Ailemle yaşarken kira ödemek diye bir derdim yoktu ama bazı kurallar yüzünden bunalıyordum. Şimdi kendi evimdeyim, kira ödüyorum ve açıkçası faturalar beni biraz zorluyor. Ama özgür hissetmek bundan değerli bence. Sizce ailede kalıp birikim yapmak mı, yoksa bağımsızlığın bedelini ödemek mi daha mantıklı?
ben de aynı şeyi yaşadım. 27 yaşındayım, ailemin evini 2 sene önce terk ettim çünkü sürekli 'neredesin, kimle görülüyorsun' gibi kontroller yapılıyordu, bunalıyordum. İlk aylarda harbiden kira ve faturalar çok zorladı ama sonra işte yan gelir buldum, biraz da bütçe yaptım, düzene girdi. Açık konuşayım, şu an hayat çok daha rahat.
şimdi pek popüler olmayan bir fikirle geleceğim ama açıkçası bu biraz fazla dramatize ediliyor gibi. Saat 10'da ışığı kapamak zorunda kalmak evden çıkma kararı için yeterince büyük bir sebep mi yani? Çoğu insan zaten bundan çok daha sert aile kurallarıyla yaşıyor ve kira filan ödemeden birikim yapıyor. Belki de onlarla konuşup orta yol bulsan daha mantıklı olurdu.
Aslında burada iki karşıt dinamiği dengelemek var, biri kişisel özgürlük, diğeri ekonomik sürdürülebilirlik. Eğer bütçen şu an kirayı zorlamana rağmen yetiyorsa, uzun vadede bu tecrübeyi kazanmak çok değerli. Ama eğer her ay borca giriyorsan, belki geçici bir çözümle aileye dönüp birikim yapman gerekebilir. Burada mesele hem gelirini iyi yönetmek hem de uzun vadeli hedeflerini açığa kavuşturmak.
Şunu da ekleyeyim, ailemle konuşmayı denedim aslında ama işte bazı şeyler değişmiyor. Hafta sonu bile dışarı çıkarken neden bu kadar uzun kaldın diye soruluyordu. O yüzden dönmek benim için kolay bir seçenek değil. Zor olan kira meselesine alışmak sanırım 🙂
Bence en azından masrafları biraz düşürmenin yollarını aramalısın. Mesela elektrik, su gibi şeylerde tasarruf yap veya yaşadığın evi paylaşabileceğin bir ev arkadaşı bul. Bir de kira öderken mutlaka her ay bir köşeye belli bir oranda para ayır ki olası bir kriz durumunda tamamen köşeye sıkışmayasın.
