Arkadaşlarla dışarı çıktığımda herkes gönlünce bi' şeyler yiyip içerken ben sürekli 'şu kaç kalori bunu yersem günüm biter mi?' stresindeyim. Açıkça söyleyip durumumu anlatsam garip karşılama ihtimalleri var böyle devam etsem de kendimi çok kısıtlıyorum. Bu dengeyi nasıl kuruyorsunuz ya da buna hiç takılmayan var mı?
aynısını ben de yaşadım, açıkçası baya bunalıyordum. Arkadaşlarla buluşmalarda sürekli menüdeki yemeklerin kalorisine bakmak benim için eziyet olmuştu. Sonunda bir beslenme uzmanına gittim, bana dışarıda yemek için birkaç 'joker' seçeneği önerdi. Yani şimdilerde, örneğin ızgara tavuk salata gibi şeyleri direkt söylüyorum; hem kontrol bende kalıyor, hem de kimse ne yaptığımı anlamıyor.
Ben de bu duruma düşmüştüm, özellikle kafelerde tatlı sipariş etme kısmı beni mahvediyordu. Bir gün açıkça anlattım ve arkadaşlarım çok daha rahat karşıladı. Hatta biri 'ben de düşünüyorum başlamayı' dedi. Yani bazen açık iletişim işe yarayabiliyor. Tabii her grupta işler o kadar kolay olmayabilir, ona göre değerlendirirsin.
Vallahi bu kadar takmak sıkıcı geliyor bana. Yani sizce de biraz fazla katı bir tutum değil mi? Arkadaş ortamı keyifli zaten, o kadarcık şeyin kalorisine bakmak bana aşırı strese girmek gibi geliyor. Kendine eziyet etmene gerek yok, biraz rahat bırakmış olsan bence kimse fark etmez.
bu kadar detaylı hesaplıyorsan bence bir diyetisyene görünmek şart. Çünkü böyle sıkılıp strese girenlerin genelde sürdürülebilir bir programı olmuyor. Ayrıca sosyal ortamlarda 'kalori bankası' diye bir şey var, bir uzmandan yardım alıp öğünleri destekli düzenlersen zaten dışarıda kendini kısıtlamadan da devam edebilirsin. Hem uzun vadede kafan daha rahat eder.
Güncelleme yapayım: Bugün küçük bi deneme yaptım, dışarıda yemekten önce bi dürüst olmayı denedim. 'Bu ara bazı şeylere dikkat ediyorum' dedim, kimse garipsememiş gibi durdu. Ama hâlâ tamamen rahat hissetmiyorum. Biraz daha zamana ihtiyaç var sanırım, ya da farklı gruplarda nasıl karşılanır düşüncesi içimi kemiriyor işte.
Bu durum aslında çok yaygın. Bunu dert eden sadece sen değilsindir. Ben de diyet yaparken dışarıda zorlanıyordum ama fark ettim ki kimse benim ne yediğime çok da detaylı bakmıyor. Yani işin çoğu senin kendi algında bitiyor. Herkes kendi yemeğine odaklı aslında; çok büyütmeye gerek kalmıyor.
