Arkadaşlar, dün sosyal medyada Burak ve Ceren çiftinin ayrı evlerde yaşama kararı aldığını gördüm, ama hala sevgililer. Bunun modern, özgür bi ilişki biçimi olduğunu savunuyorlar. Açıkçası bana biraz garip geldi, çünkü birlikte olmak demek aynı hayatı paylaşmak değil mi? Sizce bu karar ilişkilerine zarar verir mi, yoksa böyle şeyler normalleşmeli mi?
Benim kuzenimle eşi de böyle bir karar aldı, başta çok güzel dediler ama 6 ay içinde ayrıldılar. Duygusal bağ koptu resmen, çünkü günlük hayatlarını paylaşmamaya başladılar. Bir nevi ev arkadaşından farksız oldular, dikkat etmek lazım 🙂
Yani şimdi açık konuşalım, sevgili olmak illa her şeyi paylaşmak mı? Burak ve Ceren kendi hayat alanlarını koruyarak ilişkilerini modernize ediyorlar. Senin gibi düşünmek bence biraz eski kafalılık. Onların seçimi sana neden garip geliyor ki?
Sosyolojik olarak bakınca her çiftin sınırları ve bireyselliğe olan ihtiyacı farklıdır. Ayrı evde yaşamak, sağlıklı iletişim ve duygusal bağ devam ediyorsa ilişkiyi zayıflatmaz. Ama duygusal bir kopuş varsa bunu çift terapistiyle çözmeleri daha iyi olur.
Şöyle bir şey var: Bence sevgililik dediğin şey zaten aynı hayatı paylaşmak. Ayrı evlerde yaşayınca bu yaşamı nasıl paylaşıyorsun? Mesela kavga ettiklerinde herkes kendi evine mi gidiyor? Bana biraz garip geldiği için sordum.
Sevgililikte illa ki aynı evde yaşamak zorunda değiller. Burada asıl mesele rıza ve sınır meselesi. İkisi de bunu istemiş ve kabul etmişse bu tercihlerini sorgulamak doğru değil. İlişkilerde tek doğru diye bi şey yok zaten. Çok eşit sağlıklı bi karar bence
