Annem geçen gün beni de yanına alıp kuaföre gitti. Saçımı kestirmek gibi bir planım yoktu ama 'ucundan biraz toparlasınlar bari' dedim. Sonra annem bir anda benimle konuşmadan kuaföre talimat vermiş, saçımı bayağı kısa kestirmişler. Ben orada şok oldum. ‘Yakışmış ama çok sağlıksızdı, kızım uzar zaten’, diye de açıklama yaptı. Ama şu an dışarı çıkasım yok. Sanki artık ben değilim gibi, ne düşünüyorsunuz?
benim annem de bi keresinde aynı şeyi yapmıştı, lise zamanlarımda. 3 ay aynaya bakamadım resmen. o yaşta bi de tam öz güven patlaması gerekiyor ya, moralim alt üst olmuştu. konuş bi daha yapmasın.
kaç yaşındasın ve aynı evde misiniz? bu da önemli.
@kahvebitmeden 23 yaşındayım ve aynı evdeyiz. Aslında ilk kez yapmadı böyle bir şey ama bu sefer baya moralimi bozdu.
@camburustasi bence lise farklı, 23 yaşında birinin annesine ‘yapma’ demek için bir gücü olmalı ya. Burada biraz da lafını kes var gibi.
aslında burada lafını kes değil, ailede bireylerin özerklik haklarını öğrenememesi diye bir durum var. özellikle anadolu kökenli ailelerde bu sık yaşanıyor. saç gibi ‘küçük’ görülen bir şey ama etkisi büyük olabiliyor. bunu konuşurken annenizin de bunu ‘sevgi’ gibi algıladığını bilmeli.
bence asıl mesele annenin "ilk kez yapmadı" dediğin şeyleri neden sürdürebildiği. Daha önce tepkin net ve caydırıcı olsaydı belki tekrar etmezdi. Bu, sadece saç meselesi değil, sınırlarını ne kadar ortaya koyduğunla alakalı gibi. Uzun vadede konuşmanız lazım.
