Son zamanlarda iş yerinde patronla aram gerildi gibi geliyor. Sürekli imalı konuşmalar yapıyor, bazen direkt üstümden verilen kararlarla beni yok sayılmış gibi hissettiriyor. Bi yandan 'işte böyle şeyler olur' diye düşünüyorum ama diğer yandan 'bunu da yutmayayım' diyorum. Sizce nasıl tepki vermeli? Yoksa cidden çok alınganlık mı yapıyorum?
Bana göre sen pek alıngan değilsin. Aynısını ben de yaşadım, eski patronum bir şey söyleyeceği zaman hep önce 'Tabii sen alınma ama...' diye başlardı, sonra da dökerdi lafını. Bence açık açık konuşmayı dene, ben sustukça daha da cüretkar oldu.
bi arkadaşımın patronu da böyleymiş, her şeyi ima ederek söylüyormuş. Kız da 'ben bununla baş edemem' dedi ve işi bıraktı. Ama sonradan işsizlik stresi yaşadı, bence çıkışı düşünmeden önce dayanmanın yollarını ara.
ama yani patronun seni yok saydığını düşündüğün her şey kişisel olmayabilir. Belki de o an sen sormadan karar verilmesi gereken bi durum vardır. Bence önce niye böyle hissettiğine odaklan sonra büyüt 🫢
Patronunun 'sen kişiselleştiriyorsun' demesi aslında önemli. Psikolojik açıdan bakarsak, kurumsal çatışmalar genelde iki tarafın birbirini yanlış algılamasından büyür. Böyle durumlarda iletişimle çözüm üretmek daha kalıcı olur, gerekirse bir profesyonelle konuşulabilir.
Bir şey ekleyeyim, aslında başından beri fark ettiğim ama söylemediğim bir şey var: Bu imalı konuşmalar genelde ekibin önünde oluyor. Sanki herkesin içinde beni düşürmeye çalışıyor. Daha da rahatsız edici geldi şimdi.
Ama ekip işi olan yerde patron da ister istemez yer yer otoritesini gösterecek. Ne bekliyorsun ki, hep hak verip sevecek diye bi şey yok. Mahalle baskısı falan dediler yukarıda ama bence iş yerinde bu normal 😐
