Bi süredir çalıştığım şirkette yurt dışı pozisyonu teklif ettiler üstelik maaş da baya iyi. Ama ailem memleketten uzakta olmamı hiç istemiyor sürekli bana 'yanımızda ol' baskısı yapıyor. Ekonomik olarak çok mantıklı ama ya yalnız kalırsam? Siz olsanız ne yapardınız?
Ben de bi dönem yurtdışında çalışmayı seçtim, maaşı duysan düşer bayılırsın resmen. Ama açıkçası ilk 6 ay her sabah kahvaltıda yalnız otururken ağlaya ağlaya yumurta yediğim de oldu. Yine de dönüp baktığımda o deneyimi yaşamadan aynı kişi olamazdım, diyebilirim.
Kusura bakma ama bu biraz aile baskısı gibi. Sen maaş kariyer falan diyorsun; onların derdi yanlarında duracak misin? Kendi hayatını erteliyorsun gibi geldi bana.
Ben de İK alanında çalışıyorum, yurtdışı pozisyonlarına genelde adaptasyon sürecinde zorluk çekiliyor. Ancak şirketin destek hizmetlerini bir sor derim: konaklama, dil kursu ya da psikolojik danışmanlığı karşılayanlar var. Bu, bireysel yükü azaltır.
şunu da ekleyeyim, aslında ailemle mesafem çok yakın değil. Biraz bağımlı bir bağ var, zorlandığımda hep onlara dönüyorum. Belki bu da bir sıkıntıdır bilmiyorum.
direkt adım adım gidelim: şirkete yurtdışına giderken hangi destekleri verdiklerini sor, gerekirse yazılı iste. Orada yalnız kalırım diyorsan, expat topluluklarına şimdiden katıl. Sosyal uyum açısından çok faydalı oluyor, destek grupları gibi düşün.
