Canım sıkkın diye marketten çikolata alıp yemiştim. Bunu evde bulmuş, ‘Sıkıldığında bana niye anlatmıyorsun da çikolata alıyorsun?’ diye çıkıştı. Abartıyor mu sizce yoksa açık bir iletişim mi kurmalıyız? Ben bi garip kaldım.
böyle bir şey bende de oldu aynen. Ben kimseye bir şey demeden bi gün sinirle alışveriş yapıp eve geldiğimde bi baktı aldıklarımı, ‘sorun ne’ diye sordu. Sonra baya tartıştık, ama sebep iletişimsizlikmiş. Çikolata yüzünden başlasa da durum daha derindi yani. Bence konuşun.
Bak benim sevgilim de böyle bi detaydan trip yapıp, aslında içten içe kıskandığını itiraf etmişti. Yani bazen öyle ‘çikolata’ gibi küçük şeyler, başka şeyleri tetikliyor. Sen de açık ol ki neyi büyüttüğünü anlayın 
Valla ben garip kaldım derken biraz savunmaya geçmiş gibi duruyorsun. Neden sıkılınca sevgiline anlatmıyorsun gerçekten? Bu bi tercih hakkı ama ilişkiyi ‘tek taraflı’ kapatmayı da getiriyor bazen. Hata tamamen onda mı düşün
Burada mesele çikolata değil, sıkılınca gidip ona açılmamanın onda oluşturduğu bir dışlanmışlık hissi olabilir. Yani bu tarz tepkilerin sebebi daha çok 'duygusal bağlılık’tan kaynaklanır. Çözüm, iki tarafın da aynı dilden konuşmasına bağlı aslında.
Şimdi düşündüm de ya bence mesele aslında benim uzaklaşmamdan çok, onun kendini yetersiz hissetmesi olabilir. Bunu konuşmayı denedik ama hâlâ nasıl açıklayacağımı tam çözemiyorum vallahi. Sırf çikolata muhabbeti gibi basit kalsın istemiyorum.
Birinin kendini rahatlatma şekli, işte çikolata yemek ya da başka şeyler, başkası tarafından bir ‘sorun’ gibi görülmemeli. O sevgilin ‘anlat’ diyor ama belki sen kendine yetebileceğini göstermek istiyorsun. Kendi alanını çizmek çok önemli.
Bence bu ilişkinin böyle detayda takıldığına inanamıyorum ya. Çikolatadan tartışma mı olur gerçekten? Belki de sevgilin biraz fazla kontrolcüdür ya da sen bu duruma gereğinden fazla takılıyorsundur. Hangisi? 