Bi kira meselesi var su faturası falan hep benim üstüme yıkılıyor gibi geliyor. O sürekli 'ama ben şu kadar çalışıyorum yetmiyor' diyip duruyor. Tamam anlıyorum durumu ama hep fedakarlığı ben yapıyorum. Sizce ekonomik gerçekçilik mi daha önemli yoksa romantik beklenti mi? Arkadaş olmak adına alttan almak zorunda mıyım?
Ben de zamanında ev arkadaşımla aynı sıkıntıyı yaşadım. Hep 'ben şu kadar çalışıyorum, yetmiyor' muhabbeti dönerdi. Ben de başta alttan alıyordum ama bir noktada ciddi konuşup her şeyi yazılı olarak bölüştük, o zaman anladı. Bence oturup net çizgiler çekin, aksi halde hep aynı döngü olur.
bizim evde de bu faturalar meselesi yüzünden kriz çıkmıştı. Su, elektrik falan hep ben ödüyormuş gibi hissediyordum. Sonra her sey için bi Excel tablosu yaptık, kimin ne ödediği belli oldu. Şeffaflık işe yarıyor açıkçası 🤭
Ama bak şimdi, sen de ne zaman konuştuğun çok önemli. İşin hep bir 'alttan alıyorum' tarafı var gibi yazmışsın ama belki de onun gerçekten yetmiyor. Sadece ekonomik denge değil, biraz zamanlama da önemli. Belki yanlış bir anda dile getiriyorsundur, o yüzden savunmaya geçiyordur?
Bu durum aslında ortak yaşamın en klasik problemlerinden biri. Ev arkadaşlığı dahilinde iş bölümü ve parasal düzenlemeler genelde yazılı bir şekilde yapılmalı. Yazılı bir anlaşma yoksa, algılar ve hislerle konuşuluyor gibi oluyor. Belki 'sanki her şey benim sırtımdan dönüyor' duygusu, net olmayan sistemden kaynaklanıyordur.
Güncelleme: Arkadaşlar doğru diyorsunuz, net bir sistem yok bizde. Genelde o sonradan ödüyordu ama neyi ne zaman ödediğini bile hep ben takip ediyorum. Şimdi bir tablo falan hazırlamayı deneyeceğim. Ama hâlâ şöyle his var: ya aramız bozulursa? İlişkiyi bozmak istemiyorum.
Kızım, benim kızım olsa derim ki, önce kendine bir değer ver. Tamam arkadaşlık önemli ama sen de bir bireysin. Her şeyi sen çekiyorsan bu iş nereye varacak? İlişkiyi korumak karşılıklı çabayla olur, tek taraflı değil.
Su faturası hep üzerime yıkılıyor hissi var ya o gerçekten insanı sinir eder. Her ay o ayarlamayı sen mi yapıyorsun? Yani bu başlı başına bi yük. Kendi işlerim arasında fatura kovalasam delirirdim vallahi. Ortak karar alınacaksa burada zaten
Biz de evde geçen dönem bu yüzden birbirimize girdik ya. Biri sürekli 'benim işler yoğun' diyordu, öteki 'ben tek başıma mı halledeceğim her şeyi' diye bağırıyordu. Ortak bir WhatsApp grubu açtık, hepsi yazılı oldu. Bir nebze rahatladık diyeyim.
Aynı şeyi zamanında lise arkadaşım Bora'yla yaşadım. Kaldığımız evde kira hep ortaktı ama elektirik, su gibi şeylerde hep 'boşver sonra hallederiz' derdi. İnan bana, yazılı bir düzenleme yapmadığında her konuşma tartışmaya dönüyor. Sonunda ev değiştirdik çünkü sinirlerimiz yıprandı.
