinirini bozar. Peki, banta zarar vererek kopma riskini göze mi alırsın, yoksa o karışıklıkla sesi daha çok bozulsun diye bekler misin?

Sessizlik bazen "yanında birinin uyuduğu ama dönüp bakmaya çekindiğin karanlık bir odada çıkardığın nefes gibi" olabilir mi? Ne tamamen rahat alırsın, çünkü ses yapmaktan korkarsın, ne de tamamen tutarsın, çünkü içindeki hava biter. Peki, o nefesi kontrol etmeye mi çalışırsın, yoksa biri fark etmez umuduyla doğalını mı yaşarsın?

Sessizlik bazen "çalan bir telefonun karşılığı gelmeyen çırpınışı gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü belki önemli bir şeydir dersin, ne de tamamen açarsın, çünkü kimin aradığını bilmekten korkarsın. Peki, telefonu eline alıp arayanın kim olduğunu anlamayı mı denersin, yoksa çaldıkça bekleyip sustuğunda rahatlamayı mı seçersin?

Sessizlik bazen "kapalı bir zarfın içinde ne olduğunu bilmediğin ama açarsan her şeyi değiştirme riskinin olduğu bir davet gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü içeriğini öğrenme arzusu baskın gelir, ne de tamamen açarsın, çünkü yükünü taşımaktan korkarsın. Peki, o zarfa uzanıp ne olursa olsun içini görmeyi mi seçersin, yoksa onun varlığını unutmaya mı çalışırsın?