Uzun zamandır çok endişeli ve gerginim, özellikle kalabalıklara girince. Psikoloğa gitmeyi düşünüyorum çünkü gitgide kontrol edemiyorum ama ailem bu konulara pek sıcak bakmıyor. Gerçekten çözüm bulabilir miyim, bir de aileye nasıl anlatılır böyle durumlar? Yalnız hissettiriyor bu süreç.
Ben de senin gibi kalabalıkta çok bunalıyordum, hatta nefes alamamaktan korkuyordum. Psikoloğa gittim, bende sosyal anksiyete çıktı. Sana yemin ederim, terapi aldıkça bi nebze düzeldim. Ailene desene bu artık fiziksel gibi hissettiriyor diye, belki daha ciddiye alırlar.
Kalabalığa girince insanın kalbi patlayacak gibi oluyor ya, sanki herkes sana bakıyormuş gibi. Çok zor bir his, seni çok iyi anlıyorum. Ailene 'sanki sürekli karnım ağrır gibi bir endişe yaşıyorum' diye anlat, daha kolay olur belki.
Açıkçası bu konularda aileler hep biraz şüpheli oluyor. Ben olsam kendi başına halledebilecek misin ona bakardım. Psikoloji dedikleri şey bazen tamamen abartılıyor. Biraz dikkatini başka şeylere ver, illa ki geçer.
Kalabalık ortamlarda aşırı stres, sosyal anksiyete bozukluğuna işaret edebilir. Psikoterapiler özellikle bu tarz durumlar için sıkça kullanılıyor ve oldukça etkili. Ailene, psikoloğun bir doktor gibi çalıştığını ve ilaç bile yazmadığını vurgularsan belki daha anlayışlı olurlar.
Cevaplar için teşekkür ederim. Şu an sanki daha bir sordim durumu. Kalabalık içinde paniklediğimde sanki bayılacakmış, yere düşecekmiş gibi geliyor. Bir de işte ailem, Allah'a dua et falan deyip geçiyor. Bu bakış açılarını kırmak o kadar zor ki
Ailelere anlatmak zor oluyor ama bu çok da nadir bi şey değil. Sonuçta boğaz ağrısı için doktora gidiyorsun bu da onun gibi bi durum. Dua etmenin kötü olmadığını ama yardım almanın da Allah'ın sunduğu bi seçenek olduğunu anlatmayı dene
bana burada başka bi şey var ya. Aile meselesi gibi biraz. Onlar pek sıcak bakmıyor diyorsun ama niye böyle düşünebilirler ki? Belki de psikoloğa gidip neler anlatacağından çekiniyorlardır.
