10 yıllık evliyim ve açıkçası artık ne hissediyorum bilmiyorum. Günler aynı, konuşmalar aynı, özel bir şey yapmıyoruz. Sevgili gibi hissedemiyoruz, resmen arkadaş gibiyiz. Ama boşanmak da aklımın ucuna bile gelmiyor. Bu sizce normal mi, her evlilik böyle mi oluyor? Yoksa bir şeyleri değiştirmek gerekir mi?
bende de aynı şey oldu, bi ara tamamen arkadaş gibi hissetmeye başladım. Sanki hayat böyle durağan geçecekmiş gibi geliyordu. Sonra eşimle eskiye dönük anılarımızı konuşmaya başladık, nasıl tanıştık, neler yaşamışız. Bu baya iyi geldi, bi de ara ara küçük tatiller planladık. Yani illa büyük bi şey yapmaya gerek yok ama bi hareket katmak şart.
Rutin, uzun süreli ilişkilerde doğal bir süreç aslında. Ancak sevgi ve bağlanma gibi duyguların yerinde olup olmadığını sorgulamak önemli. Eğer bu arkadaşlık hissi size rahatsızlık veriyorsa, eşinizle açık bir şekilde konuşup hislerinizi paylaşabilirsiniz. Bi de beraber yeni aktiviteler deneyerek aranızdaki bağı güçlendirmek işe yarar. Ama aşırı tükenmişlik hissi varsa bi aile terapistine görünmek iyi olur.
Bence burda sadece alışkanlık değil başka bi durum da olabilir. Yani 10 yılda her şey mi durağan olur? Özel bi şey yapmıyorum diyorsun, peki eşin neden yapmıyor? Yoksa o da aynı durumdayım diyerek rahat mı takılıyor? Bi düşün, belki bi konuşup gerçekten ne hissettiğini öğrenmek lazım.
şunu da eklemek istiyorum eşim aslında gayet anlayışlı biri ama böyle şeylerde fazla rahat. Hani özel bi çaba göstermiyor. Konuşalım desem tamam der ama kendi kendine harekete geçmez. Bi de çok yoğun çalışıyor belki onun da enerjisi kalmıyordur. Ama işte ben böyle gidiyoruz diye bi üzüntü duyuyorum
Bak işte burada senin de biraz harekete geçmen gerekmez mi? Niye hep eşinin çaba göstermesini bekliyorsun? İlişki iki kişiyle yürüyor sonuçta. Ama tabi çalışma saatleri falan bahane olmamalı, 10 dakikalık bi yürüyüş bile olsa denemek lazım. Rutin bi yandan seni korur ama bi yandan da boğar, karar sende artık.
