Is het oprechtheid of het overschrijden van grenzen als een goede vriend(in) voortdurend kritiek heeft op je uiterlijk?
Een hele goede vriendin maakt elke keer als we afspreken gedetailleerde opmerkingen: van hoe futloos mijn haar zit en dat mijn trui me flets maakt, tot dat mijn houding onzeker overkomt. Als ik er wat van zeg, zegt ze: 'Ik zeg het gewoon eerlijk voor je eigen bestwil, iemand anders zou het niet recht in je gezicht zeggen.' Een deel van mij vraagt zich af of ik haar eerlijkheid moet waarderen, maar het andere deel merkt dat ik er doodmoe van word om na elk afspraakje met haar in de spiegel te kijken. Zijn dit soort opmerkingen over je uiterlijk binnen een vriendschap nou echt een teken van oprechtheid, of gaat dit over een grens heen?



