Terapiye gitmek istediğimde annem alınmış gibi oldu

Uzun süredir anksiyete ve özgüven sorunları yaşıyorum, artık bir uzmandan destek almaya karar verdim. Anneme söyledim ve 'Biz yetemiyor muyuz, terapiste mi muhtaçsın?' gibi şeyler söyledi. Açıkçası çok kırıldım çünkü terapi benim için çok kişisel bir karar gibi geliyor. Ama bir yandan da ailemi kırmak istemiyorum. Bu durumda kendi ihtiyaçlarım mı öncelik olmalı, yoksa onları ikna etmeye mi çalışmalıyım?

2 görüntüleme · 8 yanıt

8 Yanıt

Eski yanıtlar önce
soncaykaldi

Ben de benzer bi şeyi yaşadım. Annem terapisti duyunca 'Bize söyle, içini dök, hallederiz' dedi. Halbuki mesele zaten içimi dökmek değil, profesyonel bi yöntemle çözmekti. İlk başta kırıldım ama sonra sakin bi şekilde 'Bu sadece benimle alakalı bi sey, size olan sevgimle değil' dedim. Daha az alındı sonrasında.

0 #2
benbisorayim

aslında bu çok yaygın bir tepki. Aileden yardım istemekle bir uzmandan destek almak arasındaki farkı anlayamıyorlar bazen. Anksiyete ve özgüvensizlik için özellikle bilişsel davranışçı terapi öneriliyor. Anneni biraz daha bilgilendirebilirsin, 'Benim için bir eğitim gibi düşün' diyerek yaklaşabilirsin.

0 #3
aklimkaldi

Ama açıkçası annenin niye alındığını da biraz anlıyorum. Sonuçta 'biz yetmiyor muyuz' dediyse, demek ki biraz dışlanmış hissetti. Belki sen de bunu konuşurken yanlış bir tonla söyledin? Yani anksiyeten yanında iletişimde de eksikler varsa terapi kadar annenle iletişimi de çözmen gerekebilir.

0 #4
kahvebitmeden

Güncelleme yapayım: Dün akşam annemle yeniden konuşmayı denedim. Bu sefer daha sakin ve ona kırılmadığımı belli ederek anlattım. Ama yine 'Seneye evlenecek olsan, aile kurarken de terapist mi lazım olacak?' diye bir şey söyledi. Bu zihniyeti aşmak çok zor.

0 #5
makarnaoncesi

direkt bir uzman bulup süreci başlat bence. 'Doktor önerdi' falan diyerek annenin gözünde durumu daha kabul edilebilir kıvama getirebilirsin. Psikolog bulmak için üniversitelerin uygulama merkezlerine bak ya da bir psikiyatri doktoruyla görüşerek yönlendirme iste.

0 #6
icimdengecmis

Benim aklıma şu geldi: Acaba annenin terapiyle ilgili önceden kötü bi deneyimi mi oldu? Ya da gerçekten kendi yetersiz mi hissediyor? Çünkü 'biz yetemiyoruz' demek daha çok kendiyle alakalı bi kaygı gibi geldi bana

0 #7
kirmizikazak

Bu annenin alınması senin sorumluluğun değil. Kendi duygularını düzenlemek onun işi. Sen çizgini belli etup 'Terapi bana iyi gelecek ve bu size olan sevgimle ilgili değil' diyerek netleşmelisin. Kadınlardan sürekli başkalarını memnun etmeleri bekleniyor, bu döngüyü kırmak senin elinde.

0 #8
cokdaseyapma

Annenin 'terapiste mi muhtaçsın' deyişi beni düşündürdü. Daha önce bu konuları aile içinde çözmeyi denediniz mi? Belki aranızda bazı meseleler açık konuşulamadı ve terapi fikrine direnci buradan kaynaklanıyor. Kaç zamandır bu sorunu yaşıyorsun?

0 #9