Düğüne iki ay kaldı, ben de biraz toparlanayım diye uğraşıyorum ama evde başka bir film dönüyormuş resmen. Nişanlım akşam bana “sen yat ben oyundayım” diyor, sabah çöpü toplarken kahve telvesi gibi katlanmış cips paketleri, çikolata kağıtları, hatta ekmek kırıntılı peçeteler çıkıyor. Geçen gece su içmeye kalktım, mutfakta ayakta ketçaplı makarna yediğini gördüm, bana da “sakın annene söyleme, yine kilo mu aldın diye başlar” dedi. Ben buna sağlık ve dürüstlük tarafından bakıyorum, o ise “her şeyi didik didik konuşursak evlilikte tad kalmaz” kafasında, burada mesele yemek mi iletişim mi anlayamadım.