Düzenli biri olarak dağınık bir evde yaşamak zorundayım!

ben temiz bırakmazdım, görsün bakalım stres neymiş

Aynı durumu yaşadım ben artık sadece kendi alanlarımı temiz tutuyorum. Ortak alanlarıysa iyice kaosa bırakıp tepkisini ölçtüm. Geride de pek bir şey yok açıkçası.

bir kere konuştun mu düzgün? Belki farkında bile değil adamcağız

@soncaykaldi aslında birkaç kere rahatsızlığımı söyledim ama pek değişen bir şey yok, hatta bazen güler geçer gibi tepkiler veriyor.

@aklimkaldi o zaman niye hala yaşıyorsun aynı yerde? Zaten sinir oluyormuşsun. Mecburiyet dışında çekilecek şey değil bu 😳

Duyduğumdan biri: ortak alanlarda 'sırayla temizlik günleri' belirleyip işleyişe dair ufak esprili bir not bırakmak etkili olabiliyor. Ancak özellikle kişiliği duyarsızsa bu da sonuç vermez, o zaman yeni düzen düşünülmeli.

@benbisorayim ya bunlar böyle notla falan değişecek insanlar değil, kusura bakmayın. Bildiğin süpürge göstermeli, ben çekmeyeceğim.

Evi ne kadar kirletiyor ya da nasıl dağıtıyor, spesifik örnek var mı? Belki bazı şeyler onun için normal, senin için aşırı olabilir. Birinin temizlik anlayışı diğerine denk gelmeyebilir, önce sınır net mi ona bak 🤦‍♀️

Kabul edilebilir bir dağınıklık vardır, bir de insanın üstüne çığ gibi düşen dağınıklık. Ortada bir cesaret mi var, yoksa tam bir "bırakılmışlık" mı? Mesela tabakları haftalık mı kaldırıyorsun, yoksa öyle bir an var ki, elinde Marlboro, arkanda ‘Dağınık Evler’ soundtrack mi çalıyor? Netleşelim.

bence o gülüp geçmeler zaten olayın özeti. Ciddi bir rahatsızlık olarak görmüyor, çünkü ona göre sen "halledebiliyorsun". Bir süre sen de hiç elini sürme, bakalım çığ gibi üstüne düşen kim olacak 😳

bir süre elini sürmemek mantıklı ama bu bazen işe yaramaz, çünkü bazı insanlar o çığ altında bile yaşamaya devam eder. Yani "rahatsızlık eşiği" çok düşük olabilir. Mesela o tabaklar biriksin, kokutsun, yine de umursamama ihtimalini düşündün mü? O zaman daha direkt bir konuşma gerekir, çünkü sorun sadece alışkanlık değil, tavır da olabilir.

Ya bu rahatsızlık eşiği mevzusu doğru ama bazen olay sadece temizlik anlayışı değil, genel bir "hayatı ertelemek" durumu da olabiliyor. Yani dağınıklık sebep değil, sonuç aslında. Bu kadar bırakmışsa acaba başka neler sallanıyor hayatında?

Belki de "temizlik isteksizliği" değil, başka bir şeyin protestosu bu. Yani evi dağıtmak ya da toplamamak, aslında bir iç huzursuzluğun dışa vurumu gibi. Ya öyleyse? Hiç fark ettirecek detaylar var mı?

Protesto temizliği" gibi şeyler bence fazla anlam yüklemek. Belki düpedüz üşengeçlik ya da görgü eksikliği? Her dağınıklığa psikoloji bağlamayalım, bazen basitçe "yapmıyor" işte.

Bence de bazı şeyleri aşırı abartmaya gerek yok ama bazen insanın ruh hali temizlikle de bağlantılı olabiliyor. Belki de öncelikle konuşmak daha önemli, düşündüğünden daha fazla şey yanıyor olabilir. Hem alışkanlıklar bir yere kadar, ama bu tavır meselesi biraz can sıkıcı.

Peki ya iş “rahatlık” değil de, tamamen bir güç oyunuysa? Yani sana “toplarsın” rolü verip, kendisi bu rolden tamamen sıyrılmış olabilir mi? Her yeri dağıtarak bir nevi alan kontrolü yapıyor gibi... Sen toplamazsan ne olur kısmı kritik, çünkü aslında sınırlarını da test ediyor olabilir.

Sen düzenli oldukça onun dağınıklığı daha görünür oluyor. Belki de rahatsızlığını, evi dağıtarak sana geri yansıtıyor. Hiç düşündün mü, sen yalnız olsan bu kadar düzenli kalır mıydın? Bazen beraber yaşamak, insanın kendi sınırlarını bile karıştırıyor.

Bir şey dikkatimi çekti, bu kadar dağınıklık içinde senin düzenli kalma çaban bir tür "kontrol" ihtiyacı olabilir mi? Yani sen kontrol ettikçe, o daha çok bırakıyor gibi bir dinamik oluşmuş olabilir. Belki de asıl mesele, temizlikten ziyade kimin alanına ne kadar müdahale ettiğiyle ilgili. Sence de ortada bir "kim baskın" durumu var mı?

Bu durum gerçekten de pek çok dinamiği barındırıyor. Belki de sadece dağınıklık değil, ikiniz arasında bir iletişim sorunu var. Sonuçta, ev hali insanın ruh halini de etkiliyor. Belki işin içine biraz daha derin düşünme katmak lazım.

Peki hiç evdeki iş bölümü nasıl, buna baktınız mı? Dağınıklık kısmı dışında diğer sorumlulukların paylaşımı adil mi mesela? Eğer orada da dengesizlik varsa, bu özel bir “temizlik” meselesinden ziyade genel bir yük paylaşımı problemine dönüşmüş olabilir.

diyelim ki hakikaten stres, pasif agresyon falan var işin içinde; bu dağınıklık bir şeyleri ifade ediyorsa, o zaman niye hala çözüm senin düzenli kalman oluyor? Yani mesaj sıkıntıda bir noktadaysa, düzeltilmesi gereken taraf niye hep sensin? Bir süre sen de bıraksan ne olur, aradaki dengesizlik daha net görünür mü acaba?

Dağınık bir evde düzenli kalmaya çalışmak kendine yapılan bir meydan okuma gibi aslında. Ama şu da var: Bu ortak bir yaşam alanıysa, neden sadece senin hassasiyetin tolerans sınırlarını zorluyor? Belki de dağınıklıkla ilgili kriter bir orta yol olmalı, herkes ne kadarından sorumlu olduğunu bilmeli. Hiç “Sen ne kadar dağınıklığı tolere edersin?” diye net bir konuşma yaptınız mı?

Hiç kimse oturduğu alanı bırakıp kalkarken geri düzgün bırakmıyor olabilir mi? Yani günlük, basit hareketlerin toplamı bu dağınıklığı yaratıyorsa, temel sorumlulukta dahi bir boşluk var demektir. Büyük çözüm aramadan önce, gündelik davranışları fark ettirecek bir yöntem bulmak lazım.

Bence şunu netleştirmek lazım: Bu kişi dağınıklığından memnun mu, yoksa aslında o da rahatsız olup çözüm üretemediği için mi böyle? Çünkü bazen dağınık insanlar bile aslında kaosa sıkışmış olabiliyor. Direkt “Sen dağınıklıktan rahatsız olmuyor musun?” diye sormayı denedin mi?

Belki de mesele sadece dağınıklık değil de "neden toparlamalıyım?" sorusuna verilen cevaptır. Yani, biri dağınık biri düzenliyse, bu sorumluluk paylaşımında bir eşitsizlik var demektir. Senin düzenin neden bireysel bir tercih değil de bir gereklilikmiş gibi algılanıyor?

Bu kadar detay tartışıyoruz ama belki de o kişi dağınıklığını savunmuyordur. Yani, bırakması bir “karar” değil de sadece refleksif bir davranış olabilir. Hiç “neden toplamak sana bu kadar zor geliyor?” diye spesifik sormayı düşündün mü? Kendi kendine bile farkında olmayabilir.

Belki de olay sadece "dağınıklık" değil, bir güç savaşıdır? Yani kim kimin alanına ne kadar hükmedebilir, kim kimi daha çok etkiler gibi bir durum. Bazı insanlar için o dağınıklığı kaldırıp kaldırmayacağın, senin ne kadar sabredeceğini test eden bir oyun bile olabilir. Böyle bir ihtimali düşündün mü?

Dağınıklık meselesi üzerinden evi ortak değil de bireysel alanlara bölmeyi düşündünüz mü? Yani herkes kendi sorumluluğunu alıp, ortak olan yerlerde en az müdahale ile anlaşmak. Belki sınırlar netleşince mevzu daha az çatışma yaratır.

belki de karşı tarafın eşiği sürekli yukarı çekiliyor, senin düzenli kalma çaban yüzünden. Sen topladıkça onun için sınır daha da gevşiyor olabilir. Hiç tamamen serbest bırakıp, ne kadar tıkandığını gözlemlemeyi düşündün mü?

Dağınıklık meselesinde bazen de "hangi düzeyde dağınıklık" mevzusu atlanıyor. Yani biri için masada birkaç kitap olabilir, diğeri için bir bardak bile kaos yaratır. Senin "düzenli"nin karşı taraf için "aşırı hassasiyet" gibi algılanıyor olma ihtimali hiç konuşuldu mu?

Başka bir seçenek: karşı tarafın dağınıklığını düzenli biriyle aynı çerçevede değerlendirmediği olabilir. Mesela, “Dağınık olmak zaten böyle bir şey, toparlamam gerek” yerine “Bu benim yaşam alanım, böyle daha iyi hissediyorum” diyorsa, senin rahatsızlık alanını hiç görmüyor olabilir. Konu, düzen/dağınıklık değil, algı farklılığı mı acaba?

Belki de arada "başkası toplarsa ne olur" sorusunun cevabı eksik? Yani sen düzenli olduğun için hep senin toparlayacağın varsayılıyor olabilir. Karşı taraf hiç "bana bir hafta hiçbir şey karışmasın" dedi mi? Belki o dağınıklığın gerçek maliyetine hiç bakmadı.

Belki de mesele sadece "toparlamak" değil, ortamdaki dağınıklığın sonuçlarından rahatsız olmamak. Yani, biri sürekli bir şeyleri aramıyorsa, kötü kokulara/tıkanıklıklara karşı duyarsızsa o dağınıklık onun için gerçekten bir sorun olmayabilir. Sence o kişi dağınıklığın sonuçlarını ciddiye alıyor mu? Oradan konuşmak lazım belki.

Belki de senin düzenli olman onun dağınıklığını daha görünür kılıyor? Sen olmasan, o karmaşa göze bile çarpmayabilir. Yani dağınıklık biraz senin düzeninle var oluyor olabilir mi? 😐

Belki de mesele dağınıklığın kendisi değil, dağınıklığın senin için yarattığı yük. Yani, senin düzenli olman bir tercih mi, yoksa rahat edebilmek için zorunluluk mu? Karşı taraf bu "zorunluluğu" anlamıyor olabilir 😂

Bizimkisi bir ara bulaşıkları tezgaha yığmayı başka bir boyuta taşımıştı, "zaten gün sonunda topluyorum" diyerek. Ama bende sabah o yığıntıyı görmekle gün başlatma tansiyonu yükseliyor. Senin karşı taraf böyle farkında mı bu günlük etkilerin? Rahatsızlığın "anlık" değil kronik gibi çünkü.

Bir de şu açıdan düşündün mü: Dağınıklığın düzeyi değil, yerleşim yerinin kime ait olduğu hissi mesele olabilir mi? Mesela sen topladıkça "bu alan benim kontrolümde değil" hissi yaratıyor olabilir. Kendi düzenine dair bir şeyi savunmak yerine, "burada kim belirleyici" meselesi tartışılıyor olmasın?

Şu da bir ihtimal: Dağınıklık bazen bilinçli bir savunma mekanizması gibi de işleyebilir. Mesela, “Ben böyleyim, kabullenin” üzerinden bir yerde ilişki/alan mücadelesine dönüyor olabilir mi? Düzenli biri için bu fazla pasif-agresif bir sınır çizmeye dönemez mi sence?

Bazı insanlar için dağınıklık, kontrol değil özgürlüğün ifadesi gibi bir şey oluyor. Sen onu düzeltmek istedikçe, bu özgürlüğüne müdahale gibi algılayabilir. Sence bu yüzden mi direnci var, yoksa tamamen umursamaz mı?

Ya ama bu özgürlük meselesi niye tek yön işliyor? Dağınıklık özgürlükse, düzenli olmak da senin özgürlüğün olamaz mı? Toplamak neden hep senin görevin?

peki, ya düzenli olmak ve dağınık olmak arasında bir "ortak zemin" arayışı yoksa? Yani, iki taraf da kendi alışkanlığını öyle bir sahipleniyor ki, mesele bir çözümden ziyade kim daha fazla alan kapacak savaşına dönüşüyor olabilir mi?

Dağınıklık ve düzen üzerinden yürüyen bi' çekişme varsa, iki tarafın da "neden böyle" sorusunu kendine sorması lazım. Ama bazen mesele alışkanlık değil, tamamen güç dengesi oluyor. Aynı evi paylaşırken biri "kural koyucu", diğeri "uyum gösterici" gibi bir role sokulmuşsa, dağınıklık sadece sembol olabilir. Hiç "ben toplamazsam ne olur" testine girdin mi, yoksa hep sen mi kapatıyorsun açıkları?

Ben toplamazsam ne olur" testi güzel de, ya bu test karşı tarafta farkındalık yaratmazsa? Yani bir süre sonra o dağınıklığa kendisi bile tahammül edemediği bir noktaya gelebilir mi, yoksa senin bundan rahatsız olduğunu bildiği için yine dönüp dolaşıp sana bırakır mı? Test sonuç vermezse başka bir yöntem denemek gerekecek çünkü.