Son zamanlarda kendimi inanılmaz kaygılı hissediyorum ve terapiye gitmek istiyorum ama bu durumu aileme açtığımda 'biz mi deliyiz' diye küçümsediler. Açıkçası üzerimde etkisi oldu, kararsız kaldım. Sizce aileyi dinlemek mi mantıklı, yoksa kendi iyiliğim için terapiye başlamalı mıyım?
Bende aynı durum oldu, ya. Bir ara sürekli göğsüm sıkışıyordu, nefes alamıyordum resmen. Aileme söyledim, annem 'ne derler' diye bir saat nutuk çekti. Ama terapiye gittim ve bende anksiyete çıktı. Şimdi çok daha iyiyim. Gidersen kimseye anlatmak zorunda değilsin zaten.
O his çok zor, biliyorum. Yani sabah kalkarken bile bir ağırlık varmış gibi ya da biri sürekli kötü bi şey olacakmış gibi kulağına fısıldıyormuş gibi. Bence kesin git, çünkü bunlar kendi kendine geçmiyor ki.
açık konuşayım, bence senin ailen 'biz mi deliyiz' falan deyip dalga geçmiş ama altta başka bi durum olabilir. Belki psikoloğa gitmekle ilgili genel bi korkuları vardır ya da kendilerini kötü hissediyor olabilirler. Bi düşün derim, böyle bi sey olabilir mi? 🙄
Şunu da ekleyeyim: Aslında ailem normalde kötü insanlar değil, ama psikoloji mevzularında hep böyle ön yargıları var. İşte 'biz hiç gitmedik, yaşayıp geçiyor her şey' falan diyorlar. Ondan kararsız kaldım.
Bak kızım, kendi iyiliğin her şeyden önemli. Ailen kötü niyetle yapmıyor olabilir ama bu senin sağlığın. Benim kızım olsa, gerekirse cebine para koyar gönderirdim. Bu işin şakası yok 😂
Açıkçası bu aile tavrı tipik bir 'biz en iyisini biliriz' yaklaşımı. Ama sen büyüksün, kendi sınırını çizebilirsin. Ailen sana baskı kurarak kendi korkularını yansıtıyor, bu onların problemi. Sen kararlılıkla terapiye git, kendine yüklenme.
Terapiye gitmek delilikle ya da güçsüzlükle falan alakalı bir şey değil. Beden sağlığı gibi ruh sağlığı için de düzenli bakım gerekli. İyi bir terapist bulursan, senin hangi kaygıları yaşadığını daha net anlamanda yardımcı olur.
