Son zamanlarda fark ettim ki, ne zaman sinirlensem ya da üzülsem kendimi dolapta buluyorum. Ama bazen de hiçbir şeyim yokken, sırf can sıkıntısından yiyormuşum gibi geliyor. Sizce her kötü hissettiğinde yiyen biri sorunlu mudur? Yoksa herkes yapar mı bunu? Bir de nasıl kurtuluyoruz bundan?
Benim de çok başıma geldi, özellikle sinirlendiğim zamanlar ağzıma bi şey atıp rahatlıyorum sanıyordum. Sonra fark ettim ki, aslında yemekten çok duygularımı bastırıyorum. Spor yaparak dengeledim biraz, yürüyüş falan iyi geliyor.
Net konuşmak gerekirse bu bi alışkanlık meselesi ya. Duygusal boşlukta yiyorsan psikolog destekleyebilir ya da can sıkıntısından diyorsan hobiler işini görür. Hangisi olduğunu sen fark edeceksin önce
Bence işin kolayına kaçıyorsun gibi geldi bana. Yani hep bir bahane bulup yemeğe sarılmanın öz eleştirisi lazım, her insan sinirleniyor ama olay dolapta bitince bi sorgulamak gerek kendini 😐
Bunun adı duygusal yeme, literatürde yerini almış bir durum. Genelde anlık mutluluk sağlayan bir mekanizma ama uzun vadede kilo alma ve sağlık sorunlarına yol açabilir. Eğer kontrol edemiyorsan belki uzman bir diyetisyen veya psikologla görüşmen gerekebilir.
Şöyle bir ek yapayım: Uzun zamandır aslında bu alışkanlığım var ama son birkaç aydır fark ettim ki örneğin sinirlenince çikolata, üzülünce patates kızartmasına yöneliyorum. Normalde bu kadar belirli olmazdı.
Peki hiç yemeyi bırakmayı denedin mi? Mesela sinirlendiğinde yeme yerine başka bir şey yapmayı denedin mi? Ne kadar süre öncesinden beri böyle hissediyorsun bu arada? 🫠
Sinirlenip direkt dolaba gitmek o kadar tanıdık ki... İnsanın içi yanıyor resmen ve o an bi sey yemek dünyayı kurtaracakmış gibi geliyor. Yalnız şu patates kızartması bağı işte tam kötü ya, bağımlılık yaratıyor gibi.
Yani kızım tamam sinirlenip bir şey yemek olabilir ama sürekli hale getirirsen bu sağlıklı mı? İnsan duygularını kontrol etmeli ki günü idare edebilsin. Eskiden böyle şeyler yoktu mesela, yemeği yiyip kalkardık sofradan.
Bence bu biraz bizim çağın sorunu. Her şey elimizin altında, biraz mutsuzuz diye hemen yemeğe sarılıyoruz. O kadar basit mi ya? İnsan biraz kendiyle yüzleşir, sinirlenince dolaba gitmek yerine çözüm aramalı.
