Son zamanlarda terapiye başladım, çünkü anksiyetem hayatımı resmen kilitlemişti. Ama her seans sonrası daha da kötü hissediyorum ya, sanki yara açıkta kalıyor gibi... Bu işleyiş böyle mi oluyor, yoksa bana mı yaramıyor? Deneyimi olanlar paylaşabilir mi?
Ben de aynısını yaşadım resmen. İlk 3-4 seansımda bayağı kötüydüm, hani yaralar açılıyor ama kapanacak diye hep motive etmeye çalıştım kendimi. Bende sürekli geçmiş travmaları kurcaladıklarından oluyordu, ama bi yerden sonra toparlandı. Terapiye güveniyorsan devam et bence.
Kızım terapide bazen böyle olurmuş. Benim bi arkadaşımın kızı da öyle demişti meğer hafif depresyonu da varmış onun anksiyetenin yanında. Tabii uzman bilir ama bu yara açıkta kalıyor hissi belki bi şey çözülüyordur da ondandır. Pes etme yani
bana burada terapistte bir sorun olabilir. Çok iyi dinleyip yönlendiremiyor ya da yanlış bir yöntem uyguluyor olabilir mi? Çünkü bu kadar kötü his pes dedirtiyor insana. Ama tabii bir bilene danışmak lazım.
O yara açıkta kalıyor hissi cidden çok kötü ya. Bir şeyleri çözüyor gibi hissediyorsun ama aynı anda daha kötü hissettiriyor. Sabah uyandığında kafanda dönen düşünceler falan daha mı ağır oluyor? Ben anksiyeteyle benzer şeyler yaşadığımda öyleydi mesela.
Eğer her çıkışında aynı hissediyorsan, bence seanslarda nasıl hissediyorsun diye terapistinle açıkça konuş. Anksiyeteyi birden çözmeye çalışmaktansa, seni rahatlatacak küçük araçlar da katabilir terapiye. Direkt hislerini dile getir derim.
Ben de aslında bunu merak ediyordum ya, kaç gün normal böyle hissetmek diye. Şu an seans sonrası 3-4 gün kadar sürüyor kötü hissetmem. Terapiste söylemek istiyorum ama sanki yanlış anlamasın diye bekliyorum hep.
Bu aslında terapide ilerlemenin bi göstergesi olabilir. Özellikle travma ya da yoğun anksiyete üzerine çalışılıyorsa, yüzeye çıkan duygular böyle rahatsızlık yaratabiliyor. Ama bu terapi sürecinin bi parçası olmalı, yani sonrasında bi rahatlama ve farkındalık gelir. Eğer çok uzun sürerse terapistinize mutlaka danışın, belki yöntemde değişiklik gerekebilir.
