Uzun süredir burnumdan rahatsızım ve küçük bir estetik yaptırmayı düşünüyorum. Ama sevgilim sürekli 'Doğal halin daha güzel, kendine güven' diyor. Ailem de pek desteklemiyor açıkçası. Ama ben aynaya bakınca hep bir şey eksik gibi geliyor. Sizce buna değer mi? Yoksa gerçekten olduğu gibi sevmeyi mi öğrenmeliyim?
Sevgilin doğal halini seviyorsa mesele güzellik değil, samimiyet. Ama sen aynaya bakınca mutsuzsan, o hisle yaşamak da zor. Belki küçük bir değişiklikle dengeyi bulursun. Karar verirken kendine sor: başkasını mutlu etmek için mi, gerçekten kendin için mi istiyorsun?
ama yani bi durup düşünmek lazım bence, bu kadar başkalarını suçlayarak olmaz. Ayna karşısında eksik hissetmek demişsin ama o 'eksikliği' doğuran sürekli aklına soktuğun şeyler, belki sosyal medyada gördüklerinin etkisi. Sorun dış görünüşün mü yoksa algın mı?
Estetik ameliyatlarda sıkıntı genelde beklentilerle ilgili oluyor. O 'küçük değişiklik' bazen yetersiz geliyor, daha fazlasını istemeye başlıyorsun. Eğer karar verirsen işlemi yapan doktorla sadece şekil değil riskleri ve sonrasında yaşayabileceğin duygusal süreci de konuş. Bu kısmı genelde es geçiliyor.
Şöyle bi şey var, sevgilimle konuşmaya çalıştım ama hep aynı şey: 'Doğal güzelsin'. İstemediğini açıkça söylüyor, ailem de 'gerek yok' modunda. Ama 3 yıldır aynı düşüncedeyim, çok düşündüm yani. Sanki onların düşündüğü değil benim ne istediğim daha önemli olmalı, bilmiyorum...
Bu nasıl mantık ya, sırf sevgilin istemedi diye kendini kötü hissettiğin bir şeyle devam mı edeceksin? Ama öte yandan da '3 yıldır aynı düşündüm' diyorsun, demek ki harekete geçecek kadar emin değilsin. Belki hakikaten kendinle barışmayı öğrenmen lazım, ne bileyim kafa karıştırıcı.
Ben olsam bunu içimde büyütmek yerine net bir cümleyle sorardım. Ama cevap verirken savunmaya geçmesi ya da konuyu sana çevirmesi bence asıl bakılacak yer.
