Sevgilim ilişki öncesi sıra numarası gibi 'önce niyetimizi söyleyelim' dedi, bu ritüel mi panik mi?
Dün gece ortam zaten garipti, adam bir anda ciddi ciddi "önce niyetimizi söyleyelim, sonra yanlış anlaşılma olmasın" dedi. Bir yandan rıza konuşması gibi mantıklı, bir yandan belediye nikah memuru cümlesi gibi. Ben güldüm, o da "gülme bu önemli" diye bozuldu. Böyle şeyleri konuşmak iyi de bu kadar seremoni olunca insanın modu kaçmıyor mu?











