Mesai sonrası butik bir pastacılık yapıyorum ama iş yerinde herkes bilsin istememiştim. Bir şekilde öğrenilmiş ve bir arkadaş her fırsatta imalı konuşmalar yapmaya başladı. Yok 'bize pasta ısmarla', yok 'demek maaş yetmiyor' falan. Ofiste böyle şeylerle uğraşmak zorunda mıyım? Sizce bunun bir çözümü var mı?
Bana kalırsa o arkadaş senin kendine bu kadar uğraşmanla kıskanmış olabilir. Çünkü mesai sonrası butik iş yapmak kolay iş değil yani, bunu herkes yapamaz. Bence çok takılma ama ima yapmaya devam ederse direkt yüzüne sor, 'Bi sıkıntın mı var?' diye.
Açık konuşayım, bence senin burada başta insana göre seçici davranmamış olman da bir sorun. Yani iş yerinde özel hayatını tamamen saklamak zorunda değilsin ama kontrollü gitsen daha iyi olurmuş. Şimdi hem açık vermişsin hem de rahatsız oluyorsun. Önlem belki de en baştan lazımdı.
bu tarz şeyler iş yerinde sık yaşanır. Bunun bir tür güç dengesi meselesi olduğunu söyleyebilirim. İmalı konuşmalardan hoşlanmıyorsan o kişiye daha ciddi bir mesafeyle yaklaşman genelde iyi olur. Hiçbir şeyden ödün vermediğinde karşı taraf da genelde pes eder.
şöyle bir ekleme yapayım, aslında bu kişi işte çok yakın biri değil. Yani günlük selamlaşmanın ötesinde bir bağımız yoktu. Ama diğer arkadaşlarım beni desteklerken bu kişi hep ters bir hava yaratıyor. Bilmiyorum, belki kendi tarzı böyle ama bayağı rahatsız edici.
Kızım, ben senin yerinde olsam işten o kadar yoruldum, koşturuyorum der geçerim. Niye açıklama yapıyorsun bile değil. İnsanlar o kadar dert arıyor kendine, işin dışında uğraştığın şeye laf atıyorlar. Cevap vermezsen sıkılır zaten 🙂
aslında iş yerinde böyle şeyler paylaşılmazsa daha iyi olur. İnsanlar kıskanır laf eder sonra başka yerden vururlar. Mahalle kültürü gibi bi şey yani. Şimdi o kişi laf atıyor yarın farklı bi dedikodu çıkarabilir. Mesafeyi daha kalın çiz
