Her ay maaşımdan birazını terapiye ayırıyorum çünkü baş edemediğim kaygılarım var. Ama annem sürekli 'neden gereksiz yere para saçıyorsun, böyle giderse borç içinde kalacaksın' deyip üstüme geliyor. Açıkçası terapi beni rahatlatıyor ama annemin böyle tepkileri yüzünden yanlış mı yapıyorum diye düşünmeye başladım. Sizce devam etmeli miyim yoksa gereksiz yere masraf mı yapıyorum?
Bence devam etmelisin, çünkü terapi seni rahatlatıyorsa zaten doğru bi yere gidiyor olmalısın. Ben de bi yıl boyunca düzenli gittim, annem önce anlayış göstermedi ama sonuçları görünce sustu. Belki anneni biraz sonuçlarla ikna edebilirsin.
Annenle tamamen haksız olduğunu düşünmüyorum, çünkü terapi pahalı bir şey ve senin biraz da bütçe hesabıyla hareket etmen lazım. Kaygı bozukluğun var diye sonuçta sınırsız harcama hakkın olmuyor, orası annenin korktuğu nokta olabilir.
Kaygı zaten ekonomik sağlığı da etkileyen bir şey. Terapi pahalı geliyorsa bir KET uygulaması (kısa süreli bilişsel davranışçı terapi) düşün. Ortalama 8-10 seansla oldukça etkili sonuç alabiliyorsun. Maddi kaygıyı da rahatlatır.
Şunu da ekleyeyim, aslında borç içinde değilim ama annem ne harcasam aynı tepkide. Terapiye başlamadan önce de aynı stres vardı, o yüzden biraz annemin takıntısı gibi geliyor.
Bu nasıl mantık ya, annenin her şeye karşı çıkmasıyla şuanki durumu aynı şey mi? Terapi diyorsun, oturup kahveye para saçmıyorsun ki. Anneni karıştırma diyemem ama biraz tavır netleşmesi lazım bence.
