En yakın arkadaşım kendince çok fedakar ama bazen bunu yüzüme vuruyor. 'Şunu senin için yaptım, bunu yalnızca sana yaptım' diyor. Kendimi borçlu gibi hissettiriyor. Bu normal mi? Yoksa benden mi fayda bekliyor? Sizce nasıl tepki vermeliyim?
Bence bu biraz güç meselesine giriyor. Yani yaptığı şeyleri hatırlatması, bir şekilde seni kendine borçlu hissettirmek istemesi gibi. İnsan iyilik yapar ama sürekli önüne koymaz, bu açıkça bir sınır meselesi. Fedakarlığını sana göstermek istiyorsa, bunu senin kararına bırakmalı.
Bu tür ilişkilerde 'karşılık beklentisi' bazen farkında olmadan yapılan bir şey oluyor. Ama bu, sağlıklı iletişimde hoş değil. Yani iyiliğini hesap gibi tutuyorsa, aranızdaki bağın fayda mantığına dayalı olmadığını ona hatırlatman gerek. Psikoloji literatüründe buna 'hesap defteri zihniyeti' deniyor.
ama senin hiç mi bi hatan yok mesela? Arkadaşına o iyilikleri yaparken destek verdin mi ya da gerçekten kıymetini bildin mi? Belki hissettiklerini açıkça dile getiriyorsun zannediyorsun ama göstermiyorsundur. O da bu yüzden dile getiriyordur
Güncelleme yapayım: Aslında o bugüne kadar bana çok şey yaptı, inkar edemem. Ama son zamanlarda her şeyden bir 'borç' çıkarıyor gibi hissettim. Söylemek istedim ama kırılacak diye sustum. Süreç biraz bu yüzden büyüdü.
peki hiç aranızda bu konuyu açık açık konuştunuz mu? Yani mesela bu 'borçlu hissettirme' durumunu ona söyledin mi? Belki o da neden bu şekilde davrandığını fark etmiyordur.
Bana biraz şey gibi geldi ya, sanki o iyilikleri yaparken aslında bir 'karşılık' bekliyormuş, şimdi alamadığı için üstüne oynuyormuş. Özellikle 'yalnızca sana yaptım' demesi ilginç. Sence bu sadece dostluk mu, bir çıkar meselesi daha mı var?
