Son zamanlarda sevgilimle yaşadığım tartışmalar annemin dikkatini çekmiş ve bana sürekli 'Bu çocuk seni duygusal açıdan kontrol altına alıyor' diyor. Açıkçası ben de bazı davranışlarını sorgulamaya başladım. Ama gerçek mi yoksa annemin abartısı mı, emin olamıyorum. Böyle bi durumda sizce annemin sözünü mü dinlemeliyim, yoksa iç sesime güvenip kendi sınırlarımı mı çizmeliyim?
Benim de eski sevgilim böyleydi, sürekli beni sorgulatacak şeyler yapıyordu. Mesela bi kere arkadaşlarla dışarı çıkıcaz dedim, 'Beni yalnız bırakıyorsun' gibi şeyler söylemişti. Önce ufak bi şey gibi geliyor ama sonrası baya boğucuydu. Annene kulak vermeyi düşün bence, dışardan biri daha net görüyor.
Bende aynı şeyler yaşandı annem uyardığında 'Sen abartıyorsun' diye düşünmüştüm. Ama sonra fark ettim ki bi şekilde sinmişim hep onun dediğine uyar olmuştum. Mesela istediğim şeyleri yapmadık hep onun tercihleri oldu. Sen de bi bak kim daha çok ödün veriyor?
manipülatör biri genelde suçluluk hissettirmeye, seni dedikleriyle yönlendirmeye çalışır. Özellikle bu tür 'duygusal kontrol altına alıyor' dediğin şeyler sık sık tartışmalarda ortaya çıkar. Eğer sürekli kendini suçlu hissettiriliyorsan, bu sağlıklı bir durum değil. Belki bir uzmandan yardım almayı düşünebilirsin.
Bana biraz senin de kendi sınırlarını koruyamaman gibi geldi açıkçası. Şimdi tartışmalarda sen de bir şeyleri körüklüyor olabilir misin? Annenin dediği doğruysa zaten sinyaller vardır, ama yanlışsa bu kadar annene bağlı olmak da ilginç.
Biraz daha açıklama yapayım madem, mesela tartışmalarımızda hep benim geçmişteki hatalarımı önüme koyuyor. Beni suçlu hissettirdiği için genelde ilk özür dileyen ben oluyorum. Annem de bunu fark etti işte. Ama seviyorum ya, bu yüzden kafam karışık.
