Son zamanlarda resmen sosyal medyadan sıkıldım ve tamamen çıkmasam da hesaplarımı dondurdum. Ama çevremdekiler 'kaç gün dayanacaksın?' diye sürekli üstüme geliyor. Sürekli açıp bakmıyor olmak, onları mı rahatsız ediyor anlamıyorum. Sizce gerçekten bunu devam ettirmeli miyim yoksa abartı mı yapıyorum?
bende de aynı şey oldu, iki yıl önce sosyal medyadan sıkıldım ve hesaplarımı kapattım. İlk başta herkes 'bir hafta dayanırsın' diyordu ama devam ettim. Şimdi fark ettim ki, olay tamamen onların kendi bağımlılıkları. Senin yapıyor olman onların yapamadığını gösteriyor gibi geliyor herhalde.
Bana kalırsa devam et. Dondurduysan zaten dönüş opsiyonun var. Ama insanlara açıklama yapma, 'ne kadar dayanacağına' dair yorumları da boşver. Eğer baskı yaparlarsa direkt 'biraz ara verdim, ihtiyaç yok şimdilik' de geç.
Anlamadığım bi şey var. Sosyal medyada olmamak neden bu kadar mesele oluyor ki? Yani arkadaşların hafif alaya almış olabilir ama belki de öylesine konuşuyorlar. Bu kadar büyütülecek bi şey gibi gelmedi bana 🙄
psikoloji kısmına bakarsak, sosyal medya detoksu zihinsel yorgunluğu azaltır ama aynı zamanda çevre baskısıyla yüzleşmeyi gerektirir. Beyin sürekli bildirim ve geri dönüşe alıştıysa ara vermek zorlayıcı olabilir. Eğer bu süreç seni aşırı negatif etkiliyorsa bir uzmandan destek almanda fayda var.
Şunu fark ettim, özellikle gruptaki bir arkadaşım diğerlerine göre çok daha fazla laf atıyor. 'Bize ayak uydurmazsan koparsın bu gruptan' gibi şeyler söylüyor. Sadece ara verdiğimi söylememe rağmen bu kadar abartılmasına anlam veremiyorum.
Aslında arkadaşlarının bu tepkisi onların kendi kullanımlarını sorgulamamak için olabilir. Bazen birisi böyle bir karar aldığında insanlar kendilerini rahatsız hissediyor. Belki senin onları yargıladığını düşünüyorlar ama sonuçta senin neyi yaptığın önemli.
Şunu iyi bilmek lazım, bir şeyi bırakmaya çalışırken çevreden gelen bu tarz baskılar hep zorlaştırır. Ben de geçen ay benzer bir şey yaşadım; sürekli 'çok sıkılacaksın, tek başına kalacaksın' diye hava basan oldu. Daha da inat ettim ve şimdi içim huzurlu.
