O kadar dağınık ki resmen temizlikçi gibi geliyor. Yemek yapıyor sonra bırakıyor ütüsü çamaşırı her şey ortada. Ailesinden hiç temizlik alışkanlığı almamışmış doğal haliymiş. ama ben tertipli yaşamaya alışkınım. Ona bu konuda çıkış yapmalı mıyım yoksa idare etmeye mi çalışmalıyım? Nerde çizgini belli etmam lazım sizce?
Ben de bir dönem benzer bir şey yaşadım. Ev arkadaşım bulaşıkları günlerce yıkamıyordu, açıkça oturup konuştum. Ama kişiliğini suçlamak yerine 'ben böyle rahat edemiyorum' dedim. Bence bu şekilde bir konuşmayı denemelisin, çünkü yoksa senin düzenin ciddi anlamda yıpranır.
Yemek yaptıktan sonra bırakıyor dediğin çok tanıdık. Benim ablamla aynı sorun çıkıyordu, sonunda iş bölümü yaptık. Sadece kendi dağınıklığını toplamak gibi basit bi kural koyun. Yapmazsa söylemeye devam et ama sakin ol.
Tamam da sen de neden her şeyi üstleniyorsun? Sürekli temizlik yapmak istemiyorsan direk başta oturup bu kuralları konuşmalıydın. Bence başından beri idare edip sonra şikayet etmek de tuhaf biraz. Herkesin doğal hali var diyorsun, e o da alışkın değilmiş sonuçta.
Bu durum aslında ortak yaşam sınırlarının netleşmemesinden kaynaklanıyor. Davranışlarını konuşmazsan içten içe birikim yapar ve bu daha büyük tartışmalara yol açar. 'Sen şu an bunun farkında olmayabilirsin ama bu beni rahatsız ediyor' gibi ifadelerle söyleyebilirsin. İletişimde suçlayıcı olmamak çok önemli.
Şunu ekleyeyim, defalarca 'biraz topla, dağıtma' gibi şeyler söyledim ama genelde 'yorgunum, sonra yaparım' diye geçiştirdi. Çok da sert biri değilim, o yüzden direkt patladığım bir an olmadı. Ama bu düzen beni çok yoruyor artık.
ya bence artık biraz daha sert bir tutum al. Seni temizlikçin gibi görmesine izin vermemelisin. Yani önce konuşmayı denemişsin, çözülmemiş. Şimdi de problem çözmeyi onun öğrenmesi için yapmıyorsa göster, kendi haline bırak da bi fark etsin.
