Uzun zamandır görüştüğüm, çok sevdiğim biri var ama ailesiyle tanıştırmaya cesaret edemedim. Çünkü o aşçı ve babam "kızını bir aşçıya mı vereceğim" diyip direkt kestirip atabilir. Açıkçası onunla ciddi düşünüyorum ama ailemin bu baskıcı tavırları beni çok kararsız bırakıyor. Sizce aileyi mi dinlemeli yoksa kalbimi mi?
Ben de aynı süreci yaşadım. Eski nişanlım taş ustasıydı, aile bir türlü kabul etmedi. 'O iş garantisi olmayan biri, olmaz' deyip direk kestirip attılar. Ama bak, hep şunu gördüm: zamanla sevdiğin kişinin karakteri daha ağır basıyor. Şimdi eşimle mutluyum ama aileme bunu kabul ettirmek 2 yılımı aldı. Sabır önemli yani, hemen gözünü karartma.
çok fena bir durum cidden. Seni seviyorum dersin, ama kimseye anlatamazsın ya, o his resmen boğucu. Bir de babanın böyle kesin konuşması seni zaten baştan köşeye sıkıştırıyor gibi... Açık konuş bence, ama en azından onun meslekte ilerleyip 'değer' gördüğünü bir şekilde göstermek lazım. İleriye dönük ne planlıyorsunuz, babana açıklık kazandır.
Yani açıkçası burada sadece ailenin tavrına yüklenmek de olmaz. Sen de baştan, 'ailem kimseyle görüşmeme izin vermez' diyip kendini garantiye almak için bu ilişkiye girmemeliymişsin. Şimdi hem sevdiğin kişiyi hem de aileni ikileme düşürdün. Bu işin sonu birinin üzülmesi olacak, başta aileden onay alıp mı ilerleseydin?
Aslında bu tarz statüyle ilgili önyargılar belli alanlarda çok yaygın. Toplumumuzda özellikle 'elinin becerisiyle iş yapan' biri maalesef daha düşük görülüyor aileler tarafından. Ama araştırmalara bakınca mutlu ilişkilerde meslek değil, karakter ve ortak anlayış daha etkili. Ailenin hemen kabullenmesi zor olsa da, sevdiğiniz kişinin güçlü yanlarını ön plana çıkarmanız işe yarayabilir.
Herkese teşekkür ederim, biraz daha detay vereyim. Sevgilim aşçılıkta gerçekten çok iyi, hatta yurtdışından iş teklifleri alıyor ama henüz gitmek gibi bir planı yok. Babam ise hep, 'mesleğini iyi yapacak insan mühendis, hekim olur' kafasında. Ona sevgilimin gerçekten değerli biri olduğunu nasıl gösterebilirim sizce? Bir yere kadar sessiz kalmayı düşündüm ama bu beni çok yoruyor.
