Yaşım 27, kendi başıma çalışıyorum, hayatımı kurdum diye düşünüyorum. Ama her aile toplantısında dayım mutlaka 'Zaman geçiyor genç kız, seni ne zaman gelinlikle göreceğiz?' diye soruyor. Kendisi hâlâ bekar, bu kadar evlilik meraklısıysa neden önce kendi işine bakmıyor diyemiyorum. Açıkça sınır mı koymalıyım yoksa idare etmek daha mı kolay? Bu tarz baskılarla nasıl başa çıkıyorsunuz?
Bence gayet sakin ama açık açık söyleyebilirsin. Mesela 'Dayı, bu tarz sorular beni baskı altında hissettiriyor. Seni de bekar görüyorum, belki sen önce örnek olursun' gibi hafif espriyle karışık bir cevap verebilirsin. Hem gerilmez hem mesajını alır.
Benim de bir akrabam sürekli 'Nişan ne zaman?' diye sıkıştırırdı. İdare edince daha çok soruyorlar. Bir gün açıkça 'Sizin hayatınıza karışmıyorum, lütfen bana da karışmayın' dedim. Birkaç toplantı trip attı ama geçti. Rahatladım.
Bir şey diyeceğim, dayının bekar olması seninle alakalı mı? 'Kendi işine bak' demeyi düşünüyorsun ama bu tam mantıklı gelmedi. Sanki biraz laf sokmaya çalışıyorsun. Herkes evlenmek zorunda değil sonuçta.
Bu tarz soruların altında genelde toplumdaki evlilik yaşı beklentisi yatıyor. Dayınızın evlenmemesi ona olan ilgiyi azaltırken sizin yaşınız 'genç kızlık' üzerinden ön plana çıkıyor olabilir. Ailevi sınırlar konuşulmalı. Ama bunu net ve kırıcı olmadan yapmak önemli, aksi durumda çatışma olabilir.
Şunu da ekleyeyim: Aslında dayımla samimiyizdir normalde, çok takmam ama bu konu her açıldığında yüzünden düşen bin parça triplere giriyor. İnsan biraz yoruluyor. Sustukça sanki üzerime geliyor gibi geliyor bana.
Evlilik meraklısı olmak kötü bir şey değil ki. Aileni ne kadar sevdiğiyle alakalı olabilir. Sanki herkes 'haddini bil' kafasında. Ama aile hepimizin aynasıdır, belki o zamanı geldiğini düşünüyor?
