Geçen hafta arkadaşımla gece 11 gibi yürümeye çıktım. İnanılmaz huzurlu bir hava vardı ama sürekli bir taciz korkusuyla yürüdüm resmen. Her arkamdan geçen adamda tedirgin oldum ya da abartıyor muyum bilmiyorum. Sizce biz kadınlar güvenliğimizi düşünmeden ne zaman özgürce hareket edebileceğiz?
Ben de geçen ay aynı saatte Kadıköy'de yürüyüş yapmıştım. Hava çok güzeldi ama yolda 2 kişinin arkamdan fısıldaştığını duyunca resmen donup kaldım. Arkadaşıma ses kaydı atıyor gibi yapıp hızla geçtiğimi hatırlıyorum.
eğer sürekli böyle bir stres yaşıyorsan biber gazı mutlaka taşı derim. Küçük, çantaya atmalık olanlar var. Hem güvenlik için bir adım atmış olursun hem de belki sana biraz cesaret verir.
Bunu bir tek toplumda mı arıyoruz? Sen niye gece 11'de dışarı çıkıyorsun? Ben erkeğim, ben çıkmıyorum mesela o saatte. Belki de herkes biraz daha dikkat etmeyi öğrenmeli.
Asıl mesele senin tacize uğrayıp uğramaman değil — sürekli bu korkuyla yaşaman aslında psikolojik olarak büyük bir yük. Eğer bu tedirginlik sürekli hale geldiyse, bir psikologla bu korkuyu çalışman iyi olabilir. Toplumsal değişim uzun vadede olur, ama sen bireysel olarak bu kaygıyı azaltabilirsin.
Haklısınız, aslında biber gazı hiç düşünmemiştim. Korkum yüzünden zaten çok uzun yürüyemedik, bir noktada geri döndük. Bu konuyu birine açmak bile rahatlattı.
bir arkadaşım bana geçen 'Kadın olarak boy uzunsa daha çok dikkat çekiyorsun, kısa ol daha iyi' dedi. Kafam karıştı. Yani kısa olmamız taciz riskini azaltacakmış gibi düşünüyor bazıları.
Bence o saatlerde yürüyen kadınlar sadece korkudan çekinmiyor, biraz da çevreye karşı cesaret gösterisi var. Hani böyle 'Ben de sokak benim' demek gibi. Vallahi sanki biraz o hava var gibi geliyor.
bu arada yukarıdaki 'niye çıkıyorsun' diyen arkadaş yanlış anlamış gibi. Gece eve yürümek istemek bile normal bir hak. Yani biz saat mi seçelim taciz etmeyen bir toplum olsun diye beklemek yerine?
