Son zamanlarda izlediğim dizilerdeki aşk hikayeleri hep bir 'sen benimsin' havasında. Saplantılar, kıskançlıklar, aşırı romantizm... Gerçek hayatta böyle bir ilişkiye tahammül edebilir miyiz? Yoksa bu işler sadece ekranda mı güzel? Ama sanki bu tür hikayeler bizde de bir 'normalleşme' yaratıyor, ne diyorsunuz?
Dizilerdeki bu toksik romantizm bana resmen sinir krizi geçirtiyor. Gerçek hayatta yan yanamıza geldiği an o 'sen benimsin' diyen adama hepimiz sapık diye bağırırdık. O ekran büyüsü işte, orda hoş geliyor, gerçek hayatta tiksiniriz.
Arkadaşım geçen 'Abla birisi seni bu kadar kıskansa mutlu olmaz mısın?' dedi. Yani vallahi şaka gibi... Ben o dizileri izlerken hep gülüyorum, öyle ilişki mi olur ya? Gerçekle alakası yok.
Bence abartıyorsunuz. Yani tamam bazı dizilerde aşırılık var ama sonuçta kurgu. Hepimiz biliyoruz ki gerçek hayatta öyle davranan biri hastalık belirtisi. İzlediğimiz her şeyi bu kadar ciddiye almayalım derim.
Bak eğer seni bu dizilerin etkilediğini hissediyorsan azıcık ara verip farklı türlere yönel. Psikoloji ve farkındalık üstüne diziler var mesela, 'tedavi' gibi olur. Hatta belgeseller falan da iyi gelir.
ama işte bunları yazan senaristler de bu kafada falan olabilir. Hep farklı aynı şeyler. Bence toplum hâlâ bu 'maço adam' modelinden etkileniyor ve satıyor. Neyse, burada kimse masum değil yani 🤷♀️
Arkadaşlar, aslında izlemek istemiyorsunuz ama etrafınızda 'şu diziyi izledin mi?' diyen çok olunca biraz da moda uyduruyorsunuz. Hani öyle bide dizideki karakterlere yorum yapıp kendimizi kaptırıyoruz ama tuhaf geliyor hâlâ.
Bu kıskançlık ve sahiplenme normal mi falan diye sorup dert eden arkadaşlar var çevremde. Mesela benim fikrim, eğer ilişkide kişi huzursuz ediyorsa o noktada dur. Diziyle falan karışmamalı kafalar.
Şimdi erkekler açısından şöyle bir durum var: Bazıları ciddi olarak bu romantikleri kendine model alıyor, 'böyle kadın etkilenir' diye düşünüyor ama çevremde gördüğüm kadarıyla ters tepiyor genelde. Olay yanlış anlaşılmakta.
Bu toksik davranışları romantikleştiren bir medya etkisi olduğu doğru. Ama hayat birebir kurguyu tekrarlamaz. Aşırı kıskanç ya da sahiplenici ilişki şekilleri travmaya yol açabilir. Ekranı izlerken anlamak lazım ki gerçek değil. Bu tür konularda terapi mutlaka işe yarar.
