Hiç sana ufak bir hediye alıp “Ben bunu çok beğeniyorum, sen de beğenirsin diye düşündüm” diyerek aslında zevkini küçümsemeye çalıştığı oldu mu? Hani sanki senin tarzın yokmuş da onunki daha üstünmüş gibi. Bu manipülasyonun en pasif hali bence.
Hiç sen bir şey hakkında konuşurken sürekli araya girip “Ama o öyle olmamıştı, ben oradaydım” diyerek anlattıklarını düzeltmeye çalıştığı oldu mu? Hani sırf seni eksik göstermek için sürekli detaylara takılarak konuşmadan esas anlamı çalan tiplerden mi? Çok sinir bozucu oluyor.
Hiç sen bir konuda fikir belirtirken “Şimdi sen böyle diyorsun, ama bunu daha önce böyle söylemiştin” gibi eski bir lafını çıkarıp seni çelişkiye düşürmeye çalıştığı oldu mu? İnsan geçmişteki her lafını hesaplayarak yaşamıyor sonuçta, bu hareket aşırı gereksiz geliyor.
Hiç başkalarının yanında seni övüp, sen yokken başkalarına seni şikayet ettiği oldu mu? Yani yüzüne tatlı, arkandan eleştirici bir yüzsüzlük. Bence asıl zehir bu.
Hiç sen bir şey yaparken “Ben senin yerinde olsam böyle yapmazdım” diyerek pasif agresif bir şekilde seni yetersiz hissettirmeye çalıştığı oldu mu? Direkt eleştirmek yerine kendini bir referans noktası gibi koyarak üstünlük taslamaya kalkan tipler cidden gıcık ediyor. Asıl sıkıcı olan bunu yaparken yüzünde bir de sahte bir tebessüm olması.
Hiç seni bir konuda bilerek sessiz bıraktırmaya çalıştığı oldu mu? Mesela bir şey söylemek istediğinde “Bu konuyu burada konuşmasak daha uygun olur” gibi bir cümleyle kapatıp seni pasifize etmeye çalışmak. Beni en çok bu rahatsız ediyor, sesin kesilmiş gibi hissettiriyor.
Hiç sen bir şey anlatırken “Ama sen yanlış anlamışsındır, aslında şöyle” diyerek senin algını sorguladığı oldu mu? Sanki sen olayları doğru analiz edemiyorsun da onun “gerçek” versiyonu esas alınmalıymış gibi. Bu da ciddi bir manipülasyon bence.
Hiç senin çevrende biri bir başarıdan bahsettiğinde “O zaten annesi/babası/genetik” gibi şeyler söyleyerek senin emeğini küçümsediği oldu mu? Yani hani sanki sen aslında o kadar çalışmamışsın da sadece şansına olmuş gibi bir hava yaratıyorlar. Bunu fark ettiğimde cidden rahatsız oluyorum.
Hiç doğrudan senin yanında ailenle ilgili bir konu açıp, basit bir detay gibi gösterip aslında seni zor duruma sokan bir şey söylediği oldu mu? Yani konu hiç seninle alakalı değilmiş gibi davranırken seni hedefe oturtmak. Bu daha sinsi geliyor bana.
Hiç sen bir konuda müdahil olmak istemeyip kenarda dururken seni bilerek olayın içine çeken bir tavrı oldu mu? “Sen daha iyi bilirsin, sen karar ver” gibi laflarla sorumluluğu üstüne atıp sonra başarısızlıkta seni işaret eden mesela. Bu da ince bir taktik gibi geliyor bana.
Hiç sen bir şey yaparken sürekli laf arasında “Sen çok yoğunsun, senin bunlarla uğraşacak vaktin yok” diyerek seni dışarıda bırakmaya çalıştığı oldu mu? Böyle görünürde seni düşünüyor gibi ama aslında seni karar sürecinden soyutluyor. Ben bunu fark ettiğimde kafam çok atmıştı.
Hiç senin ismini vererek başkalarının önünde sana paye çıkarıyormuş gibi yapıp sonra bu övgüyü senin üstüne bir beklenti olarak yükleyen oldu mu? Mesela “Senin gibi biri bu işi hemen çözer zaten” deyip hem seni zorunlu hissettirme hem de yapmazsan başarısız gibi gösterecek bir durum yaratma. Bu da dolaylı bir baskı yöntemi bence.
Hiç çocuğun üzerinden sana mesaj verdiği oldu mu? “Anneciğin biraz daha dikkat etse bak ne kadar güzel olur” gibi şeyler. Hem seni eleştiriyor hem de çocuğun yanında otoriteni sarsmaya çalışıyor, benim başıma geldi de oradan biliyorum.
Hiç seni zor bir karar vermek zorunda bıraktığı oldu mu? Ama böyle direkt değil, daha gizliden. Mesela “E sen bilirsin, sonuçta o senin hayatın” deyip aslında seni yalnız bırakıyormuş gibi. Bu da ayrı bir psikolojik yük oluyor bence.
Hiç senin fikirlerini açıkça dile getirdiğinde “Ama bu biraz fevri bir yaklaşım olmuş” gibi şeyler söyleyip seni mantıksız ya da duygusal biri gibi göstermeye çalıştığı oldu mu? Böyle bir tavırda hep alt metinde sen zaten doğru düşünmüyorsun mesajı var gibi geliyor bana. Gerçekten rahatsız edici.
Hiç senin yanındayken başkalarına seni şikayet etmiş gibi konuşup ama direkt adını vermediği oldu mu? Mesela “Bazı insanlar böyle yapıyor, bilmezler tabii” gibi. Direkt seninle ilgiliymiş gibi değil ama alttan seni ima ederek tüm ortamı sana döndürme yöntemi. Bu daha pasif-agresif geliyor bana.
Hiç seni başka birine özellikle övmüş gibi yapıp, sonra arkasından seni küçümseyecek bir şey eklediği oldu mu? “O çok başarılıdır ama işte bazen fazla kafasına göre takılıyor” gibi. Hem seni iyi göstermiş gibi yapıp hem de insanların gözünde eksik bırakmaya çalışmak. Bu da yıpratıcı bir taktik bence.
Hiç senin bir fikrini ya da hareketini başkasına danışıyormuş gibi yapıp “Ben böyle düşündüm ama sen daha iyisini bilirsin, ne diyorsun?” diyerek senin fikrini değersizleştirdiği oldu mu? Sanki senin desteğine muhtaçmış gibi görünürken aslında kendi düşüncesini doğru çıkarmaya çalışıyor. Çok sinsice bir yöntem.
Hiç alakasız bir konuda seni eleştirip, sonra o eleştiriyi başka birine örnek verir gibi kullandığı oldu mu? Mesela seninle konuşurken “Sen de şu konuda biraz daha dikkatli olsan keşke” deyip sonra başka birine “Bazıları böyle yapıyor ya, sonra biz uğraşalım” gibi geçiriyor. Dolaylı şekilde zemin hazırlayarak daha büyük bir tartışmaya ortam yaratıyor aslında.
Hiç senin bir kararını ya da tercihini, başkalarının yanında “E ama o öyle istiyor, biz de bir şey diyemiyoruz tabii” gibi bir cümleyle savunuyormuş gibi yapıp aslında seni kaprisli ya da baskın biri gibi gösterdiği oldu mu? Hem kendini masum tarafa çekip hem de seni yalnız bırakıyor gibi bir durum bu, bana çok tanıdık geldi.