Yurtdışındaki iş teklifim yüzünden sevgilimle gerildik.

Bu küçümseme kısmına çok fena takıldım açıkçası... Sabah kalkıp aynaya baktığında bile insan kendiyle yarışıyor ya, sen koca bir işi, bir ülkeyi göze almışsın, o 'yarış' lafıyla tüm çabanı boşa saymış gibi. Bende böyle bir şey olsa, bir tık destek alamayınca tüm motivasyonum yerle bir oluyor. O sözünü tekrar tekrar düşünme, resmen enerjini emer.

Bak şimdi, ben başka bir açıdan değerlendiriyorum. Belki de sevgilin kesinlikle senin gitmeni istemiyor ama bunu söylemek yerine kendi içinde küçümseme ya da rekabet gibi bir hale bürünüyor olabilir. Yani olay senin yetersizliğin değil aslında, onun hayatta kendini biraz kaybolmuş hissetmesi falan olabilir. Direkt kötü niyet görmek yerine böyle bir duygu karmaşası da hesaba katılsa?

Şimdi bağımsız bi perspektiften bakmayı öneriyorum. Kariyer planlama açısından yurtdışı deneyimi özellikle belirli sektörlerde ciddi sıçrama yaratabilir. Ama burada siz bi ilişkide olduğunuz için ortak hayaller ve sınırlar da devreye giriyor. İkisinin çatışması pek nadir bi şey değil. Böyle durumlarda net bi konuşmayla herkesin aslında ne istediği ve ne kadar fedakarlık yapabileceği belirlenmeli. Yani kişisel bi mesele değil uyum meselesi bence

Birkaç kişiye de söyledim, açıkça gitmeme karşı. Ama 'desteklemiyorum' dese bile bu küçümseme tonunun sebebini çözemedim. Yok 'şirket seni harcar', yok 'orası senin işine uymaz', sürekli bir moral bozma hali. O yüzden bu kadar kırıldım zaten. Üzüldüğümü söyledim, bir anda konuyu değiştirdi. Tam çözemedim bu durumu ya, her şey daha mı karmaşık aslında?

Vallahi benim annem babam bile zamanında Amerika’ya master için gitsem 'sen yapamazsın' dediği için gitmiyordum, sonra bir gün dedim ki ya kimsenin duygusu benim hayatımı belirleyemez. Gittim ve dönerken onlar 'iyi ki gitmişsin' dedi. Belki sevgilin bu karmaşık duygular içinde ama senin kararın net olursa o da ikna olur. Tabii istemiyorsa farklı konu ama motivasyon önemli.