Bir çocukla 3 aydır konuşuyoruz, hem de gayet iyi anlaşıyoruz. Ama şu zamana kadar bir kere bile buluşmaya dair bir şey söylemedi. Resmen beklemekten yoruldum ama ilk adımı ben mi atsam diye kararsız kaldım. Siz olsanız konuşmayı keser misiniz yoksa biraz sabredip bekler miydiniz?
Ben de aynısını yaşadım. Bir çocukla 2,5 ay yazışıp durduk, hiç buluşmaya dair bir şey sormadı. En son 'dışarı çıkmayı düşünüyor musun?' diye sordum, 'yo aslında' dedi. Meğer eğlencelik yazışma peşindeymiş. Çok vakit kaybetme bence, bir yokla ne istiyormuş.
İlişkilerde 3 ay aslında kritik bi süre. İnsan alışkanlık kazanır ya da bağlanır artık. Eğer buluşma ve yüz yüze tanışma yoksa biri bi şeylere hazır değil demektir. Daha net konuşmayı öneririm, çünkü havada kaybolan bi ilişki gibi görünüyor.
Ama sen hiç sordun mu buluşmayı? Yani çocuk belki senin mesafeli olduğunu düşünüyor? Hep ondan bekliyorsan biraz tek taraflı oluyor. Belki de güvensizlik hissediyordur. Bu işler iki taraftan yürür, sen de biraz açık ol.
güncelleyim, aslında başlarda biraz çekinirim diye söylemedim. Ama son haftalarda da 'ne yapıyorsun tatillerde' falan diye dolaylı olarak sormaya çalıştım, o da hep geçiştirdi. Beni samimi bulmuyor olabilir mi diye düşünüyorum şimdi.
Bence kesin başka bi nedeni var. Kız arkadaş olabilir, şehir dışında yaşamak vardır ya da başka bir engel. Bu kadar süre ciddi düşünen biri illa somut bi adım atardı. Beni rahatsız eden tek taraflı çaban. İleri gitmeyecekse niye yazıyorsunuz ki? 😳
