Evde her şey eşit bölüşülüyor diye konuşmuştuk ama sürekli fazladan harcama yapıyor. Mesela geçen ay benim haberim olmadan internet hızını artırmış, faturamız yükseldi. Ben her şeyi kıstıkça onun harcamaları artıyor gibi geliyor. Onu kırmadan nasıl konuşabilirim? Yoksa ben mi fazla pimpirikliyim?
bence işi direkt somutlaştır. Ortak harcamalara bir üst sınır belirleyin. Mesela faturalar toplamda XX TL’yi geçerse önce konuşuruz gibi. Herkes özel keyfine göre ayarlayabilir ama bu sınırı aşamaz. Durum net olur, kimse de bozulmaz.
Şunu fark ettim: Bu arkadaşın 'fikrimi sorması lazımdı' dedin, sustu ya. Demek ki o da bir şeylerin farkında. Belki sessizce 'fazla mı harcadım' diye düşünüyor. Belki de sadece savruk, senin kadar düşünceli değil. Ne kadar sinir bozucu olsa da bu senin değil onun açığı aslında.
Bütçe yönetiminde kişinin öncelikleri çok önemli. Sizinki evin temel giderleri olabilir, onunki daha fazla hız istemek gibi 'konfor' harcamaları. Bu durumda ya bütçeleri ayırırsınız, ya da ortak karar alınır. Eğer karşı taraf bu kurala uymuyorsa sürekli gerginlik çıkar.
Bir şey fark ettim, ben ne kadar konuşmaya çalışsam hep 'hallederiz' diyor ama bir şey değişmiyor. Mesela, hız artırımı konusunda o kadar ödemişken 'biraz da üst seviye film paketini alalım' diye tutturmuş, ben de istemiyorum artık. Konu bütçeden çıkıp rahatına gidiyor gibi.
Ben de benzer bi durum yaşadım, geçen sene ev arkadaşım ortak karttan sürekli dışarıdan yemek söylüyordu. Harcama listesi yapıp karşısına oturdum, niyetim saldırmak değil 'çözüm' dedim. Ayrı kart veya paranın bir kısmını dolapta zarfa koymak falan gibi şeyler önerdim, işe yaramıştı.
'İnternet hızı niye bu kadar önemli?' Gerçekten, ya. Ne kadar hız lazım olabilir ki normal bir hayat için? Biri bana anlatsın çünkü cidden kafayı yiycem. Üst paket alıyorsa farkını kendi ödesin, bu kadar basit.
elif gibi bakınca, burada küçük gibi görünen detay aslında konunun merkezinde duruyor. Ben olsam o detayı sormeden kesin karar vermezdim.
