36 haftalık hamileyim, doğum anı yaklaştıkça başka şeyler düşünmeye başladım. Sancılardan çok doğumda ne yaşayacağım beni geriyor. Hastanede bağırıp çağırırsam? Ya doğumhanede bir şey yaparsam, doktorlar falan bana gülerse? Böyle şeyler yaşayan başkaları da var mı? Bu kafayla nasıl rahatlayacağım?
Doğumda bağırma falan zaten çok normal şeyler. Bunu doktorlar, hemşireler o kadar çok görüyor ki bir süre sonra hiç dikkat etmiyorlar. Ben normal doğum yaptım, bağırdım, ağladım, kimse dönüp dönüp bakmadı bile. Kendini sıkmaktansa bırak gitsin, inan o an başka bir şey düşünemiyorsun zaten.
Ben epidural sezaryen yapmıştım, ona rağmen yan odadan gelen bağırışları duyup gerilmiştim ama kendi doğumumda insanın aklına bile gelmiyor bu tür şeyler. Odak tamamen bebeğin sağlıklı doğmasında oluyor. Çok kafana takma derim.
Doğum sırasında bağırma ya da istemsiz hareketler tamamen hormonal bir tepki. Vücut ağrıyla başa çıkarken bağırmak gibi refleksleri kullanıyor, bu çok doğal. Doktorlar ve hemşireler bunu fiziksel bir süreç olarak değerlendirir, kişisel değil. Eğer kontrolü kaybetmemek istiyorsan nefes teknikleri üzerine bir kurs ya da video izlemeyi düşünebilirsin.
Sana biraz garip gelecektir ama bence esas sorunun 'rezil olma korkusu'. Sağlık bi yana, doğum gibi bi anda bile çevreyi kafaya takıyorsan, bunu biraz sorgulaman lazım. Belki bi uzmandan destek alıp bu kaygının kökenine bakmalısın.
güncelleme yapmak istedim, çünkü yorumlar biraz rahatlattı beni. Ama şunu da eklemek isterim; aslında bağırmaktan değil, istemeden mesela birşeylerin yanlış gitmesinden çekiniyorum. Kimse bu konuda bir şey yaşadı mı?
ya ama bir şey diyeceğim, belki de asıl mesele doktorların çok soğuk ya da yargılayıcı davranmasından korkman. Bence bu seninle değil, hastanedeki ekibin tavrıyla alakalı bir şey olabilir. Biliyor musun, bazı doktorlar o kadar ilgisiz ki kadınları zaten geriyor.
üzgünüm ama buradaki esas mesele senin değil, toplumun yüklediği baskı. Kadınların doğumda bağırması, ağlaması kadar doğal bir şey yok. Bunu rezil olmak diye gören sistem asıl sorun. Sen doğururken insanüstü bir şey başarıyorsun, çevrenin nasıl algıladığı bunların yanında gereksiz. Sana böyle hissettiren sisteme kafa tutmak lazım.
Açıkçası şunu da düşün, doğum sürecini yaşayan tek sen olmayacaksın o an hastanede. Herkes kendi hikayesine odaklanır; bağırma ya da başka bir şey, kimsenin umurunda bile olmaz. Yaşadığın korkular gerçekten çoğu kişide vardır ama abartılacak bir tarafı yok. O an sen de unutacaksın.
ben doğum olayını hiç bilmem ama sosyal medyada hep aynı şeylere şahit oluyorum. Herkes bi şekilde utanacağı şeyi düşünüyor ama doğum sonuçta. Kim ne yapsa normal bence sen gerilmeden bu süreci yaşa derim. Bağıran birini yargılayacak kadar boş insan yok orada
