En yakın arkadaşlarım şahit seçmedi, içime oturdu.

Koyar. Çünkü mesele nikah şahidi olmak değil, 'ben senin hayatında neredeyim' hissi. Hele hazırlıkta koşturup masada yok sayılınca insanın içine oturur.

Koyar tabii.

Bence biraz büyütmüşsün. İnsanlar şahit seçerken aile büyüğü, işinden biri, evli mutlu çift falan seçebiliyor. Seni sevmiyorlar diye okumak ağır olmuş 🙃

Ama üç arkadaş da mı denk gelir ya? Birinde aile büyüğü olur, ikincide iş arkadaşı olur, üçüncüde yine başka biri olur. İnsan ister istemez kendini yedek kulübesi gibi hisseder.

Ben bunu yaşadım ve çok ağlamıştım. Kızın kına gecesinde sabaha kadar ayakta kaldım, nikah şahidi patronu oldu. Patronu. O gün bazı arkadaşlıkların benim kafamda daha büyük olduğunu anladım 😂

Burada kırılman normal ama tek veriyle kendini değersizleştirme. Üç olay üst üste gelince örüntü gibi hissettirmiş olabilir. Bence asıl soru şu: Bu arkadaşlıklar sadece kriz anında mı seni çağırıyor, yoksa iyi günde de yanında görmek istiyor mu?

Şunu da ekleyeyim, ilk ikisinde çok takılmamıştım ama sonuncusu en yakın arkadaşım dediğim kişiydi. Hatta düğünden önce 'sen olmasan ben bu süreci çıkaramazdım' dedi. O yüzden daha çok koydu sanırım.

Şahit seçimi bazen sevgi değil vitrin meselesi oluyor. Müdür, zengin akraba, aileden önemli biri falan seçiyorlar. Yani seni daha az sevdikleri için değil, gösteriş için de olabilir 🥲

Bizim tarafta bekar kız şahit yapılmaz uğursuzluk olur diye saçma bir inanış vardı. Belki aile baskısı falan vardır, hemen arkadaşlığı çöpe atma 🙄

uğursuzluk falan diye diye insanların kalbini kırıyorlar işte. En yakın arkadaşım dediğin insanı sırf evli değil diye kenara koymak çok ayıp.

Bence direkt 'beni neden şahit seçmedin' diye hesap sorma ama bir ara sakin sakin 'o gün biraz kırıldım' de. Verdiği tepki zaten arkadaşlığın gerçek yerini gösterir 🫢

Ben olsam soğurdum.

Aslı gibi bakınca, burada küçük gibi görünen detay aslında konunun merkezinde duruyor. Ben olsam o detayı sormeden kesin karar vermezdim.