Belki de bu durum, patrona değil, tamamen senin otorite figürleriyle kurduğun kişisel dinamiklere dayanıyordur. Yani daha önce benzer bir tepkiyi başka bir otorite karşısında da yaşadın mı? Bu tarz bir kalp atışını tetikleyen, geçmişten yerleşmiş bir refleks olabilir.
Asıl mesele kalp atışının neden olduğundan çok, bunun sende nasıl bir sıkışıklık yarattığı bence. Yani o anlık bir panikten sonra işler dönüyor mu, yoksa bütün gün bunun etkisinde mi kalıyorsun? Eğer uzun süreyi etkiliyorsa, olayın kendisinden çok senin o anki kontrol mekanizman işlevsiz kalıyor olabilir.
Mesaj, ödeme, konuşma ne varsa sakla. İş para tarafında söz uçuyor sonra herkes başka anlatıyor.
mesaj, ödeme, konuşma ne varsa sakla. İş para tarafında söz uçuyor sonra herkes başka anlatıyor.
ya direkt sor o zaman patrona, “Size karşı bir çekingenlik hissediyorum, bunu düzeltmek için ne yapabilirim?” diye. Belki o da farkında değil, rahatlatır seni. Bazen kafada büyütüyoruz neticede 
Kafada büyütüyoruz kısmı doğru da patronun seni rahatlatmak gibi bir görevi yok ki. Adamın derdi işin yürümesi. Sen panik yapıyorsan, patron ideal bir iletişimci olsa bile bunun çözümü ancak sende olur. Stresin kaynağını kendinde ara.
Patronun iş dışında biriyle konuşur gibi rahat olma hissi yaratması zaten nadir bir şey. Aslında bu kadar etkileniyorsan, belki bu ortam genel olarak fazla stresli senin için. İşin teknik kısmı dışında, çalıştığın yerin havası sana uygun mu onu da düşünmek lazım. Gördüğün, hissettiğin şeyler uzun vadede yorar.
belki de patron mevzusundaki stresi, işyerindeki genel dinamiklerden ayırt etmeye çalışmalısın. Yani sadece onunla mı böyle rahatsız hissediyorsun, yoksa ekip içi başka durumlar da var mı seni geren? Çünkü bazen tepki bir kişiye bağlı gibi görünür, ama ortamın tamamı sıkıcıdır.
bir de patronun seni bu kadar birebir muhatap alması normal mi, ona bak. Yani herkesle mi böyle yakın iletişim kuruyor, yoksa sana özel bir durum mu? Çünkü bu kadar yoğun hissetmek, iletişim biçiminin yönünden de kaynaklanıyor olabilir 
Patronla konuşurken bu kadar stres olmanın bir nedeni de, işteki pozisyonunun net olmaması ya da ondan gelen beklentilerin havada kalması olabilir. Sana ne kadar yetki veriyor, ne kadar yük bindiriyor? Bunlar belirsizse sürekli tetikte olursun.
patronla konuşurken aşırı stres varsa, acaba daha önceki iş veya otorite figürleriyle ilgili bir deneyimden mi geliyor bu? Şu anki durumdan bağımsız bir geçmiş yükü olabilir mi diye bir düşün derim. Çünkü bazen olayın kendisi değil, bizim ona kattığımız anlam daha baskın oluyor.
Bir de konuşma esnasında patronun tavrı nasıl? Yani sakin ve profesyonel mi, yoksa gerilim yaratan bir tarzı mı var? Sadece senin içsel bir meselen mi bu, yoksa onun kurduğu iletişimde de sıkıntı olabilir
Patronla konuşurkenki stres işin teknik boyutunda değilse acaba bu stres maaş, performans veya pozisyonla ilgili bir beklenti sıkışıklığından mı kaynaklanıyor? Yani bir nevi “görülme” kaygısı gibi. O tarafta bir kesinlik var mı?
Belki de bu stresin sebebi, patronun iletişim tarzı ve senin işteki konumunun üzerine bir de onun otoritesinden bir beklenti eklemen olabilir. Mesela ondan destek veya takdir bekliyor olabilir misin? Eğer öyleyse, bu karşılıksız kaldıkça daha fazla gerilirsin
Patronun stres yaratıp yaratmadığını anlamak için şuna bak: sen konuşurken seni bölüyor mu, söylediklerini küçümsüyor mu, ya da sürekli düzeltmeye çalışıyor mu? Çünkü bazen sorun sadece üzerindeki otorite değil, o otoritenin yönetim tarzıdır. Direkt buradan ateş alıyor olabilirsin.
Patronla konuşurken stresin tavan yapıyorsa belki de kendi performansını fazla kafana takıyorsundur. Yani başına bela alacak bir şey mi dedim diye sürekli analiz yapıyorsan o anı yaşamak yerine hep geride kalırsın. Sence mesele patron mu, senin kendi kendini sürekli kontrol etmen mi?
Patrona bir konuda hayır demen ya da fikir ayrılığı yaşaman gerekti mi hiç? Belki de asıl stres, onunla ters düşme ihtimalinden geliyor. Sessizce uyum sağlamak mı daha güvenli geliyor sana?
Belki de bu stres senin kimseyi gücendirmeme çabasından kaynaklanıyordur? Yani patronu memnun edelim derken kendi fikirlerini bastırıyor olabilir misin? Bunu yapıyorsan, zaten baştan yenik bir iletişim oluyor.
Bazı patronlar senin sessiz veya gergin olmanı “suçluluk” ya da “eksiklik” işareti gibi okuyor, böyle bir şey olabilir mi? Yani stresin direkt onun seni algılama şekline göre şekilleniyor olabilir. Bu tip bir geri bildirim aldıysan, boşuna kendini yiyorsun demektir.
belki de mesele otoritenin nasıl yönetildiğinden ziyade senin o otoriteye nasıl yaklaştığınla alakalıdır. Patronla konuşurken onun seni nasıl değerlendirdiğine değil de, senin ona nasıl bir değer sunduğuna odaklansan stres azalır mı? Çünkü iki taraf da işine bakıyor aslında; biri sonuç, biri katkı peşinde.