Bu aralar çok kaygılıyım, hayatımda her şeyi kontrol etme ihtiyacı beni yoruyor. Terapiste gitmeyi düşünüyorum ama ailem duyarsa kötü tepkiler verebilir diye korkuyorum. Sizce onların tepkisi önemli mi, yoksa burada sadece kendime mi odaklanmalıyım? Benim gibi düşünen var mı?
Ben de bi dönem terapiste gitme kararı almıştım ama annem direkt ‘ne işin var, paranı boşa harcama’ demişti. Yine de gittim ve bana iyi geldi. Ailenin tepkisinden çok, senin neye ihtiyacın olduğuna odaklan bence.
Bu kontrol etme takıntısı dediğin şey aslında çok yaygın, adı ‘obsesif eğilim’ olabilir. Tabii illa bu demek değil, ama bi uzman baksın derim. Gerçekten seni çok yıpratıyor gibi.
Bu aile baskısı olayı çok sıkıntı ya bende de babam terapide olduğumu öğrenince epey laf etmişti. ‘Deli misin sen?’ falan dedi hatta. Ama sonradan daha sakinleşince benim rahatladığımı görünce o da anlayış gösterdi
Tamam da, ailene neden açıklama yapmak zorunda hissediyorsun ki? Onlara hiç anlatmazsın, terapiste gidip gelirsin işte. Zaten bu kadar kontrol etmeye çalışman belki ailene fazladan yük hissettiriyordur.
Kafama çok takıldı bazı yazdıklarınız. Kendi iyiliğim için bir şey yapıyorum diye suçlu hissediyorum resmen. Bu sürekli kontrol etme hali de sanırım çocukluğumdan geliyor, çünkü annem bana hep ‘her şeyi düzgün yapmalısın’ derdi. Terapide konuşulur mu ya böyle şeyler?
Ne kadar süredir bu kontrol etme hissi var sende? Son zamanlarda bir olay mı tetikledi yoksa hep böyle miydin? Çünkü bazen sadece bir olay yüzünden bu tür şeyler başlıyor 
Ben de kontrol takıntısıyla gitmiştim. Mesela ışıkları sürekli kontrol ediyordum her çıkışta, kapıyı kilitleyip geri dönüp bakıyordum. Terapide bunlar çok konuşuluyor, bi kere gidip başlasan farkı anlarsın.
Aile tepkisini azımsıyorsunuz ama sonuçta onlar senin çevrende hep var olacak insanlar. Hadi gittin, kendine iyi geldi diyelim, sonra onlar öğrenince tepki verirlerse ne olacak? Önce onları bi şekilde ikna etmen gerekmez mi?
Ailen senin yetişkin biri olduğunu anlamalı artık. ‘Deli misin?’ demek gibi şeyler hem aşağılayıcı hem gereksiz. Sen kendin için ne yapman gerekiyorsa yap, kimsenin algısına takılmadan.