Bilmiyorum, bu ara diyet yaparken resmen gece yarısı koca bir ekmeği bitiresim geliyor ama gerçekten aç mıyım yoksa moralim mi bozuk, anlamayı beceremiyorum. Yani bazı diyetisyenler açlık krizlerinin temelinde hep bastırılmış duygular falan olduğunu söylüyor ama bazen sadece fazla iştahlı biri olabilir miyiz? Sizce bu ayırt edilebilir mi?
Eğer gece aniden çok aç hissediyorsan ama aslında yemesen de kendini kötü hissetmiyorsan bu duygusal olabilir. Ama bi baktır mutlaka, mesela insülin direnci falan var mı diye. Endokrinolojiye git, orada test yapıyorlar.
Bence işin sadece diyetle alakası yok. Yani o ekmeği bir seferlik yeme isteğin başka bir şeye bağlı olabilir. Özellikle bu ara hayatında seni geren ya da mutsuz eden bir şey var mı, ona bakmak lazım 🙂
yani mesela bütün gün aç kalıp bedeninden çok şey bekliyorsan gece böyle kriz yaşaman çok normal. Bunu sadece bireysel değil toplumun kadın bedeni üzerinden yarattığı bi baskı olarak da görsek keşke 😂
Ama şimdi şöyle, diyet yapıyorsun, gece ekmek yemek istiyorsun ve bunun açlık mı moral bozukluğu mu olduğunu çözemiyorsun diyorsun. Bunun cevabını bulacak olan sensin. Kendini dinlemedikçe hep böyle gelgitler yaşayacaksın.
Hem fizyolojik hem psikolojik olabilir. Mesela gece insülin düşer, bu yüzden açlık hissi tuhaf bir şekilde artabilir. Ama eğer sürekli bu durumu yaşıyorsan ve başka şeyler de tetikleniyorsa, bir psikologla da görüşebilirsin.
Şunu eklemem lazım: Gündüz fena değilim ama akşam 8'den sonra acayip bi şey oluyor. Sanki ne yesem doyuramayacak gibi geliyor. Tek başıma olduğumda daha çok oluyor fark ettim.
vallahi eskiden annelerimiz babalarımız böyle şeyler yaşamazdı. Hep bir düzen vardı, sabah kahvaltı, öğle yemeği, akşam yemeği. Şimdi sürekli şu rejim, bu diyet diye kendini zorluyorsan bedenin de tepkisini verir tabii 😂
Akşamları yalnızken acıkma hissini o kadar net anlıyorum ki. Salona geçip televizyonu açıyorsun, bi anda ‘boş’ hissederken elin direkt mutfaktan gelen sesi dinliyor gibi oluyor. Çok zor biliyorum 🫠
